III KZ 67/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KZ 67/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie Z. S.-K. skazanego z art. 158 § 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 października 2013 r., zażalenia skazanego, na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 sierpnia 2013r., o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 lutego 2013r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 września 2012r.1, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji skazanego, z uwagi na nieuzupełnienie przez niego w trybie art. 120 § 1 k.p.k. braku formalnego, w postaci sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata.Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie jego osobistej kasacji, ewentualnie o wyznaczenie mu kolejnego obrońcy z urzędu, celem sporządzenia i podpisania tej skargi. W uzasadnieniu zażalenia Z. S.-K. podkreślił swoją trudną sytuację materialną i związany z tym brak możliwości ustanowienia obrońcy z wyboru oraz kwestionował rzetelność opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji sporządzonej przez wyznaczonego mu obrońcę z urzędu.

Ponadto stwierdził, że w jego przekonaniu istnieją pełne podstawy do uwzględnienia kasacji. Do zażalenia skazany załączył dokumentację związaną z jego sytuacją materialną.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie skazanego było niezasadne. Należy podkreślić, iż na obecnym etapie postępowania kontroli instancyjnej może być poddana wyłącznie prawidłowość zaskarżonego zarządzenia oraz postępowania okołokasacyjnego, z wyłączeniem subiektywnie podnoszonych przez skazanego zagadnień dotyczących merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Postępowanie okołokasacyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w sposób należyty. Wydanie zaskarżonego zarządzenia poprzedzone zostało prawidłowo wykonanymi czynnościami procesowymi, w tym wyznaczeniem skazanemu obrońcy z urzędu celem sporządzenia kasacji albo opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Po wydaniu przez obrońcę opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji, skazany został wezwany w terminie 30 dni do uzupełnienia braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie kasacji przez adwokata, do czego nie doszło.

W związku z tym, zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia osobistej kasacji skazanego. Z. S.-K. nie kwestionował prawidłowości wykonania powyższych czynności sądowych. Podważał on jedynak rzetelność działań wyznaczonego obrońcy z urzędu, wnosząc o wyznaczenie mu innego obrońcy z urzędu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest stanowisko, że co do zasady brak podstaw prawnych do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu wówczas, gdy ten pierwszy nie znajduje przesłanek uzasadniających wniesienie kasacji (por. postanowienia SN z dnia 17 czerwca 1997r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82; z dnia 12 października 2006r., III KZ 64/06, Lex nr 196985; z dnia 29 października 2010r., III KZ 84/10, Lex nr 843579).

Jednocześnie dodać należy, że w sprawie nie wystąpiły jakiekolwiek okoliczności podważające rzetelności działań dotychczas wyznaczonego skazanemu obrońcy z urzędu, czego dowodzi treść sporządzonej opinii o niestwierdzeniu w sprawie podstaw do sformułowania zarzutów kasacyjnych. Przepis art. 526 § 2 k.p.k. ustanowił wobec nadzwyczajnego środka zaskarżenia jakim jest kasacja, formalne wymaganie w postaci tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego. Kasacja, aby podlegała rozpoznaniu, musi więc być on sporządzona i podpisana, w realiach niniejszej sprawy, przez adwokata.

Niemożliwe jest więc przyjęcie osobistej skargi skazanego, o co także wnosił w zażaleniu. Fakt, że skazany kontestuje zarówno słuszność stanowiska dotychczasowego obrońcy z urzędu oraz domaga się wyznaczenia kolejnego, w żadnej mierze nie zmienia tego, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało prawidłowo.Z tych też względów zażalenie skazanego uwzględnione być nie mogło, o czym Sąd Najwyższy orzekł w części dyspozytywnej postanowienia.