III KZ 22/09 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 28 MAJA 2009 R.

III KZ 22/09

W ramach kontroli warunków formalnych wniosku o wznowienie postępowania badaniu podlega, między innymi, wskazanie podstaw do

wznowienia postępowania. Z przejętego do postępowania wznowieniowego art. 530 § 2 in fine k.p.k. (art. 545 § 1 k.p.k.) wynika, że odmowa przyjęcia kasacji może nastąpić, gdy oparto ją na innych powodach niż wskazane

w art. 523 § 1 k.p.k. Stosując ten przepis odpowiednio w postępowaniu o

wznowienie postępowania należy przyjąć, że również odmowa przyjęcia

wniosku o wznowienie postępowania może nastąpić, gdy we wniosku

wskazano inne podstawy niż wymienione w art. 540 i art. 540a k.p.k.

Przewodniczący: sędzia SN D. Świecki.

Sąd Najwyższy w sprawie Marka K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 28 maja 2009 r. zażalenia wniesionego przez skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 4 lutego

2009 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania na podstawie art. 530 § 3 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

We wniosku o wznowienie postępowania skazany Marek K. domagał

się wznowienia postępowania co do orzeczenia o karze grzywny w części

dotyczącej wysokości stawki dziennej grzywny w celu obniżenia jej wysokości z 27 zł do 17 zł, podnosząc, że ujawniły się nowe fakty nieznane

przedtem Sądowi, wskazujące na niezgodność ustalonej przez Sąd jego

sytuacji majątkowej z obecnym jej stanem. Jednocześnie wniósł o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2009 r. sędzia Sądu Apelacyjnego w

G. na podstawie art. 540 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 429 § 1 w zw. z

art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

argumentując, że art. 540 § 1 k.p.k. nie przewiduje takiej podstawy wznowienia i w związku z tym nie ma potrzeby nadania wnioskowi dalszego biegu, gdyż nie jest on dopuszczalny z mocy ustawy.

W zażaleniu na to zarządzenie skazany podniósł, że zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z art. 440 k.p.k., gdyż wydany wobec

niego wyrok był rażąco niesprawiedliwy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności stwierdzić należy,

że w postępowaniu o wznowienie postępowania „odpowiednie” stosowanie

art. 429 i art. 530 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. oznacza, iż wniosek o

wznowienie postępowania podlega kontroli dokonywanej przez prezesa

sądu. W ramach kontroli warunków formalnych wniosku o wznowienie postępowania badaniu podlega m. in. wskazanie podstaw do wznowienia postępowania. Z przejętego do postępowania wznowieniowego art. 530 § 2 in

fine k.p.k. (art. 545 § 1 k.p.k.) wynika, że odmowa przyjęcia kasacji może

nastąpić, gdy oparto ją na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1

k.p.k. Stosując ten przepis „odpowiednio” w postępowaniu o wznowienie

postępowania należy przyjąć, że również odmowa przyjęcia wniosku o

wznowienie postępowania może nastąpić, gdy we wniosku wskazano inne

podstawy niż wymienione w art. 540 i art. 540a k.p.k.

Wniosek o wznowienie postępowania może złożyć strona (art. 542 §

1 k.p.k.), z tym że gdy nie pochodzi on od prokuratora, to obarczony jest

brakiem formalnym jeżeli nie jest sporządzony i podpisany przez adwokata

albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Wtedy należy wezwać stronę do

jego uzupełnienia w trybie w art. 120 § 1 k.p.k. Jednakże w sytuacji, gdy z

wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez stronę wyraźnie wynika, że domaga się wznowienia postępowania w oparciu o inne powody

niż wymienione w art. 540 i art. 540a k.p.k., to wówczas nie ma potrzeby

wzywania strony do uzupełnienia wskazanego braku formalnego wniosku,

czy też rozpoznawania złożonego równocześnie wniosku o wyznaczenie z

urzędu adwokata albo radcę prawnego do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Dlatego też w rozpoznawanej sprawie sędzia Sądu Apelacyjnego w

G. prawidłowo odmówił przyjęcia wniosku, gdyż wskazana w nim okoliczność nie należy do żadnej z podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 540 k.p.k. W takiej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Natomiast podstawą procesową

odmowy przyjęcia wniosku powinien być „odpowiednio” zastosowany art.

530 § 2 in fine k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

Z tych też względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.