Legislator Case Law & Legislation
III KKN 76/01 AI generated

III KKN 76/01 · Sąd Najwyższy

Case Number III KKN 76/01
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

skazujący H. B. na karę pozbawienia wolności krótszą od 6 miesięcy, nie

Legislator headnote

AI generated

III KKN 76/01 · Sąd Najwyższy: skazujący H. B. na karę pozbawienia wolności krótszą od 6 miesięcy, nie

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Wyrok z dnia 25 maja 2001 r.

III KKN 76/01

SSN Piotr Hofmański (przewodniczący)

SN Henryk Gradzik (sprawozdawca)

SN Halina Gordon - Krakowska

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2001 r. sprawy H. B.

oskarżonego z art. 209 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK z powodu kasacji,

wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego (...)

od wyroku Sądu Rejonowego w E. z dnia 22 grudnia 1998 r., sygn. akt

(...) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego

rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.

Uzasadnienie

Wyrokiem Sądu Rejonowego w E. z dnia 22 grudnia 1998 r. sygn. akt (...)

H. B. został skazany za to, że w okresie od września 1992 r. do czerwca

1996 r. oraz od 13 sierpnia 1996 r. do 15 stycznia 1997 r. w P. i D., po

uprzednim skazaniu wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś., sygn. akt (...) za

przestępstwo z art. 186 § 1 KK69 w zw. z art. 60 § 1 KK69 na karę roku

pozbawienia wolności, którą odbył od 24 października 1986 r. do 21

sierpnia 1987 r., oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. sygn. akt (...) za

przestępstwo z art. 186 § 1d KK w zw. z art. 60 § 1d KK na karę 3

miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 8 maja 1988 r.

do 12 maja 1988 r. i od 27 czerwca 1988 r. do 23 września 1988 r.,

uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku łożenia

alimentów na rzecz swoich synów R. K. i P. J., przez co naraził ich na

niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych - tj. za

występek z art. 209 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK na karę roku

pozbawienia wolności.

Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez żadną ze stron i

uprawomocnił się w pierwszej instancji.

Prokurator Generalny wniósł w trybie art. 521 KPK kasację na korzyść

oskarżonego. Zarzucił wyrokowi Sądu Rejonowego w E. rażące

naruszenie art. 64 § 1 KK, polegające na zastosowaniu tego przepisu,

mimo niespełnienia wymogu popełnienia nowego przestępstwa w ciągu 5

lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za

umyślne przestępstwo podobne.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.

Sąd Najwyższy zważył:

Zarzut kasacji jest zasadny. Jako przesłankę popełnienia przez H. B.

przestępstwa z art. 209 § 1 KK, w warunkach powrotu do przestępstwa

określonych w art. 64 § 1 KK, przyjął Sąd Rejonowy, m.in., uprzednie

skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. w sprawie sygn. akt (...) i

odbycie orzeczonej nim kary pozbawienia wolności w wymiarze 3

miesięcy. Tymczasem z brzmienia art. 64 § 1 KK wynika jednoznacznie,

że jednym z warunków zastosowania tego przepisu jest uprzednie

skazanie na karę pozbawienia wolności w wysokości co najmniej 6

miesięcy. Tylko wtedy bowiem może być spełniony ustawowy wymóg

odbycia przez oskarżonego takiej kary „za przestępstwo umyślne (...) za

które był już skazany”. Powołany wyrok Sądu Rejonowego w Ś., jako

skazujący H. B. na karę pozbawienia wolności krótszą od 6 miesięcy, nie

może być zatem przyjęty za podstawę ustalenia, że kolejne skazanie

oskarżonego za umyślne przestępstwo podobne nastąpiło w warunkach

wskazanych w art. 64 § 1 KK.

Podstawą do przyjęcia powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 §

1 KK nie może być również skazanie oskarżonego wyrokiem Sądu

Rejonowego w Ś. w sprawie sygn. akt (...). Wymierzoną tym orzeczeniem

karę pozbawienia wolności H. B. odbył do dnia 21 sierpnia 1987 r., a za

początek ponownego popełnienia przestępstwa podobnego przyjęto

wrzesień 1992 r. Powrót do przestępstwa nastąpił po upływie 5 lat od

odbycia

kary

pozbawienia

wolności

wymierzonej

za

poprzednie

przestępstwo.

Autor kasacji trafnie zatem zarzucił, że skazanie H. B. zaskarżonym

wyrokiem nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 64 § 1 KK. Zważywszy,

że przepis ten określa także zasady wymiaru kary, jego zastosowanie w

przedmiotowej sprawie mogło mieć wpływ na treść wyroku.

Z uwagi na to, że kasacja wniesiona na korzyść oskarżonego jest

oczywiście zasadna Sąd Najwyższy rozpoznał ją w trybie art. 535 § 3

KPK na posiedzeniu bez udziału stron. W uwzględnieniu wniosku

zawartego w kasacji uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do

ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.