III KZ 19/24 · Sąd Najwyższy

III KZ 19/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie K. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2024 r. zażalenia adw. A. Z. na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt IX Ka 767/23 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zarządzeniem sędziego (działającego z upoważnienia Prezesa) Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt IX Ka 767/23, na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku adw. A. Z. o przywrócenie oskarżonemu K. Ś. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 17 października 2023 r., sygn. akt IX Ka 767/23. Na to zarządzenie zażalenie wniosła adw. A. Z., zaskarżając je w całości i zarzucając:„naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zapadłego zarządzenia, a to art. 120 § 1 i 2 k.p.k. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że nie złożyłam oryginału upoważnienia do obrony, podczas gdy przedmiotowe upoważnienie zostało przedłożone w Sądzie Rejonowym w Skarżysku-Kamiennej”.Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego zarządzenia, poprzez przyjęcie wniosku o przywrócenie oskarżonemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego z dnia 17 października 2023 roku, sygn. akt IX Ka 787/23.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana.

W przedmiotowej sprawie do akt wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego złożony w imieniu skazanego K. Ś., podpisany przez adw. A. Z., ale nie przedłożono upoważnienia do dokonania tej czynności procesowej, a autor tego pisma nie reprezentował skazanego na poprzednich etapach postępowania. Pełnomocnik wezwany przez Sąd Okręgowy w Kielcach do przedłożenia oryginału upoważnienia w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia pisma (k. 1316) nie wykonał tego zobowiązania w zakreślonym terminie.

W aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienie z 12.02.2021 r., IV KZ 8/21, LEX nr 3123926) wyrażono zdanie, zgodne z piśmiennictwem, że termin, o którym mowa w art. 120 § 1 k.p.k. ma charakter nieprzekraczalny i nieprzywracalny. Ponadto, obrońca przedstawił spóźnione upoważnienie w formie odpisu potwierdzonego przez niego za zgodność z oryginałem, opatrzone datą 1 marca 2024 r., podczas gdy w zarządzeniu zobowiązano pełnomocnika do przedłożenia oryginału, a złożenie wniosku o przywrócenie terminu miało miejsce 2 stycznia 2024 r. (k. 1310).

W złożonym zażaleniu skarżąca nie zakwestionowała swoich zaniedbań w odniesieniu do zobowiązania nałożonego na nią przez sąd, natomiast podała, że oryginał upoważnienia został złożony do akt sprawy w dniu 29 grudnia 2023 r. podczas zapoznawania się z aktami w Sądzie Rejonowym w Skarżysku-Kamiennej i wykonywania przez jej substytuta fotokopii. W nadesłanych do Sądu Najwyższego aktach sprawy II K 925/21 (IX Ka 787/23) nie znajduje się jednak ani dokument pełnomocnictwa adw. A. Z. ani ślad zapoznawania się z aktami sprawy czy wykonywania fotokopii przez jej substytuta po wydaniu wyroku Sądu odwoławczego.W świetle powyższego Sąd Okręgowy słusznie wskazał, że nie można było uznać złożonego wniosku za skuteczny, skoro został wniesiony przez osobę niedysponującą upoważnieniem do jego złożenia.

Pismo nadal obarczone jest brakiem formalnym, o którym jest mowa wprost w treści art. 120 § 1 k.p.k., uniemożliwiającym nadanie mu biegu. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [J.J.](r.g.) ‎