III KKO 8/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 13 grudnia 2001 r.

III KKO 8/01

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym nie jest właściwe do

rozpoznania wniosku o wyznaczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego lub

organu administracyjnego do rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności uchwały organu gminy.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski

(sprawozdawca), Andrzej Wasilewski, przedstawiciel Ministerstwa Sprawiedliwości

Janina Dąbrowiecka, przedstawiciel Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Marcin Wereszczyński.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2001 r. sprawy z wniosku Krystyny R. i Ryszarda R. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Samorządowym Kolegium Odwoławczym w

B. a Naczelnym Sądem Administracyjnym-Ośrodkiem Zamiejscowym w G. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w przedmiocie nabycia nieruchomości

o d r z u c i ł o wniosek.

Uzasadnienie

We wniosku datowanym 27 sierpnia 2001 r. Krystyna i Ryszard R. wnieśli o

„rozstrzygniecie zaistniałego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w

B. Przewodniczącym składu orzekającego mgr Krzysztofem G. a Naczelnym Sądem

Administracyjnym-Ośrodkiem Zamiejscowym w G. negatywnego sporu kompetencyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej uchwały Rady Miejskiej B. z

27.03.1991 r. [...], uchwalającej nabycie nieruchomości stanowiących własność osób

fizycznych”.

W uzasadnieniu podniesiono, że wnioskodawcy nie uzyskali żądanego przez

siebie stwierdzenia nieważności powołanej wyżej uchwały Rady Miejskiej w B. w po-

stępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wynika to z dołączonych do wniosku dokumentów. Po pierwsze - z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 1

grudnia 2000 r. i po drugie - z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego

Ośrodka Zamiejscowego w G. z dnia 3 kwietnia 2001 r. [...].

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zważyło, co następuje:

Powołanym przez wnioskodawców pismem z dnia 1 grudnia 2000 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 66 § 3 KPA zwróciło wniosek

o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w B. z pouczeniem, że w sprawie

tej wyłącznie właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Z kolei z powołanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z

dnia 3 kwietnia 2001 r. wynika, że wnioskodawcy nie wystąpili do tego Sądu o

stwierdzenie nieważności określonej uchwały Rady Miejskiej w B., lecz wnieśli

skargę na „bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej B.”. Orzekając co do tak

określonego przedmiotu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny skargę odrzucił i wyjaśnił w uzasadnieniu, że nie była dopuszczalna skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skoro nie było ono w sprawie właściwe. Uzasadnienie tego postanowienia zawiera również pouczenie o właściwości Naczelnego

Sądu Administracyjnego w sprawach ze skarg na uchwały organów gminy i trybie

wnoszenia takich skarg po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia

naruszenia.

Z powyższego wynika, że - wbrew wnioskowi - nie zachodzą okoliczności

sporu negatywnego w rozumieniu art. 190 § 1 i art. 192 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, który podlegałby rozstrzygnięciu przez Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym. Wystarczy zauważyć, że wnioskodawcy przedstawili Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. oraz Naczelnemu Sądowi

Administracyjnemu dwie różne sprawy. Przedmiotem postępowania przed NSA nie

była sprawa zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej B., lecz skarga na rzekomą bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., przy czym zarówno to

Samorządowe Kolegium, jak i Sąd jednoznacznie pouczali wnioskodawców, że mogliby zaskarżyć uchwałę organu gminy do Sądu z zachowaniem odpowiedniego

trybu.

Stwierdzając, że nie zachodzi spór o właściwość między organami administracji państwowej a sądami i że w związku z tym niedopuszczalny był przedstawiony

wniosek o rozstrzygnięcie rzekomego sporu o właściwość - Kolegium Kompetencyjne

przy Sądzie Najwyższym postanowiło w myśl art. 195 KPC i art. 199 § 1 pkt 1 KPC

odpowiednio stosowanego.