III PZ 10/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PZ 10/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

SSN Maciej Pacuda

w sprawie z powództwa D. C.

przeciwko Poczcie Polskiej Spółce Akcyjnej w Warszawie o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 listopada 2011 r.,

zażalenia powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w G.

z dnia 30 sierpnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2011 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych po ponownym rozpoznaniu sprawy z powództwa D. C.

przeciwko Poczcie Polskiej S.A. w Warszawie Oddział Terenowy w G. o

przywrócenie do pracy: oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu

Rejonowego – Sądu Pracy w S. z dnia 11 marca 2010 r. (pkt I.); oraz zasądził od

pozwanej na rzecz powódki 120 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt II.).

W uzasadnieniu dotyczącym powyższego orzeczenia o kosztach procesu

stwierdza się, że jego przedmiotem są koszty postępowania apelacyjnego, a

podstawę stanowią przepisy art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz § 1 pkt 2, § 11 ust. 1 pkt 1,

§ 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002

r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1348 ze zm.) – 90 zł koszty zastępstwa procesowego; 30 zł opłata od skargi

kasacyjnej. Sąd Okręgowy miał na uwadze, że wyznaczony dla powódki

pełnomocnik z urzędu został następnie – 29 sierpnia 2011 r. – przez powódkę

ustanowiony “z wyboru” i w związku z tym przestał z tym dniem być jej

pełnomocnikiem z urzędu. Według Sądu Okręgowego brak było podstaw do

zasądzenia

kosztów

zastępstwa

procesowego

powódki

za

postępowanie

kasacyjne. Zgodnie bowiem z § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.

wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać

oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, natomiast

pełnomocnik powódki nie złożył wymaganego oświadczenia.

Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego o kosztach procesu (zawarte w

pkt II. wyroku tego Sądu z dnia 30 sierpnia 2011 r.) powódka zaskarżyła

zażaleniem zarzucając naruszenie:

a)

§ 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. przez nieuwzględnienie przy orzekaniu o kosztach

postępowania kasacyjnego nakładu pracy pełnomocnika powódki;

b)

niezastosowanie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. i nie zasądzenie kosztów

procesu na rzecz powódki za postępowanie apelacyjne, pomimo

złożenia przez pełnomocnika powódki stosownego wniosku w tym

zakresie;

c)

niezastosowanie § 2 ust. 3 rozporządzenia i orzeczenie o kosztach

zastępstwa adwokackiego bez uwzględnienia aktualnej stawki

podatku od towarów i usług, pomimo że powódka była w

postępowaniu

kasacyjnym

reprezentowana

przez

adwokata

ustanowionego z urzędu.

Zażalenie zawiera wniosek o: zmianę zaskarżonego postanowienia i

zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów zastępstwa procesowego w

kwocie 516,60 zł; zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów

postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzuty zażalenia oparte są na bezpodstawnym założeniu, że Sąd Okręgowy

w zaskarżonym postanowieniu zasądził na rzecz powódki kwotę 120 zł tytułem

zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Założenie to jest sprzeczne z

podstawami zaskarżonego postanowienia wyraźnie przedstawionymi w jego

uzasadnieniu. Z uzasadnienia tego jasno wynika, że zasądzona na rzecz powódki

kwota

apelacyjnego,

zł

tytułem

oraz

że

kosztów

nie

procesu

zachodziły

dotyczy

podstawy

kosztów

do

postępowania

przyznania

kosztów

postępowania kasacyjnego wobec braku w tym zakresie odpowiedniego wniosku.

Brak oświadczenia adwokata o tym, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w

części wyłączył możliwość przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Nie dotyczą przedmiotu zaskarżonego postanowienia zarzuty dotyczące

wysokości zwrotu na rzecz pełnomocnika kosztów postępowania kasacyjnego i

sposobu uwzględnienia w rozstrzygnięciu stawki podatku od towarow i usług.

Z powyższych względów – uznając bezzasadność zażalenia – Sąd

Najwyższy postanowił jak w sentencji, stosownie do art. 398 14 k.p.c. w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c.