III PSK 44/25 · Sąd Najwyższy

III PSK 44/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka w sprawie z powództwa K.J.‎przeciwko Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie‎o zapłatę niewypłaconej części uposażenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 29 maja 2025 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie‎z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt IV Pa 46/24, umarza postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 marca 2024 r., IV P 521/23, Sąd Rejonowy w Lublinie w sprawie o zapłatę niewypłaconej części uposażenia zasądził od pozwanego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz powódki K.J. kwotę 22.300,44 zł brutto tytułem wyrównania uposażenia za 2021 r. i 2022 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (pkt I.); w pozostałym zakresie postępowanie umorzył (pkt II.); zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (pkt III.); nie obciążył pozwanego obowiązkiem zwrotu nieopłaconych kosztów sądowych i przejął je na rachunek Skarbu Państwa (pkt IV); wyrokowi w pkt I. nadał rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 17.896,22 zł (pkt V.).Wyrokiem z dnia 29 października 2024 r., IV Pa 46/24, Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił apelację pozwanego (pkt I.) oraz zasądził pozwanego na rzecz powódki kwotę 1.350 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pozwany zarzucił naruszenie:

1) art. 178 ust. 2 Konstytucji RP;

2) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;

3) art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. i art. 2 Konstytucji RP.Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości zgodnie z art. 39816 k.p.c., ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji, a także o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kwoty 25.717,37 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia wraz z podatkiem dochodowym oraz wypłaconymi odsetkami.Pismem z dnia 3 kwietnia 2025 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 8 kwietnia 2025 r. pozwany cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79).W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz postanowił o nieobciążaniu pozwanego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c. [I.T.][a.ł]‎