III KZ 23/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedDo Sądu Najwyższego wpłynęły dwa zażalenia obrońcy na dwa zarządzenia Przewodniczącego IV Wydziału Sądu Okręgowego w Szczecinie z 4 listopada 2022 r. o odmowie przyjęcia kasacji osobiście sporządzonych przez skazaną od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 14 marca 2022 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Szczecin – Centrum w Szczecinie, mocą którego M. T. została uznana za winną popełnienia czynów zabronionych z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., za co wymierzono jej karę ograniczenia wolności. Pisma zatytułowane ,,kasacje” mają daty 18 sierpnia 2022 r. (k.
Legislator headnote
AI generatedart. 216 § 1 k.k, art. 12 § 1 k.k, art. 91 § 1 k.k, art. 6 k.p.k, art. 84 § 3 k.p.k, art. 526 § 2 k.p.k; III KZ 23/23 · Sąd Najwyższy: i wyznaczył w jego miejsce adw. K. U., który złożył opinię w trybie art. 84 § 3 k.p.k. o braku podstaw do wniesienia kasacji. W piśmie z 18 sierpnia 2022 r. wraz z zarzutami przeciwko procedowaniu Sądów orzekających w jej sprawie skazana zażądała wyznaczenia jej obrońcy z urzędu. Zauważyć jednak trzeba, że wyznaczenie M. T. kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji mogłoby wchodzić w rachubę, gdyby zostało wykazane, że poprzednio ustanowiony adwokat zaniedbał swoich obowiązków w zakresie zleconych mu czynności (zob. post.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KZ 23/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2023 r. w sprawie M.T. skazanej za czyny z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. zażalenia obrońcy na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt IV Ka 1001/20, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 14 marca 2022 r., sygn. akt IV Ka 1001/20, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt IV K 746/19, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęły dwa zażalenia obrońcy na dwa zarządzenia Przewodniczącego IV Wydziału Sądu Okręgowego w Szczecinie z 4 listopada 2022 r. o odmowie przyjęcia kasacji osobiście sporządzonych przez skazaną od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 14 marca 2022 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Szczecin – Centrum w Szczecinie, mocą którego M. T. została uznana za winną popełnienia czynów zabronionych z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., za co wymierzono jej karę ograniczenia wolności. Pisma zatytułowane ,,kasacje” mają daty 18 sierpnia 2022 r. (k.
32) i 17 października 2022 r. (k. 54). Przedmiotem niniejszego postępowania o sygnaturze akt III KZ 23/23 jest zażalenie obrońcy (k. 121) na zarządzenie o odmowie przyjęcia osobiście sporządzonej przez M.T. ,,kasacji” z 18 sierpnia 2022 r. (k. 63).W zażaleniu obrońca podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania karnego tj. art. 6 k.p.k. przez naruszenie prawa skazanej do obrony i odmowę przyjęcia kasacji, podczas gdy z treści pisma wynika, że nie była to kasacja a wniosek o wyznaczenie jej obrońcy z urzędu. Autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest niezasadne.Po pierwsze, M. T. dwukrotnie wyznaczono adwokata z urzędu w celu sporządzenia kasacji bądź złożenia opinii o braku podstaw do wszczęcia postępowania kasacyjnego. Pierwszego z obrońców adw. J. S.zarządzeniem z 13 czerwca 2022 r. (k.
10) Przewodniczący IV Wydziału Odwoławczego zwolnił z obowiązku reprezentowania M. T. (wnioskowała o to skazana i adwokat k. 8 i k.
9) i wyznaczył w jego miejsce adw. K. U., który złożył opinię w trybie art. 84 § 3 k.p.k. o braku podstaw do wniesienia kasacji. W piśmie z 18 sierpnia 2022 r. wraz z zarzutami przeciwko procedowaniu Sądów orzekających w jej sprawie skazana zażądała wyznaczenia jej obrońcy z urzędu. Zauważyć jednak trzeba, że wyznaczenie M. T. kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji mogłoby wchodzić w rachubę, gdyby zostało wykazane, że poprzednio ustanowiony adwokat zaniedbał swoich obowiązków w zakresie zleconych mu czynności (zob. post.
SN z 5 listopada 2010 r. III KZ 91/10). W przedmiotowej sprawie nie pojawiły się żadne merytoryczne powody, które uzasadniałyby takie procedowanie. Po drugie, nie ma wątpliwości, że złożone przez M. T. pismo m.in. z 18 sierpnia 2022 r., sporządzone osobiście przez nią miało mieć charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia, albowiem wynika to wprost z jego treści, w związku z czym właściwie postąpił Sąd odwoławczy wzywając autorkę pisma do uzupełnienia braku formalnego w postaci sporządzenia kasacji przez fachowy podmiot, zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. oraz opłacenia kasacji (k. 40).
Pomimo tego M. T. sporządziła osobiście w dniu 17 października 2022 r. kolejne pismo zatytułowane ,,Kasacja Odwołanie Skarga Wnioski o zawieszenie wyroków”. Skoro M. T. odebrała zarządzenie w dniu 27 września 2022 r. (k. 49), to zgodnie z art. 120 § 2 k.p.k. termin uzupełnienia przez nią braków formalnych upływał 4 października 2022 r. Z tego powodu, stosownie do dyspozycji art. 530 § 2 k.k., wobec zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k., należało odmówić przyjęcia kasacji osobiście sporządzonej przez skazaną.Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak w części dyspozytywnej.
KR [ł.n]