III KKN 455/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KKN 455/98

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.

sprawy R. P.

skazanego z art. 167 kk z 1969 r.,

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w E.

z dnia 23 listopada 1997 r., sygn. II Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w E.

z dnia 9 maja 1997 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego R. P.

kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja zarzuciła obrazę art. 406 § 2 d.kpk przez nieustosunkowanie się

do wszystkich zarzutów apelacji oraz art. 357 d.kpk przez poczynienie

dowolnych ustaleń faktycznych. Analizując te zarzuty trzeba zauważyć, iż

rozmijają się one z rzeczywistością. W istocie bowiem sąd odwoławczy

wypowiedział się odnośnie każdego z zarzutów apelacyjnych, tyle że nie przyjął

wersji obrony (k. 353-356). Nie można też mówić o dowolnych ustaleniach co

do własności odnośnie sprzętu medycznego, na co wskazała już odpowiedź

prokuratora na kasację. Zauważyć trzeba, że przypisany skazanemu czyn to

przestępstwo z art. 107 d.kk popełniony przez uniemożliwienie korzystania z

gabinetu lekarskiego byłej żonie. Kasacja w istocie swej polemizuje z oceną

dowodów i ustaleniami sądów zarzucając im dowolność, ale ta zachodzi tylko

wówczas, gdy sąd wysunie wnioski nie mające oparcia w dowodach lub w

sposób niezgodny z zasadami rozumowania i doświadczeniem życiowym

dokona oceny dowodów. W sprawie tej sytuacja taka nie zaistniała. Nie doszło

tu do żadnego rażącego naruszenia prawa, o jakim mówił art. 463a d.kpk (art.

523 § 1 kpk), a kasację ocenić można w tym stanie rzeczy jedynie jako

oczywiście bezzasadną. Dlatego też orzeczono jak na wstępie.

aw

f/es