III KKN 427/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KKN 427/98

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.

sprawy K. S.

skazanej z art. 145 § 2 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanej

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w G.

z dnia 20 marca 1998 r., sygn. Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 29 grudnia 1997 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazaną

kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego

UZASADNIENIE

W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 145 § 1 i 2 kk, a nadto obrazę

art. 3 § 1-3 oraz 357 d.kpk przez oparcie wyroku tylko na dowodach

niekorzystnych oraz art. 155 § 1 i 3 w zw. z art. 176 § 1 d.kpk przez

nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego

i art. 337 § 1 d.kpk przez odczytanie jedynie dowodu z zeznań jednego

ze świadków pomimo braku ku temu przesłanek.

Analizując powyższe zarzuty zauważyć należy, że obraza prawa

materialnego może być podnoszona, o ile nie kwestionuje się ustaleń

faktycznych, tymczasem autor kasacji ustalenia te kwestionuje, ubierając zarzut

ich dotyczący w formę naruszenia przepisów proceduralnych. Sądy obu instancji

wyjaśniły dlaczego dowód z opinii biegłego w tej sprawie jest zbędny,

jak i dlaczego nie przesłuchano jednego ze świadków (ukrywał się i był ścigany

listem gończym w innej sprawie). Dokonano też oceny wszystkich

przeprowadzonych dowodów, a to że nie dano wiary niektórym z nich

nie oznacza

że

oparto

się

tylko

na

dowodach

niekorzystnych.

Kasacja przedstawia własne oceny, ignorując z kolei dowody niekorzystne

dla skazanej, w sytuacji gdy sądy nie ignorowały żadnego z dowodów

i przedstawiały argumenty odnośnie powodów uznania ich lub nieuznania

za wiarygodne (k. 143-144, 165-166). Rację ma zatem odpowiadający na tę

skargę prokurator wskazując, iż sprowadza się ona do polemiki z ustaleniami

sądów, a żadne ze wskazanych w niej uchybień w rzeczywistości nie nastąpiło.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał tę kasację za oczywiście

bezzasadną i dlatego orzekł jak na wstępie.

aw

f/ak