III KO 100/24 · Sąd Najwyższy

III KO 100/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonej X.Y.na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej z dnia 25 września 2023 r., sygn. […] o umorzeniu dochodzenia, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,‎w dniu 13 sierpnia 2024 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w Miechowie, ‎z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt II Kp 83/24, w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Busku - Zdroju.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Miechowie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonej X.Y. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej z dnia 25 września 2023 r. o umorzeniu dochodzenia innemu sądowi równorzędnemu. Wskazał, że pokrzywdzona jest osobą znaną zarówno zawodowo, jak i prywatnie wszystkim sędziom tego sądu. Dodatkowo podkreślony został fakt, że sąd właściwy miejscowo jest sądem małym, w którym orzeka zaledwie czterech sędziów oraz asesor sadowy, którego kompetencje orzecznicze nie zezwalają na rozpoznanie przedmiotowego zażalenia (art. 2 § 1a pkt 2 ustawy dnia 27 lipca 2001 prawo o ustroju sądów powszechnych).

Te okoliczności mają relewantne znaczenie dla wystąpienia przesłanki określonej w art. 37 k.p.k., uzasadniającej zmianę właściwości miejscowej sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w Miechowie okazała się zasadna. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, o której mowa w art. 37 k.p.k., równoznaczna jest między innymi z dbałością o jego wizerunek w odbiorze społecznym. Jeżeli zachodzą w sprawie okoliczności, które czynią realną obawę o negatywny odbiór działalności orzeczniczej sądu właściwego miejscowo, przekazanie sprawy w trybie powyższego przepisu okazuje się niezbędnym instrumentem mającym tego rodzaju implikacjom zapobiegać.

Okoliczności przedstawione przez sąd właściwy miejscowo uzasadniały zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. Wystąpiła bowiem podstawa do uznania, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu mogłoby skutkować negatywnymi implikacjami w odbiorze społecznym. Fakt, że stroną postępowania jest działająca przy sądzie kurator zawodowa, którą z sędziami tego sądu łączą więzi nie tylko natury zawodowej, ale i prywatnej - biorąc pod uwagę szczególne uwarunkowania jak niewielkie lokalne środowisko i mała jednostka wymiaru sprawiedliwości - z pewnością stanowi realne zagrożenie dla prawidłowego odbioru działalności orzeczniczej sądu właściwego miejscowo oraz w ujęciu szerszym wizerunku wymiaru sprawiedliwości.

W takich uwarunkowaniach nie da się wszakże wykluczyć ewentualnych spekulacji, zakładających że względami mającymi wpływ na treść orzeczenia byłyby kryteria inne aniżeli merytoryczne. W konsekwencji zasadne stało się skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k., sprowadzającej się do zmiany właściwości miejscowej sądu. Sprawę należało przekazać do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, to jest Sądowi Rejonowemu w Busku – Zdroju, w którym tego rodzaju okoliczności nie będą występowały.[SOP][ał] ‎