III KKN 609/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KKN 609/98

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN

Józef Skwierawski

w sprawie I. T.

skazanego za przestępstwo określone w art. 247 § 1 kk z 1969 r.

po rozpoznaniu z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez

obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S.

z dnia 17 lipca 1998 r., sygn. II Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.

z dnia 10 lutego 1998 r., sygn. II K […]

- na podstawie art. 531 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę

na korzyść skazanego I. T. – jako niedopuszczalną

z mocy ustawy.

2) obciążyć skazanego I. T. kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W kasacji podniesiono wyłącznie zarzut „błędu w ustaleniach

faktycznych” w zakresie przyjętego przez sądy orzekające czasu popełnienia

przestępstwa. Badanie treści uzasadnienia kasacji przekonuje nadto, że stanowi

ono bez reszty, konsekwentne rozwinięcie podniesionego zarzutu, i to w postaci

polemiki z odmiennymi w zakresie czasu czynu i obszernie uzasadnionymi

ustaleniami sądów orzekających. W żadnej części kasacji nie podniesiono

zarzutu rażącego naruszenia prawa, nawet w postaci jakiegokolwiek

twierdzenia, czy argumentu wskazującego na takie naruszenie.

W pełni uzasadnione jest zatem stwierdzenie, że w kasacji nie wskazano

zarzutów, które mogą być jej podstawą – podniesiono natomiast zarzut w

postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalny (vide: art. 463a kpk z 1969 r.)

obowiązujący w chwili wniesienia kasacji.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

aw

/jw