III KO 69/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KO 69/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego w W.z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt III KO […] o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt II AKzw […]na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. i w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący III Wydziału w Izbie Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt II AKzw […]; tym ostatnim postanowieniem utrzymano w mocy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Penitencjarnego Sądu Okręgowego w G. o odmowie przyjęcia zażaleń na postanowienia Sądu Okręgowego w G. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skazanego o wyłączenie sędziego oraz o utrzymaniu w mocy decyzji zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego o odmowie udzielenia przepustki.

Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie może zostać uwzględnione. Wniosek skazanego o „ponowne rozpoznanie sprawy” (k. 4 akt SN), potraktowany jako wniosek o wznowienie postępowania, oparty jest na założeniu skarżącego, iż winno nastąpić rozpoznanie jego sprawy, a więc rozpoznanie jego środków odwoławczych wniesionych od postanowienia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego oraz utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Zakładu Karnego. Taki sposób oceny żądania nie może być aprobowany.

Przyczyną odmowy rozpoznania wniesionych środków odwoławczych był fakt, iż są one niedopuszczalne z mocy ustawy, a ta ocena prawna wyrażona w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału Penitencjarnego Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 czerwca 2014 r. została podzielona w toku instancyjnej kontroli przez Sąd Apelacyjny w […] (postanowienie k. 31). W tym układzie postanowienie to jest prawomocne i rozstrzyga w sposób ostateczny kwestię dopuszczalności merytorycznego rozpoznania zażaleń. Kwestionowanie tej prawnej oceny nie może w ogóle nastąpić w trybie wznowienia postępowania.

Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.[aw]