III KO 155/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KO 155/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie zażalenia E. P. i P. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. z dnia 22 grudnia 2017r., o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie prowadzonej pod sygnaturą PR 3 Ds. […], z powodu zawiadomienia o popełnieniu przestępstw z art. 231 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 8 stycznia 2019 r., wniosku Sądu Rejonowego w T. zawartego w postanowieniu z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt VIII Kp […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt VIII Kp […], Sąd Rejonowy w T., na podstawie art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia E. P. i P. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. z dnia 22 grudnia 2017 r., o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie prowadzonej pod sygnaturą PR 3 Ds. […], z zawiadomienia o popełnieniu przestępstw z art. 231 § 1 k.k.Uzasadniając wniosek wskazano, iż w niniejszej sprawie - pomimo, że jest ona na etapie in rem - zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa oraz zaskarżone postanowienie i zażalenie dotyczą osoby sędziego Sądu Okręgowego w T. - A.

W., co w odbiorze społecznym może utwierdzać przekonanie, że sprawa zostanie rozstrzygnięta przez sędziów sądu właściwego w sposób nieobiektywny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia E. P. i P. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt PR 3 Ds. […], o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie prowadzonej pod sygnaturą PR 3 Ds. […], jest zasadny.Sąd Najwyższy w dotychczasowym orzecznictwie niejednokrotnie podnosił, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości", o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest także do sytuacji faktycznych, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać, w odbiorze opinii publicznej, uzasadnione przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny.

Do okoliczności uzasadniających taką obawę (choć tylko abstrakcyjną) o bezstronność sądu właściwego, niewątpliwie należą sprawy, w których osobą, choćby objętą tylko zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa, jest sędzia sądu właściwego lub sądu nad nim przełożonego, w tym samym okręgu.Wobec powyższego, rację należy przyznać Sądowi Rejonowemu w T., który uzasadniając swój wniosek w niniejszej sprawie argumentuje, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania - w opinii społecznej, a także samych stron postępowania - wątpliwości w przedmiocie istnienia warunków do bezstronnego rozpoznania wniesionego zażalenia.Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu wskazując Sąd Rejonowy w B. jako powołany do rozpoznania przedmiotowej sprawy.