III KO 91/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt III KO 91/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Jacek Sobczak w sprawie A. Z. oskarżonego z art. 216 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 22 stycznia 2014 r.,wniosku Sądu Rejonowego w I.z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II K […]w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemuna podstawie art. 37 k.p.k. nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w I. postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt II K […] zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy A.
Legislator headnote
AI generatedart. 216 § 1 k.k, art. 37 k.p.k; III KO 91/13 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt III KO 91/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Jacek Sobczak w sprawie A. Z. oskarżonego z art. 216 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 22 stycznia 2014 r.,wniosku Sądu Rejonowego w I.z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II K […]w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemuna podstawie art. 37 k.p.k. nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w I. postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt II K […] zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy A.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 91/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Jacek Sobczak w sprawie A. Z. oskarżonego z art. 216 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 22 stycznia 2014 r.,wniosku Sądu Rejonowego w I.z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II K […]w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemuna podstawie art. 37 k.p.k. nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w I. postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt II K […] zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy A.
Z. oskarżonego przez oskarżycielkę prywatną D. S. o czyn z art. 216 § 1 k.k.Uzasadniając to wystąpienie wskazano, że oskarżony w tej sprawie A. Z. pełni funkcję komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w I. i ma tam swoją siedzibę, co „niewątpliwie determinuje składane dotychczas wnioski ustanawianych w sprawie pełnomocników o zwolnienie ich z obowiązku reprezentowania oskarżycielki prywatnej”. W tej sytuacji – zdaniem sądu występującego z wnioskiem – jakiekolwiek rozstrzygnięcie sprawy może w odbiorze społecznym powodować nieuzasadnione przekonanie, że została ona osądzona w sposób nieobiektywny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy A.
Z. innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. - nie zasługiwał na uwzględnienie. W jego części motywacyjnej nie zaprezentowano żadnych konkretnych argumentów ani okoliczności mogących, choćby w minimalnym stopniu uprawdopodobnić wątpliwości co do możliwości prawidłowego rozpoznania sprawy w/w oskarżonego przez sąd właściwy. Lakoniczne wywody przytoczone na poparcie wniosku wcale nie przekonują, że w przedmiotowej sprawie występują przesłanki uzasadniające zmianę właściwości miejscowej sądu meriti.
Nie jest też jasne, na jaki brak obiektywizmu w orzekaniu powołano się w uzasadnieniu wniosku. Sam fakt prowadzenia kancelarii komorniczej przez oskarżonego na obszarze właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w I. nie przekłada się w żadnym stopniu na możliwość bezstronnego rozpoznania tej sprawy przez w/w Sąd. Warto też odnotować, że przez okres kilku miesięcy po wpłynięciu aktu oskarżenia Sąd Rejonowy w I. podejmował czynności w sprawie nie dostrzegając przeszkód do działania.W tej sytuacji należało uznać, że Sąd występujący z wnioskiem o zmianę właściwości na podstawie art. 37 k.p.k., nie wykazał w należyty sposób, że nie jest w stanie – bez szkody dla dobra wymiaru sprawiedliwości – wykonać prawidłowo swego zadania.
Mając na uwadze podniesione okoliczności, Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.aw