III KRS 5/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KRS 5/14

POSTANOWIENIE

Dnia 20 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

w sprawie z odwołania M. R. N.

od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia 13 września 2014 r.

w przedmiocie przeniesienia sędziego w stan spoczynku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 marca 2014 r.,

umarza postępowanie.

UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 13 września 2013 r. nr […], w przedmiocie przeniesienia

sędziego w stan spoczynku, Krajowa Rada Sądownictwa - na podstawie art. 3

ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz.U. nr 126, poz. 714 ze zm.) i art. 73 § 1 w związku z art. 71 § 1 i 2 ustawy

z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2013 r.

poz. 427 ze zm.) - postanowiła przenieść Panią M. R. N., sędziego Sądu

Okręgowego w W., w stan spoczynku z dniem 19 marca 2013 r.

Pani M. R. N. zaskarżając przedmiotową uchwałę do Sąd Najwyższego

zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 71 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych poprzez błędne jego zastosowanie jako

podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w sytuacji gdy nie występowano z żądaniem

poddania się badaniu, o którym mowa w art. 70 § 2 powołanej ustawy; - art. 71 § 1

ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych poprzez błędną jego wykładnię

i zastosowanie, w kwestii ustalenia daty przeniesienia skarżącej w stan spoczynku,

polegające na przyjęciu wstecznej daty 19 marca 2013 r. (a nie daty doręczenia

uchwały), jako daty mocy obowiązującej uchwały podjętej przez Radę oraz poprzez

błędną jego wykładnię i uznanie, iż wskazana przez biegłego neurologa data trwałej

niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego jest datą z jaką należy przenieść

odwołującą się w stan spoczynku, mimo tego, że po zakończeniu urlopu

dla poratowania

zobowiązana

była

do

podjęcia

pracy,

usprawiedliwiania

ewentualnej nieobecności w pracy, przy jednoczesnej wypłacie wynagrodzenia

i udzielaniu

urlopów

wypoczynkowych.

Powyższa

sytuacja

doprowadziłaby

do utraty części wynagrodzenia (np. odprowadzonego na składki na ubezpieczenie

zdrowotne), jak również koniecznością wstecznego anulowania prawa do urlopu

i wypłacenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Powyższą uchwałę odwołująca zaskarżyła w części dotyczącej określenia

daty przeniesienia w stan spoczynku tj. wstecznej daty z dniem 19 marca 2013 r.

zamiast z dniem doręczenia powyższej uchwały.

Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa w odpowiedzi na odwołanie

wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie odwołania w całości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie wskazał, że Krajowa Rada

Sądownictwa po wszechstronnym rozważeniu całokształtu okoliczności w niniejszej

sprawie. Uchwałą nr […] z 8 listopada 2013 r. postanowiła - na podstawie art. 3

ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa i art. 73

§ 1 w związku z art. 71 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów

powszechnych - przenieść Panią M. R. N., sędziego Sądu Okręgowego w W.,

w stan spoczynku z dniem 1 grudnia 2013 r. Uchwała […], w związku z upływem

terminu na wniesienie odwołania, stała się prawomocna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przeniesienie Pani sędzi M. R. N. w stan spoczynku z datą 19 marca 2013 r.

wynikło ze stwierdzenia przez biegłego neurologa trwałej niezdolności do pełnienia

obowiązków sędziego. Podjęta przez Panią sędzię rehabilitacja, w tym w okresie

udzielonego urlopu dla poratowania zdrowia wiązała się z oczekiwaniem, że

skutkiem tych zabiegów będzie przywrócenie zdolności odwołującej do pracy

na stanowisku sędziego. Skutek taki jednak nie nastąpił, a stopień niezdolności

do pełnienia obowiązków sędziowskich okazał się na tyle utrwalony, że zdaniem

Krajowej Rady Sądownictwa uzasadniał, podjęcie decyzji o przeniesieniu

Pani sędzi w stan spoczynku, z wyraźnym podkreśleniem interesu wymiaru

sprawiedliwości. Odwołująca w okresie od 19 marca 2013 r. do maja 2013 r.

(tj. bezpośrednio po zakończeniu urlopu dla poratowania zdrowia) oraz we wrześniu

i październiku korzystała z urlopu wypoczynkowego, a w czasie nieobecności

w pracy usprawiedliwiała ją zwolnieniami lekarskimi. W związku z trwaniem tego

stanu

do

października

2013

r.

otrzymywała

wynagrodzenie,

czego

nie uwzględniła Krajowa Rada Sądownictwa. Przeniesienie w stan spoczynku

z mocą wsteczną spowodowało w takiej sytuacji szereg komplikacji, sprzecznych

z interesem publicznym (potrzebami wymiaru sprawiedliwości) i słusznego interesu

sędziego.

Krajowa Rada Sądownictwa po wszechstronnym rozważeniu całokształtu

okoliczności, wobec ujawnienia w odwołaniu Pani sędzi M. R. N. nowych

okoliczności tj: korzystania przez Panią sędzię z urlopu wypoczynkowego

udzielonego na okres do końca listopada 2013 r. uwzględniła wniosek

Zespołu członków Krajowej Rady Sądownictwa - który na posiedzeniu w dniu

8 listopada 2013 r. jednomyślnie (3 głosy „za"), wobec tych okoliczności, podjął

stanowisko o wystąpieniu do Krajowej Rady Sądownictwa z propozycją

przeniesienia Pani sędzi M. R. N. w stan spoczynku z dniem 1 grudnia 2013 r. podejmując Uchwałę nr […] z 8 listopada 2013 r., na mocy której postanowiła

(na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie

Sądownictwa i art. 73 § 1 w związku z art. 71 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych) przenieść Panią M. R. N., sędziego

Sądu Okręgowego w W., w stan spoczynku z dniem 1 grudnia 2013 r.

Pani sędzia M. R. N. nie zakwestionowała uchwały Krajowej Rady

Sądownictwa nr […] z dnia 8 listopada 2013 r. co pozwala na wnioskowanie, że

uzasadniony interes skarżącej został w pełni uwzględniony.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że

postępowanie z odwołania Pani sędzi M. R. N. stało się zbędne wobec

prawomocności uchwały nr […] z 8 listopada 2013 r. (art. 41 ustawy z dnia 12 maja

2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa) i na podstawie art. 355 § 1 k.p.c.

w związku z art 39821 k.p.c. postanowieniem umorzył postępowanie w niniejszej

sprawie.

aw