III KZ 48/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrokiem z dnia 23 grudnia 2021 r., sygn. akt IX K 1584/20, Sąd Rejonowy w Kielcach uznał T. P. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i za to na mocy art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł. Ponadto na mocy art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec T. P. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres pięciu lat, a nadto, na podstawie art. 43a § 2 k.k., świadczenie pieniężne w wysokości 7000 zł.
Legislator headnote
AI generatedart. 437 § 1 k.p.k, art. 42 § 2 k.k, art. 43 § 1 k.k, art. 422 § 1 k.p.k, art. 457 § 2 k.p.k, art. 422 k.p.k; III KZ 48/22 · Sąd Najwyższy: Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu (k. 165 – 166). Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją przez oskarżonego (k. 184 – 188). Rozprawa apelacyjna w ww. sprawie (IX Ka 541/22) odbyła się w dniu 12 lipca 2022 r. Oskarżony był obecny na tej rozprawie, w tym i na tej jej części, na której nastąpiło ogłoszenie wyroku. Po ogłoszeniu wyroku, na mocy którego utrzymano wyrok sądu I instancji w mocy i podaniu ustnie jego najważniejszych motywów, przewodniczący pouczył strony m.in. o treści art. 457 § 1 i 2 k.p.k. (k. 204 – 205).W dniu 11 sierpnia 2022 r.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KZ 48/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie T. P. skazanego za czyn z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 października 2022 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 6 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 541/22 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt IX Ka 541/22, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2021 r., sygn. akt IX K 1584/20, Sąd Rejonowy w Kielcach uznał T. P. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i za to na mocy art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł. Ponadto na mocy art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec T. P. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres pięciu lat, a nadto, na podstawie art. 43a § 2 k.k., świadczenie pieniężne w wysokości 7000 zł.
Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu (k. 165 – 166). Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją przez oskarżonego (k. 184 – 188). Rozprawa apelacyjna w ww. sprawie (IX Ka 541/22) odbyła się w dniu 12 lipca 2022 r. Oskarżony był obecny na tej rozprawie, w tym i na tej jej części, na której nastąpiło ogłoszenie wyroku. Po ogłoszeniu wyroku, na mocy którego utrzymano wyrok sądu I instancji w mocy i podaniu ustnie jego najważniejszych motywów, przewodniczący pouczył strony m.in. o treści art. 457 § 1 i 2 k.p.k. (k. 204 – 205).W dniu 11 sierpnia 2022 r.
T. P. złożył w biurze podawczym Sądu Okręgowego w Kielcach, datowany na 10.08.2022 r., wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia całości wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt IX K 541/22, wraz z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Uzasadniając prośbę o przywrócenie terminu jej autor wskazał, że nie został właściwie pouczony o możliwości i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Na rozprawie, na swoje pytanie „co dalej?” miał uzyskać odpowiedź „że Panu tam przyjdzie”, w konsekwencji czego czekał na przesyłkę z sądu.
Dopiero w dniu 8 sierpnia 2022 r., podczas rozmowy telefonicznej dowiedział się, że żadne doręczenie nie zostało zarządzone (k. 210 – 211).Postanowieniem z dnia 6 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 541/22, Sąd Okręgowy w Kielcach nie uwzględnił złożonego przez T. P. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 lipca 2022 r., w sprawie IX Ka 541/22 (k. 215 - 216).Od powyższego postanowienia skazany wywiódł zażalenie, w którym wniósł o uwzględnienie jego wniosku złożonego w dniu 11 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że 7 – dniowy zawity termin na złożenie przez skazanego wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach wydanego w dniu 12 lipca 2022 r., sygn. akt IX Ka 541/22 i doręczenie tego uzasadnienia, biegł od daty ogłoszenia wyroku (art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k.). Z protokołu rozprawy odwoławczej wynika zaś w sposób jednoznaczny, że T. P. został pouczony o treści art. 457 § 2 k.p.k., który poprzez odesłanie do art. 422 k.p.k., jednoznacznie określa sposób i termin złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego utrzymującego w mocy wyrok sądu I instancji.
Treść ww. protokołu, której żadna ze stron nie zakwestionowała, pozostaje zatem w sprzeczności – co trafnie zauważył Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - z twierdzeniami wnioskodawcy, że nie został właściwie pouczony w tej kwestii. Z rzeczonego protokołu nie wynika również, by T. P. zadawał pytania co dalszego trybu postępowania, a w szczególności zadawał eksponowane w prośbie o przywrócenie terminu pytanie „co dalej”. Ponadto, twierdzenia zawarte w tejże prośbie są niewiarygodne także w świetle doświadczenia życiowego.
Nie sposób bowiem dać wiary temu, że sędzia Sądu Okręgowego udziela pouczenia używając nader potoczonego (i w istocie niczego niewyjaśniającego) zwrotu „Panu tam przyjdzie”. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazał, by niedotrzymanie terminu zawitego na złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt IX Ka 541/22, nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. W konsekwencji zaskarżone postanowienie – jako trafne – utrzymano w mocy.[as]