III KO 14/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KO 14/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) w sprawie A. L. oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 280 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 18 marca 2014 r., wniosku Sądu Okręgowego w L. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r., Sąd Okręgowy w L. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy o sygn. akt IV K […] do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.. Zdaniem wnioskującego Sądu, przesłanką przemawiającą za przekazaniem sprawy temu właśnie Sądowi jest obecny stan zdrowia oskarżonego, który uniemożliwia mu dojazd do Sądu właściwego miejscowo, natomiast nie wyklucza jego udziału w rozprawie przed Sądem Okręgowym w G.. Oskarżony mieszka na terenie G..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Okręgowego w L. zasługuje na uwzględnienie.

Analiza akt wskazuje, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność odstąpienia od ogólnej zasady właściwości miejscowej, gdyż przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości. Opinia biegłego sądowego z zakresu neurologii z dnia 20 grudnia 2013 r. wskazuje, że oskarżony z uwagi na stan zdrowia trwale nie nadaje się do udziału w czynnościach sądowych poza miejscem zamieszkania, zaś przed Sądem Okręgowym w G. może występować, przy zachowaniu wskazań lekarskich. Odstępstwo to doprowadzi więc do usunięcia niepożądanej sytuacji, która - z powodu stanu zdrowia oskarżonego mającego obowiązek stawienia się na rozprawie w sądzie właściwym – stanowi przeszkodę do wydania w sprawie orzeczenia kończącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 18 sierpnia 2005 r., III KO 47/05, Lex nr 153240; z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, OSNKW 2006, z. 9, poz. 85).

Przesłanka przekazania sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi określona w art. 37 k.p.k. została więc spełniona.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [aw]