III KO 1/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KO 1/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie D.W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lipca 2017 r., zażalenia wnioskodawczyni na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt III KO 1/17, o odmowie przyjęcia jej zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt III KO 1/17, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego, z uwagi na złożenie go po terminie, postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 5 kwietnia 2017 r.

Sąd Najwyższy uznał złożony przez D.W. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II AKa (…), za oczywiście bezzasadny.W dniu 2 maja 2017 r. zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła D.W.. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 maja 2017 r. odmówiono przyjęcia tego zażalenia jako złożonego po terminie.Na zarządzenie to zażalenie w terminie złożyła D.W.. Wyraziła w nim dezaprobatę dla podjętej decyzji oraz kolejny raz wniosła o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie to okazało się całkowicie bezzasadne i dlatego nie mogło zostać uwzględnione.

W pełni prawidłowo bowiem odmówiono przyjęcia wskazanego zażalenia, jako złożonego po terminie.Analiza materiałów tej sprawy wskazuje, że – jak to już podniesiono w zaskarżonym zarządzeniu – D.W. doręczono w dniu 13 kwietnia 2017 2r. odpis postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2017 r. z wyraźnym pouczeniem, że przysługuje na nie zażalenie w terminie zawitym 7 dni od daty doręczenia tego odpisu. Pomimo tego wnioskodawczyni zażalenie w administracji jednostki penitencjarnej złożyła dopiero w dniu 2 maja 2017 r.

Tym samym nie dochowała ona zawitego terminu wymaganego dla skutecznego dokonania tej czynności, który upływał w dniu 20 kwietnia 2017 r.W tej sytuacji nie może budzić wątpliwości, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało zgodnie z prawem w następstwie uznania, iż przedmiotowe zażalenie zostało złożone po upływie terminu (art. 545 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.). Oceny tej nie może zmienić wniesione zażalenie, które sprowadza się do zwykłej kontestacji zarządzenia i nie przedstawia jakiejkolwiek argumentacji podważającej prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wnioskodawczyni kolejny raz domaga się za to wznowienia postępowania. Tym samym wniesione zażalenie nie może wywołać zakładanego przez skarżącą efektu.W konsekwencji, wobec faktu, że słusznie w kwestionowanym rozstrzygnięciu odmówiono przyjęcia zażalenia D.W., jako wniesionego po terminie, czego nie może podważyć rozpoznawane zażalenie, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.as