Legislator Case Law & Legislation
III KZ 30/12 AI generated

III KZ 30/12 · Sąd Najwyższy

Case Number III KZ 30/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania postępowania, wypowiedział się w tej kwestii negatywnie. Istnienie wskazanej

Legislator headnote

AI generated

art. 437 k.p.k, art. 545 § 2 k.p.k; III KZ 30/12 · Sąd Najwyższy: stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania postępowania, wypowiedział się w tej kwestii negatywnie. Istnienie wskazanej

Keywords

AI generated
art. 437 k.p.k art. 545 § 2 k.p.k

Cited Legislation

AI generated
art. 437 k.p.k
na podstawie art. 437 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KZ 30/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SN Przemysław Kalinowski

w sprawie R. J.

po rozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie zastępcy

Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...]

z dnia 9 marca 2012 r. sygn. akt II AKo …/11

w przedmiocie odmowy przyjęcia osobistego wniosku R.J. o wznowienie

postępowania w sprawie Sądu Powiatowego w [...] sygn. akt IV Kp …/71,

zakończonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w [...] z dnia 7 października 1971

r.

na podstawie art. 437 k.p.k.

postanowił

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku R.J. o

wznowienie postępowania w sprawie Sądu Powiatowego w [...] sygn. akt IV

Kp …/71. Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

był brak sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez adwokata.

Rozstrzygnięcie to zaskarżył R. J. kwestionując materiał dowodowy

zebrany w toku procesu i podważając zasadność skazania oraz wskazując na

polityczne przesłanki pociągnięcia go do odpowiedzialności przez ówczesne

władze.

Skarżący podniósł także niewystarczające – w jego przekonaniu –

uwzględnienie

okoliczności

sprawy

i

przedstawionych

przez

niego

dokumentów, przez obrońcę z urzędu wyznaczonego przez Sąd do

ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie R.J. nie mogło zostać uwzględnione. Przypomnieć trzeba, że

stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania

(o ile nie pochodzi od prokuratora) jest objęty przymusem adwokackim.

Oznacza to bezwzględny obowiązek sporządzenia

i podpisania tego pisma

procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, który to nakaz ustawowy

ogranicza również Sąd Najwyższy i – poza wypadkami działania z urzędu, a taki

tu nie zachodzi – nie zezwala na badanie sprawy w wyniku indywidualnej

inicjatywy stron procesowych. W tej sprawie to wymaganie nie zostało

spełnione albowiem obrońca wyznaczony z urzędu do zbadania akt i

sporządzenia opinii w przedmiocie istnienia podstaw do wznowienia

postępowania, wypowiedział się w tej kwestii negatywnie. Istnienie wskazanej

powyżej przeszkody formalnej oraz jej efekt

procesowy, a także brak

ujawnionych przesłanek uzasadniających działanie z urzędu, uniemożliwiają

ustosunkowanie się do argumentów skarżącego dotyczących faktycznej

podstawy skazania i oceny znaczenia poszczególnych dowodów.

Jedynie na marginesie zauważyć trzeba, że w sprawie nie zachodzi

potrzeba przywrócenia terminu, o czym pisze skarżący w zażaleniu albowiem

dopełnienie obowiązku sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie

postępowania przez adwokata otwiera drogę do procedury wznowieniowej bez

ograniczeń

temporalnych.

Natomiast

postępowanie

kasacyjne,

także

postulowane w zażaleniu – może hipotetycznie – zainicjować w obecnej sytuacji

procesowej jeden z podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 kpk.

Wobec tego, że skarżący nie wykazał, aby zakwestionowane zarządzenie

dotknięte było jakąkolwiek wadą natury faktycznej lub prawnej, należało

postanowić, jak na wstępie.