III PZ 3/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PZ 3/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B. K.

przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w […]

o zmianę oceny okresowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 czerwca 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Z.

z dnia 6 lutego 2013 r.,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. Sąd Rejonowy, Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych oddalił powództwo B. K. o uchylenie oceny okresowej

wystawionej powodowi przez jego pracodawcę – pozwaną Izbę Skarbową w […] –

w trybie art. 81 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227,

poz. 1505 ze zm.) i przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8

maja 2009 r. w sprawie warunków i sposobu przeprowadzania ocen okresowych

członków korpusu służby cywilnej (Dz. U. Nr 74, poz. 633) za okres od dnia 4

sierpnia 2009 r. do dnia 23 marca 2011 r.

Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał, że ocena

okresowa dotycząca wykonywania pracy jest ściśle związana z osobą pracownika i

sprawa o jej zmianę lub uchylenie należy do spraw poddanych właściwości sądu

okręgowego jako sądu pierwszej instancji. Stwierdził nieważność postępowania na

podstawie art. 378 § 1 w związku z art. 379 pkt 6 k.p.c., wskazując, że

sąd

rejonowy orzekł w sprawie, w której właściwy był bez względu na wartość

przedmiotu sporu sąd okręgowy i wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. uchylił

zaskarżony wyrok, zniósł postępowanie przed Sądem Rejonowym i przejął sprawę

do rozpoznania.

Izba Skarbowa wniosła zażalenie, podnosząc, że zasadą wynikającą z art.

262 § 1 pkt 1 k.p. jest rozpoznawanie spraw w pierwszej instancji przez sąd

rejonowy, a sąd okręgowy jest właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej

instancji wówczas, gdy przepis szczególny przyznaje mu tę właściwość. Nie ma

takiego znaczenia art. 83 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie

cywilnej. Wynika z niego, że do rozpoznania sprawy o zmianę oceny okresowej

właściwy jest sąd pracy, sąd rejonowy. Odwołanie do sądu pracy w przedmiocie

oceny okresowej wykazuje większe podobieństwo do spraw o uchylenie kary

porządkowej lub sprostowanie świadectwa pracy, będących sprawami o prawa

niemajątkowe rozpatrywane przez sądy rejonowe, niż do spraw o ochronę dóbr

osobistych, rozpoznawanych przez sądy okręgowe jako sądy pierwszej instancji, w

związku z czym – zarzucając naruszenie art. 386 § 2 k.p.c., art. 17 pkt 1 k.p.c. oraz

art. 379 pkt 6 k.p.c., wniosła o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną

oraz na postanowienia sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W sprawach, w

których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na inne

postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie (art. 3941 §

2 k.p.c.).

Zasada, że środki odwoławcze przysługują od orzeczeń kończących

postępowanie w sprawie, zamykających pewną całość poddaną pod osąd (por.

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 28/96, OSNC 1997 nr 4,

poz. 44, z glosą S. Dalki, OSP 1997 nr 6, poz. 116; analogiczny pogląd był

ugruntowany w judykaturze Sądu Najwyższego także pod rządem art. 424 § 2

dawnego k.p.c. np. w orzeczeniu z dnia 17 września 1936 r., C.II.835/36, "Przegląd

Sądowy" 1937 nr 1, poz. 14, z dnia 20 listopada 1936 r., C.I.2154/36, Zb. Urz. 1937

poz. 437, z dnia 31 maja 1937 r., C.II.53/37, OSP 1938 nr 5-6, poz. 227, albo z dnia

13 maja 1948 r., Po.C.226/48, "Przegląd Notarialny" 1949 nr 4, s. 312) doznała

jednego wyjątku. Po zmianie wprowadzonej od dnia 3 maja 2012 r. przez dodanie

art. 3941 § 11 k.p.c. (art. 1 pkt 39 lit. b) ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie

ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr

233, poz.1381) w przepisie tym przewidziano zażalenie do Sądu Najwyższego w

razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i

przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Objęto nim tylko uchylenie

kasatoryjne (art. 386 § 6 k.p.c.), a więc z przekazaniem sprawy do ponownego

rozpoznania, a nie uchylenie wyroku z innego powodu, którego w tym przepisie się

nie wymienia. W związku z tym zaskarżony zażaleniem wyrok w przedmiocie

uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, zniesienia postępowania przed tym

sądem i przejęcia sprawy do rozpoznania (art. 386 § 2 k.p.c.) nie należy do

orzeczeń zaskarżalnych do Sądu Najwyższego.

Mając

to

niedopuszczalne.

na

względzie

Sąd

Najwyższy

odrzucił

zażalenie

jako