III PK 69/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PK 69/04

POSTANOWIENIE

Dnia 23 grudnia 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z powództwa Z. M.

przeciwko Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Z.

o zapłatę wynagrodzenia, nagrodę jubileuszową i odprawę emerytalną,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 23 grudnia 2004 r.,

na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w R.

z dnia 20 maja 2004 r.,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 maja 2004 r.,

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w R. zmienił wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w

L. z dnia 25 lutego 2004 r.,

i oddalił powództwo Z.M. przeciwko Poradni

Psychologiczno Pedagogicznej w Z. o wynagrodzenie za pracę, nagrodę

jubileuszową i odprawę emerytalną. Podstawą tego rozstrzygnięcia było

ustalenie, że powódka, zatrudniona na stanowisku samodzielnego referenta,

otrzymywała wynagrodzenie w XII kategorii zaszeregowania w kwocie 1.000 zł.

Regulamin wynagradzania przewidywał dla stanowiska zajmowanego przez

powódkę zaszeregowanie w kategoriach od IX do XII. W dniu 24 stycznia 2001

r. wprowadzono nowy regulamin wynagradzania, w którym określono, że

samodzielny referent może posiadać kategorię zaszeregowania od VII do XIII.

Według XII kategorii zaszeregowania powódce przysługiwałoby wynagrodzenie

w kwocie 1.243 zł. Po zmianie regulaminu pracodawca określił wynagrodzenie

powódki na kwotę 1.050 zł, a następnie na 1.100 zł, bez podania kategorii

zaszeregowania. Od 25 marca 2003 r. zaszeregowano powódkę do X kategorii

wynagrodzenia i ustalono je na kwotę 1.144 zł. Sąd Okręgowy uznał, że po

zmianie regulaminu wynagrodzenie powódki uległo podwyższeniu, co powódka

akceptowała,

a

więc

nie

było

potrzeby

dokonania

wypowiedzenia

zmieniającego.

Wyrok ten kasacją zaskarżyła powódka. Zarzuciła naruszenie art. 77 1

oraz art. 24113 k.p. polegające na uznaniu, że po wprowadzeniu nowego

regulaminu wynagradzania pracodawca nie był zobowiązany wypłacać jej

wynagrodzenia

okoliczności

przewidzianego

uzasadniające

w

XII

kategorii

rozpoznanie

kasacji

zaszeregowania.

powódka

Jako

wskazała

występowanie zagadnienia prawnego (pytania), "czy w przypadku wejścia w

życie nowego regulaminu wynagradzania pozwany mógł w aspekcie treści art.

42 k.p. wypłacać wynagrodzenie niższe od przewidywanego dla powódki, bez

dokonania wypowiedzenia zmieniającego".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Występujący w sprawie problem prawny polega na ocenie, czy jest

zmianą na niekorzyść pracownika, powodującą konieczność dokonania

wypowiedzenia

zmieniającego,

zmiana

zaszeregowania

wynikającej

regulaminu

płacowych),

jeżeli

z

równocześnie

(obniżenie)

jego

kategorii

wynagradzania

(przepisów

następuje

podwyższenie

kwoty

wynagrodzenia. W tym zakresie w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalona

jest wykładnia, że obniżenie pracownikowi kategorii (grupy) osobistego

zaszeregowania

nie

wymaga

wypowiedzenia

zmieniającego,

jeżeli

nie

powoduje obniżki wynagrodzenia (uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 12

marca 1981 r., V PZP 4/80, OSNCP 1981 nr 10, poz. 182; OSPiKA 1982 nr 5-6,

poz. 50 z glosą A. Świątkowskiego; NP 1982 nr 11-12, s. 225 z glosą W.

Muszalskiego; por. też wyrok z dnia 8 lutego 1984 r., I PR 5/84, OSNCP 1984 nr

9, poz. 165; NP 1985 nr 9, s. 142 z glosą M. Seweryńskiego; uzasadnienia

wyroku z dnia 7 maja 1998 r., I PKN 73/98, OSNAPiUS 1999 nr 9, poz. 304

oraz wyroku z dnia 5 listopada 1999 r., I PKN 338/99, OSNAPiUS 2001 nr 6,

poz. 187).

Sąd Najwyższy ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności

wymienione w art. 393 § 1 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącą. Po

rozważeniu przesłanek określonych w art. 393 § 2 k.p.c, Sąd Najwyższy uznał

za uzasadnioną odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania, o czym orzekł na

podstawie tych przepisów w związku z art. 3937 § 1 k.p.c.