III PZ 10/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PZ 10/05

POSTANOWIENIE

Dnia 3 czerwca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska

SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa C. H.

przeciwko 1. Burmistrzowi Miasta D.

2. Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w D.

o wynagrodzenie, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, odprawę emerytalną i

odsetki ustawowe.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2005 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w L.

z dnia 8 marca 2005 r., sygn. akt III APa …/04,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w L. postanowieniem z dnia 8 marca 2005 r. (III A Pa ../04)

odrzucił wniesioną w dniu 18 stycznia 2005 r. kasację powódki – C.H. od wyroku

Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 18

stycznia 2005 r. oddalającego apelację strony pozwanej – Samodzielnego

Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w D. od wyroku częściowego Sądu

Okręgowego – Sądu Pracy w L. z dnia 8 października 2004 r. (VII P …/03),

wydanego w sprawie przeciwko Burmistrzowi Miasta D. i Samodzielnemu

Publicznemu Zespołowi Opieki Zdrowotnej w D. o wynagrodzenie, ekwiwalent za

urlop wypoczynkowy, odprawę emerytalną i odsetki ustawowe. W uzasadnieniu

tego postanowienia Sąd Apelacyjny w L. stwierdził, że we wniesionej kasacji nie

zostały przedstawione okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a

tym samym nie spełnia ona wymagania ustawowego określonego w art. 393 3 § 1

pkt 3 k.p.c., co stanowi istotny i nieusuwalny brak formalny kasacji i dlatego

podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 393 5 k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8

marca 2005 r. pełnomocnik powódki podniosła, że „błąd formalny powstał w

związku ze zmianą przepisów prawnych zawartych w k.p.c. obowiązujące dnia

06.02.2005 r. W złożonej kasacji zdaniem powoda zgodnie art. 393 k.p.c. spełniono

warunki wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawarto elementy

dla nie tylko właściwe”, a w konsekwencji pełnomocnik powódki wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie

ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), która weszła w życie z dniem 6

lutego 2005 r. (art. 6 tej ustawy), do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia

wydanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także do odmowy

przyjęcia kasacji do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym

określonym w art. 3933 k.p.c., w tym – poza przytoczeniem podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienia – powinna ona zawierać także „przedstawienie okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), które stanowią

odrębny element formalny kasacji jako pisma procesowego. Oznacza to w

szczególności, że w kasacji należy wykazać (sic!), iż w sprawie, której ona dotyczy,

bądź „występuje istotne zagadnienie prawne” (art. 393 § 1 pkt 1 KPC – a contrario),

bądź „istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie” (art. 393 § 1 pkt. 2

k.p.c. – a contrario), bądź też „zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo”

albo „zachodzi nieważność postępowania” (art. 393 § 2 k.p.c.). Nie spełnienie tego

wymagania kasacji stanowi tzw. brak istotny kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni

zadość wymaganiu formalnemu określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w

konsekwencji skutkować musi odrzuceniem kasacji (art. 393 5 k.p.c.). W

rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że pełnomocnik powódki ani w petitum

kasacji, ani też w jej uzasadnieniu w ogóle nie wskazała okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji, a tym samym nie uczyniła zadość

wymaganiu formalnemu kasacji określonemu w art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c., co

oznacza, że kasacja ta podlegała odrzuceniu (art. 393 5 k.p.c.), co też trafnie orzekł

Sąd Apelacyjny w L. zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2005 r. Sposób

sporządzenia uzasadnienia zażalenia uzasadnienia zażalenia na powyższe

postanowienie Sądu Apelacyjnego w L. o odrzuceniu kasacji dowodzi również

braku profesjonalizmu pełnomocnik skarżącej.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c orzekł jak w sentencji.

Teza:

Jeżeli ani w petitum kasacji, ani też w jej uzasadnieniu w ogóle nie zostały

wskazane okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji, a tym samym kasacja

nie czyni zadość wymaganiu formalnemu określonemu w art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c.,

to podlega ona odrzuceniu kasacja ta podlegała odrzuceniu (art. 393 5 k.p.c.).