III KKN 466/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KKN 466/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 stycznia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN Józef Szewczyk

Sędziowie: SN

SN

Marian Buliński

Józef Skwierawski (spraw.)

Protokolant: Michał Wierzbowski

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Smardzewskiego

po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2001 r.

sprawy E. K.

skazanego za przestępstwa określone w art. 199 § 1 kk z 1969 r. i wykroczenie z

art. 122 § 1 kw w zw. z art. 58 kk i art. 60 § 2 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

skazanego (PR IV KnP […])

od wyroku Sądu Rejonowego w M.

z dnia 6 marca 1998 r., sygn. II K […]

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje

sprawę

Sądowi

Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

E. K. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 1-22 kwietnia 1997 r.,

działając w warunkach przestępstwa ciągłego dopuścił się kradzieży

z włamaniem oraz zagarnięcie mienia społecznego (dwukrotnie), przy czym

zarzucone mu czyny popełnił w warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej, to

jest o przestępstwo określone w art. 208 kk i art. 199 § 1 kk w zw. z art. 58 kk i

art. 60 § 2 kk z 1969 r.

Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 6 marca 1998 r. (II K […]) uznał

E. K. za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 199 § 1 kk

i wykroczenia z art. 122 § 1 kw w zw. z art.

58 kk i art. 60 § 2 kk –

a na podstawie art. 199 § 1 kk i art. 36 § 3 kk wymierzył mu kary:

1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w kwocie 300 złotych.

Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 14 marca

1998 r.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia

29 czerwca 1995 r. o zmianie Kodeksu ... (Dz. U. Nr 89, poz. 443) – Prokurator

Generalny, na korzyść E. K.. W kasacji podniósł zarzut rażącego naruszenia

art. 60 § 2 kk „polegającego na bezpodstawnym uznaniu, że oskarżony

dopuścił się przypisanego mu przestępstwa w warunkach recydywy specjalnej

wielokrotnej, mimo iż nie mieściło się ono w kategorii przestępstw

wymienionych w tym przepisie” – i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku

„poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa

w warunkach określonych w art. 60 § 1 kk”

Prokurator Prokuratury Krajowej uczestniczący w rozprawie kasacyjnej

złożył wniosek o uwzględnienie kasacji, uchylenie zaskarżonego wyroku

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego jest zasadna.

Sąd Rejonowy dokonał odmiennej, w porównaniu z zaprezentowaną w

skardze publicznej, prawnej oceny czynu zarzuconego oskarżonemu. Nie

dostrzegł jednak, że konsekwencje zmiany sięgają nie tylko oceny samego

czynu, lecz także kwestii powrotności do przestępstwa. Wskazanie w skardze

publicznej dodatkowej kwalifikacji prawnej, uwzględniającej okoliczność

popełnienia czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, określonego w art 60

§ 2 kk z 1969 r. (w brzmieniu, w jakim przepis ten obowiązywał od dnia 20

listopada 1995 r.), usprawiedliwione było wyłącznie tezą, że popełniono

przestępstwo określone w art. 208 kk z 1969 r. Tymczasem Sąd Rejonowy tezę

tę odrzucił i przyjął, że czyn ten stanowi paserstwo, określone w kodeksie

wykroczeń.

W tej sytuacji żaden z przypisanych oskarżonemu czynów nie mieścił się

już w katalogu przestępstw wskazanych w art. 60 § 2 kk, eliminując możliwość

stosowania tego przepisu. W szczególności, opisy pozostałych czynów i ich

oceny prawne wykluczały ustalenie, że „przestępstwo przeciwko mieniu

popełniono z użyciem przemocy lub groźby jej użycia”, co stanowi jeden z

koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia recydywy specjalnej

wielokrotnej. Wyrok skazujący zapadł więc z uchybieniem stanowiącym rażące

naruszenie prawa, które miało wpływ na jego treść.

Sąd rozpoznający ponownie sprawę oskarżonego, uwzględni zarówno

powyższe uwagi, jak i – co istotne – wszystkie konsekwencje wynikające z

obowiązywania nowych ustaw karnych.

Wszystkie przedstawione wyżej motywy

uzasadniają

wyrok

Najwyższego, wydany w niniejszej sprawie.

Przewodniczący: SSN (Józef Szewczyk)

Sędziowie: SSN (Marian Buliński)

aw

jw

(Józef Skwierawski)

Sądu