III KO 21/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KO 21/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Józef Dołhy‎SSN Andrzej Ryński w sprawie K. K. po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt IX K …/11, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r. (sygn. akt IX K …/11) zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy prowadzonej przeciwko oskarżonemu K. K. do rozpoznania przez Sąd Rejonowy w W.. Uzasadnieniem wniosku jest choroba oskarżonego, stwierdzona szeregiem opinii lekarskich, w tym ostatnią opinią Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia 4 marca 2014 r. Z opinii tej wynika, że oskarżony może brać udział w postępowaniu przed sądem, jednak charakter schorzeń, na które cierpi oskarżony uzasadniają przypuszczenie, że nie będzie on mógł odbywać podróży z miejsca zamieszkania do siedziby Sądu Rejonowego w G..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek zasługuje na uwzględnienie.Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17).W niniejszej sprawie wniosek Sądu jest uzasadniony.

Potwierdzony przez opinię lekarską stan zdrowia oskarżonego faktycznie uniemożliwia mu udział w postępowaniu, o ile prowadzone byłoby ono w siedzibie Sądu Rejonowego w G., co w sposób ewidentny byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.) zwłaszcza, że prowadzenie tego postępowania z udziałem oskarżonego jest możliwe, tyle że przed innym sądem. Prawo uczestniczenia i aktywnego brania udziału w swoim własnym procesie stanowi jedno z podstawowych praw oskarżonego w demokratycznym państwie prawa. Państwo to winno dążyć do zapewnienia efektywnej realizacji tego uprawnienia, nawet gdy konieczne jest odstąpienie od ogólnej właściwości miejscowej sądu.

W niniejszej sprawie uzasadnione powody związane z stanem zdrowia oskarżonego nakazują tak uczynić. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji postanowienia. kc