III KO 108/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 545 § 3 zdanie pierwsze k.p.k. odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do zakwestionowania prawdziwości relacji świadków, która legła u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił J.K., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. WB.[ał]
Legislator headnote
AI generatedart. 545 § 3 k.p.k, art. 540 k.p.k; III KO 108/24 · Sąd Najwyższy: III KO 108/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie J.K., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 14 listopada 2024 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 5 lutego 2024 r. sygn. akt II AKa 175/22, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku J.K. wobec jego oczywistej bezzasadności.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
III KO 108/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie J.K., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 14 listopada 2024 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 5 lutego 2024 r. sygn. akt II AKa 175/22, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku J.K. wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 545 § 3 zdanie pierwsze k.p.k. odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do zakwestionowania prawdziwości relacji świadków, która legła u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił J.K., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. WB.[ał]