III PK 6/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PK 6/14

POSTANOWIENIE

Dnia 8 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski

w sprawie z powództwa M. F.

przeciwko […] P. Spółce Akcyjnej w P.

o ustalenie istnienia stosunku pracy, dopuszczenie do pracy,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 8 maja 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S.

z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt VI Pa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i

przyznaje od strony pozwanej na rzecz strony powodowej 120 zł

(sto

dwadzieścia)

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w S.

z 20 września 2013 r. Zarzucono naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca

2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego, art. 25 1 k.p., art. 11 k.p.

w związku z art. 65 k.c. oraz art. 65 k.c. w związku z art. 300 k.p.

Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano

na wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, „polegającego na

rozstrzygnięciu kwestii, czy w sytuacji, gdy zawarta na czas określony umowa o

pracę uległa rozwiązaniu z upływem 24 miesięcy zatrudnienia z uwagi na

przekroczenie łącznego okresu zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę

zawartych na czas określony w okresie obowiązywania ustawy z dnia 1 lipca

2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego, to pomimo faktu, że zgodną

wolą stron, o której mowa w art. 11 k.p., nie było zawarcie w sposób dorozumiany

(przez dopuszczenie do pracy) umowy o pracę na czas nieokreślony, należy

przyjąć, że strony zawarły taką umowę (bezterminową), czy też doszło, zgodnie z

art. 11 k.p., do zawarcia w sposób dorozumiany umowy o pracę na czas określony

do dnia, do którego miała trwać zgodnie z oświadczeniami stron ostatnia z

zawartych przez strony umów terminowych, gdyż zgodną wolą stron nie było

kontynuowanie zatrudnienia po tym okresie, a niewątpliwie w przypadku zawarcia

kolejnej terminowej umowy na piśmie rozwiązałaby się ona z upływem okresu, na

który została zawarta”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze

okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne

i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr

3058328).

Nie można uznać, iż zagadnienie prawne budzi poważne wątpliwości, jeśli

skarżący nie uzasadni tego, np. przez wykazanie, że dotychczasowe orzecznictwo i

doktryna

prawa

nie

dają

w

tym

zakresie

wystarczającego

rozwiązania

(postanowienia SN z 27 maja 2010 r., II PK 66/10, niepubl., podobnie SN w

postanowieniu z 25 sierpnia 2004 r., I PZP 4/04, Wspólnota 2004/19/54).

Sąd Najwyższy w wyroku z 4 października 2013 r., I PK 67/13, LEX nr

1385751, stwierdził, że stosunek pracy na czas określony trwający przez ponad 2

lata po wejściu w życie ustawy antykryzysowej obowiązuje na czas nieokreślony.

W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdzono, że skutkiem przekroczenia 24

miesięcznego okresu zatrudnienia na podstawie umów na czas określony jest

przekształcenie umowy terminowej w umowę na czas nieokreślony, której

wypowiedzenie podlega reżimowi stosownych przepisów Kodeksu pracy. W kwestii

tego problemu stanowisko doktryny prawa pracy, które podziela Sąd Najwyższy,

jest jednoznaczne. Twierdzi się mianowicie, że stosunki pracy na czas określony,

trwające po dniu wejścia w życie ustawy antykryzysowej ponad 24 miesiące, należy

uznać za stosunek pracy na czas nieokreślony (tak M. Raczkowski: Umowy na

czas określony w ustawie antykryzysowej, PiZS 2010/6/16, czy K. Jaśkowski:

Komentarz do art. 251 Kodeksu pracy, LEX). W wyroku z dnia 18 stycznia 2013 r.,

II PK 149/12 Sąd Najwyższy przyjął, że w tej sytuacji dochodzi do zawarcia umowy

na czas nieokreślony poprzez dopuszczenie pracownika do pracy. Na tej podstawie

należało uznać, że pracodawca naruszył przepisy k.p. dotyczące okresu

wypowiedzenia oraz zasadności przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę na czas

nieokreślony.

Z tego względu, orzeczono jak w sentencji.

aw