III PUO 36/24 · Sąd Najwyższy

III PUO 36/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa K. M.‎przeciwko Sądowi Rejonowemu w B.‎o zapłatę wynagrodzenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 sierpnia 2024 r.,‎wniosku Sąd Rejonowego w Sanoku zawartego w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV P 87/24, o przekazanie sprawy o sygn. akt IV P 87/24 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 i 2 k.p.c. odmawia przekazania sprawy innemu Sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c.

UZASADNIENIE

Powódka K. M. jest sędzią Sądu Rejonowego w B. i pozwała ten Sąd o zapłatę wynagrodzenia.Sąd Rejonowy w Sanoku, który jest właściwy rzeczowo i miejscowo jako Sąd pierwszej instancji, postanowieniem z 5 kwietnia 2024 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu podano, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości i wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego z powodów podniesionych przez powódkę w pkt I uzasadnienia pozwu i zawartego tam wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, które Sąd Rejonowy w Sanoku w całości podziela.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.Powódka jest sędzią Sądu Rejonowego w Brzozowie i pozywa ten Sąd.Zgodnie z regulacją ustrojową właściwy do rozpoznania sprawy ze stosunku pracy właściwy jest Sąd Rejonowy w Sanoku, dlatego nie można stwierdzić, że jest to Sąd niewłaściwy ze względu na szczególną regulacją z art. 442 k.p.c. wymagającą przekazania sprawy innemu sądowi.Powstaje pytanie czy konieczne jest stosowanie art. 441 k.p.c., gdyż przepis ten stanowi wyjątek od zasady, że sprawa powinna być rozpoznana przez sąd miejscowo i rzeczowo właściwy, czyli w tym przypadku Sąd Rejonowy w Sanoku.Odpowiedź jest negatywna zasadniczo z dwóch przyczyn.Pierwsza to porządek ustrojowy, który wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, czyli pierwszeństwo mają przepisy o właściwości miejscowej, stąd regulacja z art. 441 k.p.c. ma charakter wyjątku.Po wtóre znaczenie ma przedmiot sprawy, czyli wynagrodzenie pracownicze, w tym przypadku sędziego.

Spory o wynagrodzenie przed sądem pracy należą do zwykłych (powszechnych) spraw, dlatego dochodzenie tego świadczenia przez pracownika, w tym przypadku sędziego, którego wynagrodzenie ściśle określa ustawa, nie powinno wywoływać negatywnego postrzegania sądu jako organu bezstronnego.Na obecnym etapie sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Sanoku.Z tych względów orzeczono jak w sentencji. [SOP][ms] ‎