III PK 52/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedumowę o pracę ze skutkiem rozwiązującym tę umowę z dniem 18 czerwca 2005 r. Następnie pozwana Spółka wysłała to pismo pocztą. Przesyłkę powódka odebrała
Legislator headnote
AI generatedart. 264 § 1 k.p, art. 36 § 1 pkt 3 k.p, art. 251 k.p, art. 39813 § 2 k.p.c, art. 39814 k.p.c; III PK 52/06 · Sąd Najwyższy: Następnie pozwana Spółka wysłała to pismo pocztą. Przesyłkę powódka odebrała
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III PK 52/06
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lipca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Beata Gudowska
SSA Jolanta Strusińska-Żukowska
w sprawie z powództwa M. T.
przeciwko L. Poland Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M.
o przywrócenie do pracy i ustalenie prawa do urlopu wychowawczego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 lipca 2006 r.,
skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia
14 grudnia 2005 r., sygn. akt III Pa …/05,
oddala skargę.
Uzasadnienie
Powódka M. T., w sprawie przeciwko L. Sp. z o.o. w M. o przywrócenie do
pracy i ustalenie prawa do urlopu wychowawczego, wniosła skargę kasacyjną od
wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 grudnia 2005 r., III Pa …/05. Sąd
pierwszej instancji uwzględnił powództwo, a Sąd Okręgowy zmienił jego wyrok i
powództwo oddalił.
Dnia 30 maja 2005 r. powódka odmówiła przyjęcia pisma wypowiadającego
umowę o pracę ze skutkiem rozwiązującym tę umowę z dniem 18 czerwca 2005 r.
Następnie pozwana Spółka wysłała to pismo pocztą. Przesyłkę powódka odebrała
dnia 9 czerwca tegoż roku, a odwołanie od tego wypowiedzenia wniosła do Sądu
dnia 16 czerwca 2005 r. Sąd pierwszej instancji przyjął, że odwołanie było złożone
w ustanowionym w art. 264 § 1 k.p. siedmiodniowym terminie, gdyż liczył go od
dnia jego odbioru z poczty. Natomiast Sąd Okręgowy uznał, że pozwana skutecznie
złożyła powódce wypowiedzenie 30 maja 2005 r. i oddalił powództwo jako złożone
po terminie.
Następstwem stwierdzenia złożenia przez pozwaną wypowiedzenia dnia 30
maja 2005 r. było oddalenie powództwa także w odniesieniu do żądania ustalenia
prawa do urlopu wychowawczego. Pozwana otrzymała ten wniosek dnia 2 czerwca
2005 r. Powołując się na rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki
Społecznej z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków
udzielania urlopu wychowawczego (Dz. U. Nr 230, poz. 2291) Sąd Okręgowy
stwierdził, że pracodawca ma obowiązek udzielenia tego urlopu w terminie 2
tygodni od złożenia wniosku. W rozpoznawanej sprawie chodziłoby więc tylko o 17 i
18 czerwca 2005 r. Wniosek powódki był jednak niekompletny, gdyż nie zawierał
oświadczenia ojca dziecka, iż nie zamierza korzystać z tego urlopu. Nadto, w
wypowiedzeniu pozwana zwolniła powódkę z obowiązku wykonywania pracy.
Sądy obu instancji uznały, że na podstawie art. 25 1 k.p. umowa o pracę
zawarta z powódką dnia 30 czerwca 1999 r. na czas określony, która została
przedłużona na 7 lat aneksem, obowiązującym od dnia 30 czerwca 2002 r.,
przekształciła się w umowę na czas nieokreślony. Z uwagi na staż pracy powódki u
pozwanej okres wypowiedzenia powinien wynosić trzy miesiące (art. 36 § 1 pkt 3
k.p.).
W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie art. 30 § 4 i art. 36 § 1
pkt 3 w związku z art. 251 k.p. oraz art. 45 § 1 lub § 2 k.p., a także art. 1861 § 1 i 2
k.p. W uzasadnieniu skargi podniesiono także, iż Sąd Okręgowy naruszył art. 264 §
1 k.p., ponieważ złożenie powódce wypowiedzenia dnia 30 maja 2005 r. było
nieskuteczne, bo była zdenerwowana.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
Sąd Okręgowy oddalił powództwo z uwagi na przekroczenie przez powódkę
terminu do złożenia odwołania od wypowiedzenia. Według ustaleń tego Sądu
powódce doręczono wypowiedzenie dnia 30 maja 2005 r., a odwołanie wniosła do
Sądu 16 czerwca 2005 r., a więc znacznie po upływie siedmiodniowego terminu
przewidzianego w art. 264 § 1 k.p. Na podstawie art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd
Najwyższy
jest
związany
ustaleniami
faktycznymi
stanowiącymi
podstawę
zaskarżonego orzeczenia. Ponowne doręczenie powódce wypowiedzenia dnia 9
czerwca 2005 r. nie ma wpływu na bieg terminu do odwołania się od niego.
Także słusznie przyjął Sąd Okręgowy, że nie jest zasadne żądanie ustalenia
prawa
do
urlopu
wychowawczego.
Wobec
spóźnionego
zaskarżenia
wypowiedzenia powódce umowy o pracę, jej rozwiązanie w dniu 18 czerwca 2004
r. nie może być podważone. Nadto wniosek o udzielenie tego urlopu – co
dotyczyłoby tylko 2 dni przed ustaniem stosunku pracy – był niekompletny z uwagi
na brak oświadczenia ojca dziecka, iż nie zamierza z tego urlopu korzystać, a
powódka była w tym czasie zwolniona z obowiązku wykonywania pracy.
Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.