III KRS 7/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KRS 7/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Staryk

w sprawie z odwołania R. K.

od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 3 grudnia 2013 r., Nr […]

w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu

na dwa wolne stanowiska sędziowskie w Sądzie Okręgowym w R.,

ogłoszone w Monitorze Polskim z 2013 r., poz. 212,

z udziałem A. M. S.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 kwietnia 2014 r.,

oddala odwołanie.

UZASADNIENIE

Krajowa Rada Sądownictwa 3 grudnia 2013 r. podjęła uchwałę nr […]

w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na dwa

wolne stanowiska sędziowskie w Sądzie Okręgowym w R., ogłoszone w Monitorze

Polskim z 2013 r., poz. 212.

Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r.

o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. Nr 126, poz. 714), Krajowa Rada

Sądownictwa postanowiła: 1) przedstawić Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na dwa wolne stanowiska

sędziowskie w Sądzie Okręgowym w R. kandydatury: Pani M. N.-M. - sędziego

Sądu Rejonowego w R., Pani A. M. S. - sędziego Sądu Rejonowego w R.,

2) nie przedstawiać

Prezydentowi

Rzeczypospolitej

Polskiej

z

wnioskiem

o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w R.

kandydatur: Pani E. M. A. - sędziego Sądu Rejonowego w R., Pani R. A. K. sędziego Sądu Rejonowego w R., Pani A. N.-P. - sędziego Sądu Rejonowego w R.,

Pani J. I. N.-W.- sędziego Sądu Rejonowego w R..

W uzasadnieniu stwierdzono, że na dwa wolne stanowiska sędziowskie

w Sądzie Okręgowym w R., ogłoszone w Monitorze Polskim z 2013 r., poz. 212,

zgłosiło się sześć wyżej wymienionych kandydatek. Zespół członków Krajowej

Rady Sądownictwa - na posiedzeniu 2 grudnia 2013 r. w przedmiocie

przygotowania stanowiska dotyczącego rozpatrzenia i oceny na posiedzeniu

Krajowej Rady Sądownictwa kandydatów na dwa wolne stanowiska sędziowskie

w Sądzie Okręgowym w R. postanowił jednogłośnie rekomendować KRS

kandydatury Pani sędzi M. N.-M. oraz Pani sędzi A. M. S..

Powyższe kandydatury zasługiwały na rekomendację. Wniosek ten znajduje

potwierdzenie w załączonych do zgłoszeń ocenach kwalifikacyjnych, informacjach

dotyczących doświadczenia zawodowego, ocenach ze studiów i z egzaminu

zawodowego, a także opiniach Kolegium Sądu oraz ocenach Zgromadzenia

Ogólnego Sędziów.

Zespół członków Krajowej Rady Sądownictwa stwierdził, że Pani sędzia

M. N.-M. ukończyła wyższe studia prawnicze oraz złożyła egzamin sędziowski

z ocenami dobrymi. Kandydatka posiada wieloletnie doświadczenie orzecznicze,

które zdobyła, pracując początkowo jako asesor sądowy w Sądzie Rejonowym w P.

oraz Sądzie Rejonowym w R., a następnie sędzia Sądu Rejonowego w R..

Orzekała wówczas w sprawach cywilnych, karnych, rodzinnych, gospodarczych,

wieczystoksięgowych oraz z zakresu prawa pracy. Ponadto wielokrotnie była

delegowana do orzekania w IV Wydziale Cywilnym Odwoławczym oraz I Wydziale

Cywilnym Sądu Okręgowego w R.. Obecnie przebywa na delegacji w VI Wydziale

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w R.. Kandydatka pełniła

szereg funkcji administracyjnych w sądownictwie, w tym m.in. Prezesa Sądu

Rejonowego w R.. Ponadto stale podnosi kwalifikacje zawodowe poprzez udział

w szkoleniach organizowanych dla sędziów. Dodatkowo ukończyła na Wydziale

Prawa i Administracji Uniwersytetu […] w L. dwusemestralne studia podyplomowe

z zakresu Prawa Europejskiego dla Sędziów. Została pozytywnie oceniona

przez sędziego

wizytatora.

Utrzymuje

dobrą

stabilność

orzecznictwa.

Uzasadnienia sporządza co do zasady z zachowaniem ustawowego terminu.

Uzyskała także jednogłośnie pozytywną opinię Kolegium Sądu Apelacyjnego w […]

oraz wysokie poparcie Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Apelacji […].

Odnośnie do kandydatury Pani sędzi A. M. S. Zespół zwrócił uwagę

na okoliczność, że ukończyła Ona wyższe studia prawnicze oraz złożyła egzamin

sędziowski z ocenami dobrymi. Posiada wieloletnie doświadczenie orzecznicze,

które zdobyła, pracując początkowo jako asesor sądowy w Sądzie Rejonowym

w R., a następnie sędzia tego Sądu. W latach 2000-2009 była kilkukrotnie

delegowana do pełnienia obowiązków sędziego w II Wydziale Karnym i V Wydziale

Karnym Sądu Okręgowego w R.. Pełniła szereg funkcji administracyjnych

w sądownictwie. Od 10 maja 2010 r. jest Prezesem Sądu Rejonowego w R..

Stale podnosi

swoje

kwalifikacje

zawodowe,

uczestnicząc

w

szkoleniach

organizowanych dla sędziów. Dodatkowo ukończyła z wynikiem bardzo dobrym

dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu procesu karnego na WPiA U[…].

Uzasadnienia sporządza terminowo. Posiada dobrą stabilność orzecznictwa.

Została pozytywnie oceniona przez sędziego wizytatora. Uzyskała jednogłośnie

pozytywną opinię Kolegium Sądu Apelacyjnego w […] oraz wysokie poparcie

Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Apelacji […].

KRS podejmując uchwałę, kierowała się kryteriami wyrażonymi w art. 35

ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o KRS. Dlatego Rada uwzględniła

przede

wszystkim

uzyskane

przez

kandydatów

oceny

kwalifikacyjne,

ich doświadczenie zawodowe oraz oceny ze studiów i egzaminu zawodowego,

a także opinie przełożonych i uzyskane poparcie środowiska sędziowskiego.

Po wszechstronnym rozważeniu całokształtu okoliczności sprawy, Krajowa

Rada Sądownictwa uznała, że w obecnej procedurze nominacyjnej najlepszymi

kandydaturami do przedstawienia z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu

sędziego Sądu Okręgowego w R. są kandydatury Pani sędzi M. N.-M.

oraz Pani sędzi A. M. S..

Pani sędzia M. N.-M. urodziła się […] 1966 r. w S.. W 1991 r. ukończyła

wyższe studia prawnicze z oceną dobrą. Następnie w 1994 r. złożyła egzamin

sędziowski również z oceną dobrą. W 2004 r. ukończyła na WPiA U[…] w L.

dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu Prawa Europejskiego dla Sędziów.

Od 1 czerwca 1994 r. kandydatka pracowała jako asesor sądowy w Sądzie

Rejonowym w P., gdzie orzekała w sprawach cywilnych, karnych, rodzinnych,

wieczystoksięgowych oraz z zakresu prawa pracy. 1 marca 1995 r. została

przeniesiona na stanowisko asesora sądowego do Sądu Rejonowego w R.,

gdzie rozpoznawała sprawy karne, gospodarcze i wieczystoksięgowe. 26 kwietnia

1996 r. została powołana na urząd sędziego Sądu Rejonowego w R.,

gdzie rozpoznawała sprawy wieczystoksięgowe, cywilne oraz z zakresu prawa

pracy i ubezpieczeń społecznych. Wielokrotnie - na podstawie delegacji Prezesa

Sądu Okręgowego (uprzednio Prezesa Sądu Wojewódzkiego) w R., Prezesa Sądu

Apelacyjnego w […] oraz Ministra Sprawiedliwości - pełniła obowiązki sędziowskie

w IV Wydziale Cywilnym Odwoławczym i I Wydziale Cywilnym Sądu Okręgowego

w R.. Obecnie (do 2 czerwca 2014 r.) orzeka na podstawie delegacji

Ministra Sprawiedliwości w VI Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Sądu Okręgowego w R.. Ponadto pełniła Ona szereg funkcji administracyjnych

w Sądzie Rejonowym w R., tj. Przewodniczącej IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych,

Przewodniczącej

VII

Wydziału

Cywilnego

oraz

Wiceprezesa

i Prezesa tego Sądu.

Pani

sędzia

M. N.-M.

uzyskała

pozytywną

ocenę

kwalifikacyjną.

Zdaniem sędziego wizytatora kandydatka posiada bardzo dobrą stabilność

orzecznictwa oraz niski stopień zaskarżalności orzeczeń. Uzasadnienia orzeczeń

sporządza terminowo, starannie, precyzyjnie i w sposób zrozumiały dla stron

nieposiadających wykształcenia prawniczego. Stale podnosi swoje kwalifikacje

zawodowe

uczestnicząc

w

szkoleniach

organizowanych

dla

sędziów.

Ponadto ukończyła dwusemestralne studia podyplomowe. Na bieżąco zapoznaje

się z orzecznictwem i literaturą prawniczą. Sędzia wizytator zwrócił również uwagę

na drobne uchybienia w pracy kandydatki, jednakże stwierdził, że mają one

charakter incydentalny i możliwy do wyeliminowania, a zatem nie powinny mieć

decydującego znaczenia dla oceny Jej kandydatury.

Na posiedzeniu 16 października 2013 r. Kolegium Sądu Apelacyjnego w […]

jednogłośnie

pozytywnie

zaopiniowało

kandydaturę

Pani

sędzi

M. N.-M..

Podczas Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Apelacji […] 4 listopada 2013 r.

za kandydaturą Pani sędzi M. N.-M. oddano 78 głosów, przy 11 głosach „przeciw”.

Pani sędzia A. M. S. urodziła się […] 1964 r. w R.. W 1993 r. ukończyła

wyższe studia prawnicze z oceną dobrą. Następnie w 1996 r. złożyła egzamin

sędziowski również z oceną dobrą. W 2008 r. ukończyła z wynikiem bardzo dobrym

dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu procesu karnego na WPiA U[…].

Od 15 października 1996 r. kandydatka pracowała jako asesor sądowy w Sądzie

Rejonowym w R.. 18 września 1998 r. została powołana na stanowisko sędziego

Sądu Rejonowego w R.. Była kilkukrotnie delegowana do orzekania w Sądzie

Okręgowym w R., gdzie wykonywała czynności orzecznicze w II Wydziale Karnym

oraz V Wydziale Karnym. Pełniła również szereg funkcji administracyjnych

w Sądzie Rejonowym w R., tj. Przewodniczącej VIII Wydziału Grodzkiego,

Przewodniczącej

VIII

Wydziału

Karnego

oraz

Wiceprezesa

tego

Sądu.

Obecnie jest Prezesem Sądu Rejonowego w R..

Pani

sędzia

A.

M.

S. uzyskała

pozytywną

ocenę

kwalifikacyjną.

Zdaniem sędziego wizytatora kandydatka posiada dobrą stabilność orzecznictwa

oraz dobrą terminowość sporządzania uzasadnień orzeczeń. Posiada dobre

przygotowanie teoretyczne i praktyczne, czego wyrazem jest dobry poziom

orzecznictwa oraz jakość sporządzanych uzasadnień. Ponadto stale podnosi swoje

kwalifikacje zawodowe uczestnicząc w szkoleniach organizowanych dla sędziów.

Ukończyła także dwusemestralne studia podyplomowe. Sędzia wizytator zwrócił

również uwagę na drobne uchybienia w pracy kandydatki, jednakże we wnioskach

końcowych uznał, że nie powinny one mieć decydującego znaczenia przy ocenie

Jej kandydatury.

Na posiedzeniu 16 października 2013 r. Kolegium Sądu Apelacyjnego w […]

jednogłośnie pozytywnie zaopiniowało kandydaturę Pani sędzi A. M. S..

Podczas Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Apelacji […] 4 listopada 2013 r.

za kandydaturą Pani sędzi A. M. S. oddano 75 głosów, przy 14 głosach „przeciw”.

Przy podejmowaniu decyzji KRS kierowała się przede wszystkim ocenami

kwalifikacyjnymi oraz doświadczeniem zawodowym kandydatek. Zdaniem KRS

kandydatki przedstawiane z wnioskiem o powołanie posiadają duże doświadczenie

zawodowe, które zdobyły wykonując od wielu lat czynności orzecznicze w sądach

rejonowych oraz Sądzie Okręgowym w R., gdzie orzekały na delegacjach.

Każda z Nich pełniła również szereg funkcji administracyjnych w sądownictwie.

Kandydatki te stale podnoszą swoje kwalifikacje zawodowe poprzez udział

w różnego rodzaju szkoleniach organizowanych dla sędziów. Ukończyły również

studia podyplomowe. Ponadto zostały pozytywnie ocenione przez sędziego

wizytatora. Pozostałe kandydatki biorące udział w konkursie również uzyskały

pozytywne

oceny

kwalifikacyjne

sporządzone

przez

sędziów

wizytatorów.

Nie były one jednak lepsze czy też bardziej wyróżniające się od ocen uzyskanych

przez kandydatki przedstawiane z wnioskiem o powołanie. Ponadto kandydatki

nieprzedstawiane z wnioskiem o powołanie posiadają krótszy staż orzeczniczy.

Wyjątek w tym zakresie stanowi jedynie kandydatura Pani sędzi E. M. A., która

posiada nieznacznie dłuższy staż orzeczniczy od przedstawianej z wnioskiem

o powołanie kandydatury Pani sędzi A. M. S.. W ocenie Rady okoliczność ta nie ma

istotnego znaczenia dla ogólnej oceny kwalifikacji obu kandydatek, ponieważ każda

z Nich posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe a różnica wynosi zaledwie

kilka miesięcy.

KRS brała również pod uwagę uzyskane przez kandydatów oceny

z ukończenia wyższych studiów prawniczych oraz egzaminu zawodowego.

Kandydatki przedstawiane z wnioskiem o powołanie ukończyły wyższe studia

prawnicze oraz złożyły egzaminy sędziowskie z ocenami dobrymi. Bardzo dobre

oceny ze studiów i egzaminu sędziowskiego uzyskała Pani sędzia R. A. K..

Z kolei bardzo dobrą ocenę ze studiów i dobrą ocenę z egzaminu sędziowskiego

uzyskała Pani sędzia J. I. N.-W.. Pozostałe kandydatki nie uzyskały wyższych ocen

ze studiów i egzaminu zawodowego.

Krajowa Rada Sądownictwa brała także pod uwagę poparcie środowiska

sędziowskiego. Najwyższe poparcie środowiska sędziowskiego na Kolegium Sądu

Apelacyjnego w […] oraz Zgromadzeniu Ogólnym Sędziów Apelacji […]

uzyskała Pani sędzia M. N.-M.. Drugie co do wielkości poparcie uzyskała

Pani sędzia A. M. S.. Wyniki głosowania dotyczące tych kandydatek zostały

przedstawione powyżej. Pozostałe kandydatki biorące udział w konkursie uzyskały

wyraźnie niższe poparcie środowiska sędziowskiego.

O przedstawieniu Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej kandydatur

Pani sędzi M. N.-M. oraz Pani sędzi A. M. S. z wnioskiem o powołanie do pełnienia

urzędu sędziego na dwa wolne stanowiska sędziowskie w Sądzie Okręgowym w R.

zadecydował całokształt okoliczności sprawy, w szczególności wysokie kwalifikacje

zawodowe kandydatek, wieloletni staż orzeczniczy i duże doświadczenie życiowe

oraz dobre wyniki ze studiów i egzaminu sędziowskiego, a także najwyższe

poparcie

środowiska

sędziowskiego.

Pozostałe

kandydatki

biorące

udział

w konkursie, tj.: Pani sędzia E. M. A., Pani sędzia R. A. K., Pani sędzia A. N.-P.

oraz Pani sędzia J. I. N.-W. nie spełniają w takim stopniu kryteriów z art. 35 ust. 2

ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, jak kandydatki przedstawiane z wnioskiem

o powołanie.

Te okoliczności spowodowały, że w trakcie posiedzenia Krajowej Rady

Sądownictwa w dniu 3 grudnia 2013 r. na kandydaturę:

Pani sędzi E. M. A. nie oddano głosów „za”, natomiast oddano 1 głos

„przeciw” i 12 głosów „wstrzymujących się”, w rezultacie czego kandydatura ta

nie uzyskała wymaganej bezwzględnej większości głosów,

Pani sędzi R. A. K. nie oddano głosów „za” ani głosów „przeciw”, natomiast

oddano 13 głosów „wstrzymujących się”, w rezultacie czego kandydatura ta

nie uzyskała wymaganej bezwzględnej większości głosów,

Pani sędzi A. N.-P. nie oddano głosów „za”, natomiast oddano 3 głosy

„przeciw” i 10 głosów „wstrzymujących się”, w rezultacie czego kandydatura ta

nie uzyskała wymaganej bezwzględnej większości głosów,

Pani sędzi J. I. N.-W. nie oddano głosów „za” ani głosów „przeciw”,

natomiast oddano 13 głosów „wstrzymujących się”, w rezultacie czego kandydatura

ta nie uzyskała wymaganej bezwzględnej większości głosów,

Pani sędzi M. N.-M. oddano 13 głosów „za”, przy braku głosów „przeciw”

i głosów „wstrzymujących się”, udzielając tej kandydaturze poparcia bezwzględną

większością głosów,

Pani sędzi A. M. S. oddano 13 głosów „za”, przy braku głosów „przeciw”

i głosów „wstrzymujących się”, udzielając tej kandydaturze poparcia bezwzględną

większością głosów.

R. K. wniosła odwołanie od powyższej uchwały KRS. Zaskarżono uchwałę

w części dotyczącej pkt. 1. w zakresie przedstawienia Prezydentowi RP

z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na wolne stanowisko sędziowskie

w Sądzie Okręgowym w R. kandydatki A. M. S. oraz w części dotyczącej pkt 2.

W zakresie odmowy przedstawienia kandydatury R. K. na stanowisko sędziego

Sądu Okręgowego w R..

Uchwale zarzucono naruszenie: 1) art. 33 ust. 1 ustawy o Krajowej Radzie

Sądownictwa „przez brak wszechstronnego rozważenia sprawy, a mianowicie

pominięcie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności wynikających

z dokumentacji

zgromadzonej

w

toku

postępowania;

dokonanie

ustaleń

sprzecznych z dokumentacją zebraną w toku postępowania”, 2) art. 35 ust. 2 pkt 1

i 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa „przez uznanie za wiodące kryterium

oceny kandydatów w postaci doświadczenia zawodowego, wbrew brzmieniu

przepisu art.35 ust. 2 ustawy o KRS, który eksponuje jako zasadnicze kryterium

oceny kandydata jego kwalifikacje zawodowe; przyjęcie wbrew wnioskom oceny

kwalifikacyjnej, że ocena pracy R. K. dokonana przez sędziego wizytatora nie jest

lepsza od oceny przedstawionej kandydatki; nieuwzględnienie przy ocenie

kwalifikacji zawodowych faktu uzyskania przez R. K. lepszych ocen ze studiów

oraz z egzaminu sędziowskiego niż kandydatka rekomendowana”, 3) art. 2, art. 32

ust. 1 i art. 60 Konstytucji RP „przez niezastosowanie przy ocenie kandydatów

na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego reguł i kryteriów awansu, które

odpowiadałyby zasadom równego dostępu do służby publicznej, równego

traktowania oraz zasadom demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego

zasady sprawiedliwości społecznej, w wyniku czego kandydatura skarżącej

nie została przedstawiona Prezydentowi do powołania przez: niezastosowanie

przy ocenie kandydatury R. K. okoliczności wpływających na doświadczenie

zawodowe

w

postaci:

administracyjnych,

doświadczenia

ukończenia

studiów

związanego

z

pełnieniem

podyplomowych

oraz

funkcji

udziału

w szkoleniach, orzekania w ramach delegacji w Sądzie Okręgowym w R.,

a zastosowanie tych okoliczności przy ocenie kandydatki rekomendowanej”.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy Krajowej

Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pierwszy z zarzutów odwołania dotyczy naruszenia art. 33 ust. 1 ustawy

o KRS. Nie jest to zarzut uzasadniony. Rada uwzględniła bowiem całokształt

zgromadzonych w sprawie materiałów. W uzasadnieniu uchwały wskazano również

kryteria ustawowe dokonania oceny kandydatów, w szczególności staż pracy,

kwalifikacje i doświadczenie zawodowe, poziom orzecznictwa, opinię Kolegium

Sądu i Zgromadzenia Ogólnego oraz opinie przełożonych. Sąd Najwyższy

wielokrotnie odnosił się do problemu kryteriów oceny kandydatów przez Krajową

Radę Sądownictwa. Jednolicie przyjmowano, że decydująca jest ocena całościowa,

a nie pojedyncza ocena tych kryteriów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia

2010 r., III KRS 10/10). Sąd Najwyższy jednolicie przyjmuje również, że ocena

doboru kryteriów oraz znaczenie przywiązywane do poszczególnych kryteriów

przy ocenie kandydatów na stanowiska sędziowskie pozostają poza zakresem

kompetencji Sądu Najwyższego do kontroli legalności uchwał Rady, chyba że

naruszają one podstawowe zasady prawne (wyrok z dnia 5 września 2013 r.,

III KRS 212/13, LexPolonica nr 8113916). Sąd Najwyższy nie może ograniczać

kompetencji Rady i może jedynie badać zgodność zaskarżonej uchwały z prawem

(wyrok z dnia 17 sierpnia 2010 r., III KRS 6/10, czy z dnia III KRS 11/09).

Z faktu, że Rada nie omówiła w uchwale szczegółowo wszystkich dokumentów

nie wynika, że zostały one pominięte.

Drugi zarzut dotyczy naruszenia art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o KRS.

Skarżąca także i w tym przypadku usiłuje dowodzić, że Rada źle dobrała kryteria

oceny, a kwalifikacje Skarżącej są lepsze od wybranej przez Radę Kandydatki.

Z takich samych względów, jak odnoszących się do pierwszego zarzutu

Sąd Najwyższy nie może dokonać merytorycznej oceny kwalifikacji kandydata

na stanowisko sędziego, gdyż nie ma do tego kompetencji (wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 20 października 2009 r., III KRS 13/09).

Tak więc Sąd Najwyższy nie stwierdził naruszenia wskazanych w odwołaniu

przepisów ustawy o KRS.

Skarżąca podniosła także naruszenie art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji

RP. W ocenie Sądu Najwyższego skarżąca nie wykazała na czym polegało

naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego, urzeczywistniającego

zasady

sprawiedliwości

społecznej

oraz

zasady

równości

wobec

prawa.

Krajowa Rada Sądownictwa przeprowadziła bowiem procedurę nominacyjną

w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy, zachowując te same kryteria oceny

w stosunku

do

wszystkich

kandydatów

na

stanowiska

sędziowskie.

Natomiast przepis art. 60 Konstytucji RP stanowi jedynie gwarancję formalną

w postaci obowiązku ustanowienia regulacji prawnych określających jasne kryteria

naboru do służby publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego

przepis ten gwarantuje każdemu obywatelowi, korzystającemu z pełni praw

publicznych, prawo ubiegania się o przyjęcie do służby publicznej, nie gwarantuje

natomiast przyjęcia do tej służby.

Skarżąca nie wykazała więc, że zaskarżona uchwała została podjęta

z naruszeniem prawa. W istocie uzasadnienie zarzutów polega jedynie na polemice

z oceną Rady i próbie wykazania swoich lepszych kwalifikacji. W odwołaniu

nie wykazano także wpływu ewentualnych naruszeń na ostateczny wynik oceny.

Wobec niestwierdzenia, iż dokonany wybór wynikał z błędnego ustalenia

stanu faktycznego lub innego naruszenia prawa Sąd Najwyższy nie był uprawniony

do weryfikacji dokonanego przez Radę wyboru kandydata na stanowisko sędziego.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

aw