III PO 14/95 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 23 sierpnia 1995 r.

III PO 14/95

Spory na tle wysokości opłat za dostarczoną do mieszkań wodę są sporami

cywilnymi i jako takie podlegają rozpoznaniu przez sądy powszechne.

Przewodniczący: Sędzia SN Adam Józefowicz, Sędziowie SN: Janusz Łętowski

(sprawozdawca), Andrzej Wróbel, Przedstawiciel Ministerstwa Sprawiedliwości: Ewa

Raszeja, Przedstawiciel Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa: Maria

Iwaneńko-Słomczewska,

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym, po rozpoznaniu w dniu 23

sierpnia 1995 r. na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Stanisławy P. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Sejmikiem Samorządowym Województwa

W. a Sądem Rejonowym w D. w sprawie ustalenia organu właściwego do rozpoznania

sprawy o wysokość opłat za dostarczaną wodę.

p o s t a n o w i ł:

u z n a ć, że właściwym do rozpoznania sporu jest Sąd Rejonowy w D.

Uzasadnienie

Stanisława P., zamieszkała w D. zwróciła się do Kolegium Kompetencyjnego

przy Sądzie Najwyższym o rozstrzygnięcie, jaki organ jest właściwy dla rozpoznania

sporu o wysokość opłat za wodę w zajmowanym przez nią lokalu mieszkalnym. Zgodnie

z jej oświadczeniem, istota sprawy polega na tym, iż od kilku lat wymierza się jej opłaty

w wysokości ryczałtowej, podczas gdy wnioskodawczyni domaga się, by wysokość

opłat odpowiadała wynikowi pomiaru poboru wody zgodnie z zainstalowanym w jej

mieszkaniu licznikiem. W 1994 r. wniosła ona w tej sprawie powództwo do Sądu

Rejonowego w D. - Wydział Cywilny, który postanowieniem z dnia 22 listopada 1994 r.

pozew odrzucił. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zgodnie z nieobowiązującym już art.

18 prawa lokalowego, który zdaniem Sądu powinien mieć zastosowanie, ponieważ pod

rządami tego przepisu zaistniał spór, miał on charakter sprawy administracyjnej i

powinien być rozstrzygnięty w drodze decyzji przez właściwy organ administracji

samorządowej. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., do którego

kompetencji należy rozpatrywanie odwołań od decyzji organów administracji miejskiej

(w tym wypadku burmistrza miasta D.) poinformowało wnioskodawczynię, że w świetle

obecnie obowiązujących przepisów sprawa ma charakter cywilny i powinna być

przedmiotem rozpoznania przez sąd rejonowy. Na powyższe pismo wnioskodawczyni

złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we

Wrocławiu, ten zaś postanowieniem z dnia 24 marca 1995 r. [...] skargę odrzucił,

argumentując, iż "spory na tym tle były i są typowymi sprawami cywilnymi

rozstrzyganymi przez sądy powszechne". W tej sytuacji skarżąca zwróciła się do

Kolegium Kompetencyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie, który z organów jest w

istocie rzeczy właściwy do rozpoznania jej sprawy.

Kolegium Kompetencyjne zważyło, co następuje:

Sprawę powstałą na tle wysokości opłat za dostarczaną wodę należy uznać za

sprawę cywilną, nie zaś za sprawę administracyjną. Do dnia 11 listopada 1994 r.

obowiązywała w tym zakresie ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe

(jednolity tekst: Dz. U. z 1987 r., Nr 30, poz. 165 ze zm.), zgodnie z którą (art. 18) w

drodze decyzji administracyjnych rozstrzygano wyłącznie spory w sprawach wysokości

czynszów ustalonych wedle stawek określonych przez Radę Ministrów oraz w sprawach

wynagrodzeń za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego. Natomiast w myśl art. 21

obecnie obowiązującej ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i

dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509) najemca oprócz czynszu

obowiązany jest do uiszczania opłat za energię elektryczną, cieplną, gaz, wodę oraz

inne świadczenia. Spory na tle wysokości czynszu oraz opłat za inne świadczenia

należą do drogi postępowania cywilnego i w tym zakresie kompetentny jest właściwy

miejscowo sąd rejonowy.

W tej sytuacji na mocy przepisu art. 190 k.p.a. Kolegium Kompetencyjne

postanowiło, jak w sentencji.