III PK 81/04 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generated1 grudnia 2003 r. pod warunkiem podjęcia pracy w terminie siedmiu dni od dnia apelacji. Stosownie zaś do art. 391 § 1 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej
Legislator headnote
AI generatedart. 39319 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 469 k.p.c; III PK 81/04 · Sąd Najwyższy: 1 grudnia 2003 r. pod warunkiem podjęcia pracy w terminie siedmiu dni od dnia apelacji. Stosownie zaś do art. 391 § 1 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III PK 81/04
POSTANOWIENIE
Dnia 24 stycznia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Beata Gudowska
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie z powództwa L.S.
przeciwko Urzędowi Miasta w J.
o przywrócenie do pracy,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 24 stycznia 2005 r.,
na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w K. - Ośrodka Zamiejscowego w P.
z dnia 26 lutego 2004 r., sygn. akt VII Pa …/04,
1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. zasądza od pozwanego Urzędu Miasta w J. na rzecz powoda L.
S. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w K. – Ośrodek Zamiejscowy w P. wyrokiem z 26 lutego 2004
r.,
zmienił zaskarżony apelacją strony pozwanej wyrok Sądu Rejonowego w J. z
30 października 2003 r.,
w ten sposób, że przywrócił powoda L. S. do pracy w
pozwanym Urzędzie Miasta w J. na poprzednich warunkach i zasądził od
pozwanego na rzecz powoda wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy od
1 grudnia 2003 r. pod warunkiem podjęcia pracy w terminie siedmiu dni od dnia
wydania wyroku.
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wniosła strona pozwana, domagając
się
zmiany zaskarżonego wyroku i zasądzenia odszkodowania zamiast
przywrócenia do pracy lub zmiany zaskarżonego wyroku
w części dotyczącej
wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy i oddalenia powództwa w tej
części, albo uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do
ponownego rozpoznania lub uchylenia zaskarżonego wyroku w części zasądzającej
odszkodowanie za czas pozostawania bez pracy.
W odpowiedzi na kasację
pełnomocnik powoda wniósł o jej odrzucenie
ewentualnie oddalenie i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów
procesu za instancję kasacyjną według norm przepisanych.
W piśmie z 28 września 2004 r. pełnomocnik strony pozwanej cofnął
kasację.
Oceniając czynność dyspozytywną strony pozwanej Sąd Najwyższy uznał,
że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania kasacyjnego.
Zgodnie z art. 39319 k.p.c., jeżeli nie ma przepisów o postępowaniu przed
Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o
apelacji. Stosownie zaś do art. 391 § 1 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej
instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu
pozwu. Na tej podstawie Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, dokonując oceny
czynności strony pozwanej w płaszczyźnie art. 469 k.p.c. Przepis ten nakazuje
sądowi pracy uznać za niedopuszczalne cofnięcie środka zaskarżenia w sprawach
o roszczenia pracowników ze stosunku pracy wówczas, gdyby określona czynność
(wymieniona w art. 469 k.p.c.) naruszała słuszny interes pracownika. Taka zaś
sytuacja nie wystąpiła w sprawie. Przeciwnie, cofnięcie kasacji przez stronę
pozwaną (pracodawcę) leżało oczywiście w interesie powoda (pracownika).
Z tych względów i stosownie do przytoczonych przepisów Sąd Najwyższy
orzekł jak w sentencji postanowienia, zasądzając na rzecz powoda zwrot kosztów
zastępstwa
procesowego
w
postępowaniu
kasacyjnym
(związanych
ze
sporządzeniem odpowiedzi na kasację), zgodnie z wnioskiem pełnomocnika
powoda.