III KO 243/25 · Sąd Najwyższy

III KO 243/25 POSTANOWIENIE Dnia 1 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie skazanego K.K. w przedmiocie wznowienia postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 kwietnia 2026 r., wniosku SSN W.W. o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KO 243/25 na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł : wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego W.W. od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KO 243/25. UZASADNIENIEW dniu 11 lutego 2026 r.

SSN W.W., powołując się na przepisy art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k., złożył wniosek o wyłączenie go „od udziału w sprawie III KO 243/25 (rozpoznanie wniosku skazanego K.K. – sygnalizacji z urzędu – o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. II AKa 339/24)”. Wnioskodawca w części motywacyjnej podał, że jako sędzia sprawozdawca brał udział w rozpoznaniu kasacji obrońcy jednego ze skazanych (A.G.) od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 339/24, którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji także w zakresie skazanego K.K. Postępowanie kasacyjne w tej sprawie zakończyło się wydaniem przez Sąd Najwyższy wyroku w dniu 28 stycznia 2026 r., którym uchylono ww. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r.

„w zaskarżonym zakresie (w odniesieniu do A.G.)”. SSN W.W. wskazał, że powyższa okoliczność „może powodować w odbiorze zewnętrznym wątpliwości, o których mowa w art. 42 § 1 k.p.k., bowiem biorąc udział w składzie Sądu Najwyższego rozpoznającym kasację skazanego A.G., przedmiotem oceny Sądu była także kwestia ewentualnego wystąpienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, co z kolei jest przedmiotem wniosku K.K. o wznowienie postępowania”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek należało uznać za zasadny.

Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k., „[s]ędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie”. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż oceny zaistnienia przesłanek wskazanych w ww. przepisie należy dokonywać każdorazowo w kontekście uwarunkowań konkretnego przypadku. Jak zaś wynika z realiów sprawy dotyczącej skazanego K.K., SSN W.W. zasiadał w składzie Sądu Najwyższego, który rozpoznał kasację innego współskazanego w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r. (sygn. akt II AKa 339/24).

Choć powodem wydania przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięcia kasatoryjnego było naruszenie standardu kontroli odwoławczej (zob. uzasadnienie wyroku SN z dnia 28 stycznia 2026 r., III KK 428/25), to jednak na gruncie przedmiotowej sprawy sędzia wnioskujący (wówczas jako członek składu orzekającego) wyraził już swoją ocenę prawną na temat możliwego wystąpienia uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. (badanych przez sąd kasacyjny z urzędu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia) – a tej właśnie problematyki dotyczy pismo skazanego K.K., zarejestrowane w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KO 243/25.W tym stanie rzeczy podzielić należy stanowisko, że przy rozpoznawaniu zasadności rzeczonego pisma K.K. w Sądzie Najwyższym z udziałem SSN W.W., mogą zaistnieć w odbiorze społecznym (u postronnego, obiektywnego obserwatora) wątpliwości w zakresie bezstronności tego sędziego przy powtórnym rozpoznawaniu tej samej kwestii w sprawie zakończonej tym samym wyrokiem.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, zasadnym było wyłączenie SSN W.W. od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KO 243/25. [WB][a.ł] ‎