III KO 18/23 · Sąd Najwyższy

III KO 18/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w sprawie M. S. oskarżonego z art. 190 § 1 k.k. i inne w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 marca 2023 r., wniosku Sądu Okręgowego w Szczecinie zawartego w postanowieniu z dnia 13 lutego 2023 r., sygn. akt IV Ka 2254/22 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Koszalinie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2023 r., sygn. akt IV Ka 2254/22, Sąd Okręgowy w Szczecinie, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy M. S. oskarżonego o czyny z art. 190 § 1 k.k., art. 157 § 2 k.k., art. 193 k.k., art. 217 § 1 k.k. Wnioskujący Sąd wskazał, że M. S. jest synem sędziego w stanie spoczynku H. S., który przez wiele lat orzekał w Sądzie Okręgowym w Szczecinie, a także był Prezesem tego Sądu. Jest to osoba powszechnie znana sędziom Sądu Okręgowego w Szczecinie i nadal pozostaje z nimi w kontaktach towarzyskich i uczestniczy w różnego rodzaju spotkaniach sędziów.

W ocenie wnioskującego Sądu tego rodzaju sytuacja może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Okręgowym w Szczecinie w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w Szczecinie jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.Niniejsza sprawa dotyczy osoby, która jest blisko spokrewniona z wieloletnim sędzią tego Sądu, który choć pozostaje obecnie w stanie spoczynku, nadal utrzymuje kontakty towarzyskie z sędziami.

Jak wskazano w postanowieniu, wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego.

Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Okręgowy w Koszalinie. Pozostaje on w stosunkowo bliskiej odległości od S. i ewentualny dojazd stron, czy świadków, nie powinien stanowić nadmiernej uciążliwości. Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.