III KS 10/25 · Sąd Najwyższy

III KS 10/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w spawie M.K. uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 18 marca 2025 r. kwestii pozostawienia bez rozpoznania skargi wniesionej przez prokuratora - na wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. II AKa 60/23 uchylający wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 grudnia 2022 r., sygn. III K 425/21 m.in. w zakresie dotyczącym M.K. i przekazujący sprawę w tej części do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji - wobec jej cofnięcia przez prokuratora, na podstawie art. 431 § 1 k.p.k. w zw. z art. 432 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. p o s t a n o w ił: pozostawić bez rozpoznania cofniętą przez prokuratora skargę, uznając, że nie zachodzą przyczyny wskazane w art. 439 k.p.k. lub art. 440 k.p.k.

UZASADNIENIE

Prokurator wniósł skargę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. II AKz 60/23 na niekorzyść oskarżonego M.K. w części dotyczącej uchylenia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia `13 grudnia 2022 r., sygn. III K 425/21 w zakresie uniewinnienia tego oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu i przekazania jego sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zarzucając sprzeczność w treści orzeczenia sądu odwoławczego polegającą na wskazaniu w wyroku, że uchylenie zaskarżonego wyroku dotyczy również oskarżonego M.K., przy braku przywołania pkt 16 wyroku sądu pierwszej instancji jako podlegającego uchyleniu, co uniemożliwiało wykonanie wyroku sądu odwoławczego.W dniu 24 stycznia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo prokuratora Rejonowego Szczecin - Prawobrzeże w Szczecinie, w którym zawarto oświadczenie o cofnięciu skargi na wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn.

II AKa 60/23 wobec wydania przez ten Sąd w dniu 15 stycznia 2025 r. postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, której to skarga dotyczyła. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wobec dopuszczalnego (art. 431 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.) i procesowo uzasadnionego (art. 432 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.) cofnięcia przez prokuratora skargi - wniesionej przez niego - na niekorzyść oskarżonego na wyrok sądu odwoławczego, należało skargę pozostawić bez rozpoznania.Z tych względów postanowiono jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎