Legislator Case Law & Legislation
III KO 43/25 AI generated

III KO 43/25 · Sąd Najwyższy

Case Number III KO 43/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. P. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19. W treści pisma szeroko akcentował, iż w toku postępowania doszło do tworzenia przeciwko niemu fałszywych dowodów, przede wszystkim sfałszowane zostały jego podpisy pod wskazanymi w treści pisma dokumentami. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.

Legislator headnote

AI generated

art. 13 § 1 k.k, art. 148 § 2 pkt 2 k.k, art. 545 § 3 k.p.k, art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k, art. 541 § 1 k.p.k, art. 22 k.p.k; III KO 43/25 · Sąd Najwyższy: Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. P. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19. W treści pisma szeroko akcentował, iż w toku postępowania doszło do tworzenia przeciwko niemu fałszywych dowodów, przede wszystkim sfałszowane zostały jego podpisy pod wskazanymi w treści pisma dokumentami. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.

Keywords

AI generated
reopening of the file reopening of proceedings in absentia appealability of remand decision insufficiently substantiated submissions extraordinary plea of nullity withdrawal of legal petition

Cited Legislation

AI generated
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 148 § 2 pkt 2 k.k
z art. 148 § 2 pkt 2 k.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt III K 223/19 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k
Rzecz jednak w tym, że skuteczne powołanie się na podstawę wznowieniową z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 541 § 1 k.p.k
Zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k.
art. 22 k.p.k
17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k
akt II Kp 9/23), wydane na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., które nie mieści się w katalogu wskazanym w art.
AI generated
IV KO 138/24
N. wniósł pismo z 18 kwietnia 2024 r., które potraktowane zostało jako osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II AKa 200/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z 22 września 2015 r., sygn. akt II K 46/15. Z jego treści wynika, że R. N. uważa się za osobę niewinną i niesłusznie skazaną. Kwestionuje poczynione przez Sądy obu instancji ustalenia faktyczne, co w efekcie doprowadziło do przypisania mu odpowiedzialności za czyn z art. 270 § 1 k.k. i in.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Przepis art. 545 § 3 k.p.k. nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem jego oczywistej bezzasadności.
II KO 6/21
Sygn. akt II KO 6/21 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., w sprawie P. W.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lutego 2021 r., wniosku oskarżycielki posiłkowej C. Ż. o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II AKa (…)), p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIEOskarżycielka posiłkowa C.Ż. złożyła pismo z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II AKa (…)).
I ACa 972/16
W związku ze złożoną w dniu 30 czerwca 2016r.
V KO 10/25
V KO 10/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie O.L.
II ZO 21/23
Zastępca Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KO 43/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. M. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: odmówić przyjęcia wniosku skazanego P. M. o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. P. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19. W treści pisma szeroko akcentował, iż w toku postępowania doszło do tworzenia przeciwko niemu fałszywych dowodów, przede wszystkim sfałszowane zostały jego podpisy pod wskazanymi w treści pisma dokumentami. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.

Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem tego czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku, ani też do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania jego treści w celu ustalenia możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek, który jest bezzasadny w stopniu oczywistym, musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych.

Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016/1/5; 6 października 2015 r., V KO 56/15, LEX nr 3530681). Skazany chociaż formalnie wskazał w swoim wniosku o wznowienie na podstawę opisaną w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., to jednak na podstawie treści tego pisma wynika, że podstawy prawnej wniosku o wznowienie postępowania upatruje w twierdzeniu, iż w związku z postępowaniem, w którym doszło do jego prawomocnego skazania, dopuszczono się przestępstwa.

Rzecz jednak w tym, że skuteczne powołanie się na podstawę wznowieniową z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. wymaga wykazania faktu popełnienia przestępstwa i możliwości jego wpływu na wydany wyrok. Tymczasem wniosek skazanego nie spełniał już pierwszego ze wskazanych warunków. Warto przypomnieć, że podstawą wniosku o wznowienie postępowania nie mogą być sugestie skazanego, iż w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa. Zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k. czyn, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie nie może zapaść z przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 k.p.k.

Skazany w żadnym ze swoich pism nie wskazuje na konkretne orzeczenie, które mogłoby stanowić podstawę wznowienia w myśl art. 541 § 1 k.p.k. Co więcej, sam P. M. dołączył do wniosku postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa (prawomocne na skutek postanowienia Sądu Rejonowego Oświęcimiu z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Kp 9/23), wydane na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., które nie mieści się w katalogu wskazanym w art. 541 § 1 in fine k.p.k., ani też nie zawiera w swojej treści faktu „ustalenia przestępstwa”, o którym mowa w tym przepisie.

Skoro więc wniosek skazanego nie nawiązuje nawet w zakresie do minimalnych wymagań podstaw wznowieniowych, należało odmówić jego przyjęcia z uwagi na oczywistą bezzasadność.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [SOP][r.g] ‎