III KKN 506/00 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 4 LUTEGO 2003 R.

III KKN 506/00

Wykorzystanie pustego opakowania – jeśli nie jest to opakowanie

oryginalne, zastrzeżone dla konkretnego produktu lub przez konkretnego

producenta, przez innego producenta, po uprzednim oznaczeniu opakowania jego własnym znakiem towarowym, nie narusza zakazu zawartego w

art. 306 k.k.

Przewodniczący: sędzia SN A. Konopka.

Sędziowie SN: J. Szewczyk, E. Strużyna (sprawozdawca).

Prokurator Prokuratury Krajowej: W. Smardzewski.

Sąd Najwyższy w sprawie Wiesława R. i innych, oskarżonych z art.

13 § 1 k.k. w zw. z art. 306 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 4 lutego 2003 r., kasacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 czerwca 2000 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w A. z dnia 25 listopada

1999 r.,

o d d a l i ł kasację, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża oskarżyciela posiłkowego.

Z uzasadnienia:

Wiesław R. i Marek Stanisław T. oskarżeni zostali o to, że w dniu 11

grudnia 1998 r. w A., działając wspólnie i w porozumieniu, jako współwłaściciele spółki cywilnej „WiM Ślusarstwo Produkcyjne”, w zamiarze usunięcia znaków identyfikacyjnych firmy „Gaspol” posiadali w zakładzie tej spółki

54 sztuki butli gazowych koloru niebieskiego z zastrzeżonymi znakami towarowymi tej firmy, w celu ich przemalowania na kolor szary i naniesienia

na tych butlach logo firmy „Saga”, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli,

gdyż przedmiotowe butle zostały zabezpieczone przez Policję, to jest o popełnienie przestępstwa określonego w art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 306 k.k.,

natomiast Andrzej M., Zygmunt Józef S., Jarosław Edward S., Romuald P.,

Wiktor Gr. i Mirosław S. o to, że w okresie od lipca do dnia 11 grudnia 1998

r., działając wspólnie i w porozumieniu jako wspólnicy firmy „Saga”, w zamiarze usunięcia znaków identyfikacyjnych firmy „Gaspol” dostarczyli do

firmy „WiM Ślusarstwo Produkcyjne” w A. matrycę ze znakiem firmy „Saga”

oraz 55 sztuk butli gazowych koloru niebieskiego ze znakiem towarowym

firmy „Gaspol”, w tym 50 butli dostarczonych w dniu 10 grudnia 1998 r. pochodziło ze spółki z o.o. „Saga” Białystok – Rozlewnia Gazu, w celu ich

przemalowania na kolor szary z logo firmy „Saga” i nabicia na kołnierzach

butli znaku firmy „Saga”, czego już dokonano na 5 butlach, nie nastąpiło

natomiast przemalowanie, gdyż butle zostały zabezpieczone przez Policję,

to jest o popełnienie przestępstwa określonego w art. 13 § 1 k.k. w zw. z

art. 306 k.k.

Sąd Rejonowy w A., wyrokiem z dnia 25 listopada 1999 r., uniewinnił

oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów.

Sąd Okręgowy w S., po rozpoznaniu sprawy z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego – ”Gaspol” S.A. w W., wyrokiem z

dnia 27 czerwca 2000 r. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł oskarżyciel posiłkowy –

„Gaspol” S.A. w W.

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucając:

- „rażące naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na treść

orzeczenia, a mianowicie art. 306 k.k.,polegające na wyrażeniu poglądu,

iż przedmiotem ochrony tego przepisu jest prawidłowość obrotu gospodarczego jedynie z punktu widzenia konsumenta, dla którego zagrożeniem są działania podważające wiarygodność oznaczeń na towarach, a

fałszowanie oznaczeń towarów powoduje, że nabywca działa w błędzie,

w sytuacji, gdy przedmiotem z art. 306 k.k. może być każdy, bowiem

przepis ten ma charakter powszechny i przestępstwem jest usuwanie,

podrabianie oraz przerabianie znaków towarowych (...).

wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i utrzymanego nim w mocy

wyroku Sądu Rejonowego w A. oraz przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Prokurator Okręgowy w S., w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Analiza akt sprawy nie potwierdziła bowiem

podniesionych w kasacji zarzutów wydania zaskarżonego orzeczenia z rażącą obrazą prawa.

Niesłuszny jest w szczególności zarzut rażącego naruszenia przez

orzekające w sprawie Sądy prawa materialnego, a mianowicie art. 306 k.k.

– przez błędną jego wykładnię. Nie jest bowiem prawdą, że o merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy zdecydował pogląd, iż przedmiotem ochrony

powołanego przepisu jest „prawidłowość obrotu gospodarczego jedynie z

punktu widzenia konsumenta”. Sformułowanie tego rodzaju zarzutu może

wywoływać oczywiście błędne wrażenie, że za podstawę orzeczenia przy-

jęto pogląd, iż omawiany przepis nie chroni interesów właściciela znaku

identyfikacyjnego.

Tymczasem treść uzasadnienia wyroku zarówno Sądu pierwszej instancji, jak i uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego absolutnie do takiej

konstatacji nie prowadzi. Z treści uzasadnień wydanych w sprawie wyroków wynika natomiast, że podstawą orzeczenia uniewinniającego jest

przekonanie orzekających Sądów, iż w sprawie nie miało miejsca usiłowanie ani usunięcia, ani podrobienia, ani przerobienia znaku identyfikacyjnego „towaru lub urządzenia”, jak wymaga tego przepis art. 306 k.k. Doszło

natomiast do usiłowania usunięcia oznaczeń towaru pochodzącego z firmy

poprzedniego producenta, znajdujących się na pustych opakowaniach (nie

zawierających już tego produktu, którego oznaczenia znajdowały się nadal

na pustych opakowaniach) i naniesienia na nie znaków firmowych innego

producenta, który zamierzał umieścić w tych opakowaniach własny towar.

Nie może być skutecznie kwestionowany fakt, że w niniejszej sprawie

świadectwo ochronne znaku towarowego „Gaspolu” nie dotyczyło typowych butli przeznaczonych do wypełniania ich gazem, o pojemności 11 kg

(butli na propan- butan techniczny), ale towaru w postaci gazu, w przypadku, gdy butle zawierały gaz, którego produkcją (lub dystrybucją) zajmował

się „Gaspol”.

Wypełnienie znamion przestępstwa określonego w art. 306 k.k. ma

miejsce m.in. w przypadku usunięcia znaku identyfikacyjnego producenta z

opakowania zawierającego umieszczony tam towar (produkt) własny tego

producenta i np. umieszczenia na opakowaniu zawierającym ten towar

znaku identyfikacyjnego innego producenta (innej firmy). W realiach niniejszej sprawy o usiłowaniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 306

k.k. można byłoby mówić zatem wówczas, gdyby usiłowano usunąć znak

identyfikacyjny „Gaspolu” z butli wypełnionej gazem właśnie przez „Gaspol”, np. w celu umieszczenia na niej znaku identyfikacyjnego innej firmy

(np. „Saga”), stwarzając w ten sposób wrażenie, że właśnie ta inna firma

(np. „Saga”) jest producentem, dystrybutorem itp. znajdującego się w butli

gazu, wyprodukowanego faktycznie przez „Gaspol”. Wykorzystanie pustego opakowania – jeżeli nie jest to opakowanie oryginalne, zastrzeżone dla

konkretnego produktu lub przez konkretnego producenta, a więc samo stanowiące znak towarowy identyfikujący konkretny produkt lub producenta oznaczonego znakiem producenta, którego towaru (produktu) opakowanie

to już nie zawiera, przez innego producenta, po uprzednim oznaczeniu

opakowania jego własnym znakiem towarowym nie narusza zakazu zawartego w art. 306 k.k.

W tym miejscu można zauważyć, że w sprawie nie ustalono, że butle

zabezpieczone w pomieszczeniach firmy „MiW Ślusarstwo Produkcyjne”

pochodziły z przestępstwa. Z ustaleń Sądu orzekającego merytorycznie

wynika, że mogły znaleźć się w jednostkach firmy „Saga” na skutek wymiany – tzn. oddania w danym punkcie obrotu gazem pustej butli jako opakowania tzw. zwrotnego, w momencie zakupu gazu w butli o identycznej pojemności. Ustalenie to nie zostało w dotychczasowym postępowaniu podważone.

Należy ponadto stwierdzić, że także opakowanie może stanowić zarówno „towar”, jak i „urządzenie” w rozumieniu przepisu art. 306 k.k. Puste

butle można więc wprawdzie zakwalifikować zarówno jako „towar”, jak i

„urządzenie” (np. do przechowywania gazu), ale wyłącznie z uwagi na

ochronę interesów ich producenta. W takim wypadku, w ujęciu art. 306 k.k.,

ochronie podlegałby znak producenta tych butli, a więc np. Fabryki Produkcji Butli „Cyltec-Mielec” Sp. z o.o. Zawarty w treści art. 306 k.k. zakaz

podejmowania wymienionych w tym przepisie czynności odnosiłby się

wówczas do tzw. tabliczki znamionowej lub innego oznaczenia producenta

butli.

Słuszna jest zatem uwaga prokuratora, zawarta w odpowiedzi na kasację, że pretensje „Gaspolu” w niniejszej sprawie, dotyczące wykorzystywania pustych opakowań (butli) oznaczonych ich znakiem firmowym przez

inną firmę, zapewne konkurencyjną, mogą być ewentualnie oceniane jedynie z punktu widzenia zasad uczciwej konkurencji, a więc w świetle ustawy

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji )...).