III PZ 1/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PZ 1/12

POSTANOWIENIE

Dnia 11 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Krzysztofa M.

przeciwko Poczcie Polskiej Spółce Akcyjnej Centrum Logistyki Oddziałowi

Regionalnemu w L.

o wynagrodzenie i odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 kwietnia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 3 stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę

kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 października

2011 r., w sprawie z powództwa Krzysztofa M. przeciwko Poczcie Polskiej S.A.

Centrum Logistyki Oddziałowi Regionalnemu o wynagrodzenie i odszkodowanie.

Sąd Okręgowy ustalił, że odpis wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6

października 2011 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi

pozwanej w dniu 24 października 2011 r. Skarga kasacyjna została zaś nadana w

placówce pocztowej w dniu 27 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy uznał, że skarga

kasacyjna strony pozwanej została wniesiona po upływie terminu określonego w

art. 3985 § 1 k.p.c. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej obliczony na podstawie

przepisu art. 112 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c. upływał w sobotę 24 grudnia

2008 r. Z uwagi na to, że sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od

pracy w rozumieniu art. 115 k.c., wniesienie skargi kasacyjnej dopiero w dniu 27

grudnia 2008 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu określonego w art. 398 5 § 1

k.p.c.

Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego strona pozwana zaskarżyła

zażaleniem zarzucając:

- błędną wykładnię art. 115 k.c. przez uznanie, że sobota nie jest dniem

równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy;

- niewłaściwe zastosowanie art. 3986 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi

kasacyjnej z uwagi na jej wniesienie po terminie podczas, gdy z okoliczności

sprawy wynika, że strona pozwana zachowała termin do wniesienia skargi

kasacyjnej „w świetle uznania, że sobota jest dniem równorzędnym wobec dnia

ustawowo wolnego od pracy tj. wykładni przepisu art. 115 k.c.”.

Wniosek zażalenia dotyczył uchylenia zaskarżonego postanowienia i

„przekazanie Sądowi Okręgowemu”, a także zasądzenia kosztów postępowania

zażaleniowego,

w

tym

kosztów

zastępstwa

procesowego

według

norm

przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia powołano się na pogląd wyrażony w uchwale

siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r., I

OPS 1/11 – ONSAiWSA 2011/5/95, zgodnie z którym sobota jest dniem

równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.;

przedstawiono także argumentację przyjętą przez NSA w powołanej uchwale.

Opierając się na przyjętych założeniach wykładni funkcjonalnej art. 115 k.c. należy,

według oceny strony wnoszącej zażalenie, także na gruncie prawa cywilnego

uznać, że sobota jest dniem wolnym od pracy, gdyż odmienne rozumienie

przepisów regulujących kwestię końca terminu przypadającego w dzień ustawowo

wolny od pracy na gruncie prawa cywilnego i prawa administracyjnego narusza

konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa prawa. Brzmienie przepisu art.

115 k.c. oraz przepisu art. 57 § 4 k.p.a. jest identyczne. W takiej sytuacji trudno

uznać, że racjonalny ustawodawca realizujący konstytucyjną zasadę państwa

prawa przypisuje różne skutki prawne konsekwencjom prawnym tych samych

zdarzeń w zależności od tego, które przepisy – w zależności od danej gałęzi prawa

– będą miały zastosowanie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 115 k.c. stanowi, że jeżeli koniec terminu do wykonania

czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa

dnia następnego.

W

rozpatrywanej

sprawie

koniec

terminu

do

wykonania

czynności

(wniesienia skargi kasacyjnej – art. 3985 § 1 k.p.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c.)

przypadał na sobotę, co wyłączyło możliwość zastosowania implikacji dotyczącej

zakończenia terminu w dniu uznanym ustawowo za wolny od pracy. Sobota jest

bowiem dniem powszednim. Sobota nie jest – jak to stwierdza uchwała

powiększonego składu Sądu Najwyższego (7 sędziów) z dnia 25 kwietnia 2003 r. III

CZP 8/03 (OSNC 2004/1/1) – dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w

rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c.

Zaskarżone

normatywnemu

postanowienie

znaczeniu

Sądu

Okręgowego

zastosowanego

w sprawie

dokładnie

odpowiada

przepisu,

znaczeniu

potwierdzonym powołaną wyżej uchwałą Sądu Najwyższego. Ponadto uchwała ta

ma moc zasady prawnej.

Podzielając uchwałę 7 sędziów III CZP 8/03, związany nią skład Sądu

Najwyższego rozpoznający niniejszą sprawę nie miał podstawy do zainicjowania

procedury przewidzianej w celu odstąpienia od wykładni prawa wyrażonej w

zasadzie prawnej.

Nie jest przekonywujący wyrażony w rozpatrywanym zażaleniu pogląd jego

autora

jakoby

uchwała

składu

siedmiu

sędziów

Naczelnego

Sądu

Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r., I OPS 1/11 (ONSA/WSA 2011/5/95)

stwarzała niezbędną potrzebę uzgodnienia wykładni przepisów prawa cywilnego i

prawa administracyjnego w zakresie skutku upływu terminu w dniu uznanym

ustawowo za wolny od pracy. Powołana uchwała powiększonego składu

Naczelnego Sądu Administracyjnego motywowana jest funkcjonalną analizą

okoliczności istotnych w obrębie gałęzi prawa administracyjnego; uwzględnia w

szczególności regulację Ordynacji podatkowej (art. 12 § 5), która wprowadziła taki

sam skutek dla soboty jak i dla dnia ustawowo wolnego od pracy w odniesieniu do

ostatniego dnia terminu przewidzianego w przepisach prawa podatkowego.

Ze względu na to, że wynikające w sprawie zagadnienie prawne dotyczy

czynności postępowania cywilnego należy ponadto zwrócić uwagę na wynikające z

ustaw procesowych zróżnicowanie regulacji. W art. 83 § 1 i 2 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie

wprowadzony wyjątek od zasady obliczania terminów według przepisów prawa

cywilnego

odnosi

się

właśnie

do

soboty,

która

w

procedurze

sądowoadministracyjnej uzyskała kwalifikację alternatywnie taką samą jak dzień

ustawowo wolny od pracy. Regulacja to dodatkowo wskazuje na jednoznaczne –

zgodne z interpretacją Sądu Najwyższego – znaczenie art. 115 k.c., którego zmiany

nie można uzyskać bez konieczności nowelizacji przez parlament.

Z powyższych przyczyn wobec bezzasadności zażalenia Sąd Najwyższy

postanowił o jego oddaleniu w myśl art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.