III PK 82/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PK 82/11

POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski

w sprawie z powództwa Haliny W.

przeciwko Jeronimo Martins Dystrybucja Spółce Akcyjnej

o przywrócenie do pracy,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 4 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 10 maja 2011 r.,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądza od

powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

1. Powódka Halina W. w sprawie przeciwko Jeronimo Martins Dystrybucja

Spółce Akcyjnej o przywrócenie do pracy wniosła skargę kasacyjną od wyroku

Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 maja 2011

r. Zaskarżonym wyrokiem oddalono jej apelację wyroku Sądu Rejonowego – Sądu

Pracy z dnia 31 stycznia 2011 r., którym zasądzono od pozwanej na jej rzecz

kwotę 2.240,59 zł tytułem odszkodowania oraz orzeczono o kosztach.

2. Wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła w niej naruszenie art. 52 § 1 pkt 1

k.p., art. 56 § 2 w związku z art. 45 § 2 k.p., art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 227 k.p.c.

Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że jest

ona

oczywiście

uzasadniona

a

nadto

zachodzi

potrzeba

wykładni,

„czy

przestawienie zegara przez pracownika zatrudnionym na stanowisku zastępcy

kierownika sklepu niezgodnie z obowiązującymi w tym sklepie procedurami, a

odzwierciedlający rzeczywisty czas pracownika, w sytuacji, gdy taki proceder był w

sieci sklepów tego pracodawcy powszechnie stosowany, jest fałszowaniem

ewidencji czasu pracy i stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych

określony w art. 52 § 1 pkt Kodeksu pracy”.

W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o odmowę przyjęcia jej do

rozpoznania względnie oddalenie i zasądzenie na jej rzecz od powódki kosztów

postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, jeżeli:

1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

3) zachodzi nieważność postępowania lub

4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W rozpoznawanej sprawie żadna z tych okoliczności nie zachodzi. Z tych

względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono, jak sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.