III KS 29/18 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt III KS 29/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Rafał MalarskiSSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie M. N.oskarżonego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2018 r. skargi obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II Ka […], uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt VII K […]i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania, p o s t a n o w i ł:
Legislator headnote
AI generatedart. 437 § 2 k.p.k, art. 454 § 1 k.p.k, art. 437 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k; III KS 29/18 · Sąd Najwyższy: Jak wynika z treści art. 437 § 2 zd. II k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1, art. 454 lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Lektura uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Z. prowadzi do wniosku, że Sąd ten stwierdził dowolność w przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że w świetle okoliczności faktycznych sprawy wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego M. N. nie są znaczne, co stanowiło podstawę do wydania wyroku warunkowo umarzającego postępowanie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KS 29/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Rafał MalarskiSSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie M. N.oskarżonego z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2018 r. skargi obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II Ka […], uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt VII K […]i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania, p o s t a n o w i ł:
1. oddalić skargę;
2. obciążyć oskarżonego M. N. kosztami sądowymi postpowania skargowego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w Z. wyrokiem z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt VII K […], na okres 2 lat tytułem próby warunkowo umorzył postępowanie wobec M. N. o czyn polegający na tym, że w dniu 10 września 2016 roku w I. na ul. L., woj. […], prowadził motorower marki K. o numerze rejestracyjnym […] w ruchu lądowym po drodze publicznej nr […], będąc w stanie nietrzeźwości tj. 1,13 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. Orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.Od tego wyroku apelację na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator, który podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mającego wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II Ka […], uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.Skargę na wyrok Sądu odwoławczego wniósł obrońca oskarżonego, który podniósł zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 437 § 2 k.p.k., które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegające na uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. akt VII K […] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi, podczas gdy w myśl brzmienia art. 437 § 2 k.p.k. w sprawie odwoławczej oskarżonego M.
N. nie było konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości, co też wynika z konstatacji Sądu Okręgowego w Z. podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a co za tym idzie jawiąca się w ocenie Sądu drugiej instancji potrzeba powtórzenia niektórych tylko dowodów i ponowna ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie mogła powodować przekazania sprawy Sądowi instancji do ponownego rozpoznania na zasadzie art. 437 § 2 k.p.k.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z..Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Skarga nie jest zasadna.Zgodnie z art. 539a § 1 k.p.k. zakres kontroli dokonywanej przez Sąd Najwyższy po wniesieniu skargi na wyrok sądu odwoławczego, o którym mowa w art. 539a § 1 k.p.k., ogranicza się do zbadania, czy stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienie daje podstawę do orzekania kasatoryjnego (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17, OSNKW 2018/3/23, LEX nr 2428783).
Jak wynika z treści art. 437 § 2 zd. II k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1, art. 454 lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Lektura uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Z. prowadzi do wniosku, że Sąd ten stwierdził dowolność w przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że w świetle okoliczności faktycznych sprawy wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego M. N. nie są znaczne, co stanowiło podstawę do wydania wyroku warunkowo umarzającego postępowanie.
Wprawdzie w części motywacyjnej zaskarżonego orzeczenia wskazuje się jedynie, że to właśnie to uchybienie stanowiło podstawę uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji, jednak w realiach procesowych niniejszej sprawy nie może być wątpliwości co do tego, że przeszkodą do wydania orzeczenia reformatoryjnego przez Sąd odwoławczy była reguła ne peius, określona w art. 454 § 1 k.p.k., zgodnie z którą sąd ten nie może skazać oskarżonego, m.in. co do którego w pierwszej instancji warunkowo umorzono postępowanie.Chociaż więc Sąd Okręgowy w Z. nie przywołał jako powodu wydania orzeczenia kasatoryjnego żadnej z podstaw określonych w art. 437 § 2 zd.
II k.p.k., to jednak zaprezentował w uzasadnieniu stanowisko, zgodnie z którym właściwa ocena stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu nie mogła prowadzić do warunkowego umorzenia postępowania karnego. W jego ocenie Sąd Rejonowy dowolnie przyjął, że stopnień społecznej szkodliwości czynu oraz wina oskarżonego nie są znaczne, a to są konieczne przesłanki, które umożliwiają wydanie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie. W tej sprawie zresztą Sąd Okręgowy po raz wtóry uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji warunkowo umarzający postepowanie wobec oskarżonego o ten czyn i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
To z kolei dowodzi, że w ocenie Sądu Okręgowego właściwa ocena społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia winy oskarżonego mogłaby doprowadzić do wydania wyroku skazującego, co jednak z obiektywnych powodów nie było możliwe ze względu na treść art. 454 § 1 k.p.k. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 437 k.p.k.Z tych względów, nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.