III KO 53/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KO 53/06

POSTANOWIENIE

Dnia 19 września 2006r.

Sąd Najwyższy – Izba Karna w składzie:

Przewodniczący: SSN Rafał Malarski

Sędziowie: SN Jerzy Grubba

SN Roman Sądej (sprawozdawca)

na posiedzeniu – bez udziału stron – w dniu 19 września 2006r.,

po rozpoznaniu w sprawie L. B.,

wystąpienia Sądu Rejonowego G. z dnia 26 lipca 2006r.

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. II …/06),

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił

odmówić przekazania sprawy

UZASADNIENIE

Z obszernego uzasadnienia wystąpienia Sądu Rejonowego wprost wynika,

że w istocie powodem wystąpienia do Sądu Najwyższego o przekazanie

niniejszej sprawy Sądowi Rejonowemu w E. była niedopuszczalna kontestacja

zasadności rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego przez Sąd Okręgowy w E.

postanowieniem z dnia 6 czerwca 2006r., wydanym na podstawie art. 38 k.p.k.

Powołanie się na względy dotyczące sprawności postępowania w realiach tej

sprawy jawią się wyłącznie jako pretekst do uchylenia się od jej rozpoznania.

Wszak właśnie wykorzystanie procedury przewidzianej w art. 37 k.p.k.

wyraźnie z ową sprawnością postępowania koliduje. Sąd, któremu przekazano

sprawę do rozpoznania w trybie art. 38 k.p.k. decyzją sądu wyższego rzędu jest

związany, a ustawowy termin „rozstrzyga ostatecznie” nie pozostawia żadnych

w tym względzie wątpliwości. W materiale sprawy po wydaniu powyższego

postanowienia

przez Sąd Okręgowy w E. nie wystąpiły żadne nowe

okoliczności, których Sąd ten nie znał, a zatem obecne powoływanie się na

„dobro

wymiaru

sprawiedliwości”

oceniać

trzeba

jako

całkowicie

bezpodstawne.

Wprawdzie pierwotne przekazanie sprawy przez Sąd Okręgowy w E. na

podstawie art. 36 k.p.k. budzi poważne zastrzeżenia (wszak wezwaniu na

rozprawę podlegała wówczas jedna osoba), ale nie upoważnia to do

podejmowania

czynności

nieuzasadnionej zwłoki.

procesowych

prowadzących

do

dalszej