Legislator Case Law & Legislation
III KKN 367/98 AI generated

III KKN 367/98 · Sąd Najwyższy

Case Number III KKN 367/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

o wartości 7150 zł dokonanej między 6 a 25 maja 1996 r. w F. na szkodę A. Z., sporządzoną umową kupna – sprzedaży, tj. czynu z art. 215 § 1 kk w zb. z art.

Legislator headnote

AI generated

III KKN 367/98 · Sąd Najwyższy: w F. na szkodę A. Z., sporządzoną umową kupna – sprzedaży, tj. czynu z art. 215 § 1 kk w zb. z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KKN 367/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Piotr Hofmański

Sędziowie:

SN – Henryk Gradzik

SN – Józef Musioł (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.

sprawy R. R.

skazanego z art. 215 § 1 dkk

na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 kpk)

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B.

z dnia 30 października 1997 r., sygn. VIII Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 29 lipca 1997 r., sygn. II K […]

uwzględniając w całości kasację jako oczywiście zasadną:

I. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego i sprawę

przekazuje

Sądowi

Okręgowemu

w

B. do

ponownego

rozpoznania jako Sądowi Odwoławczemu,

II. zarządza zwrot R. R. kwoty 300 zł z tytułu uiszczonej

przez niego opłaty od kasacji.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki w B. (sygn. akt VIII Ka […])

utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 lipca 1997 r.

(sygn. akt II K […]), mocą którego R. R. uznany został winnym tego, że:

w dniu 22 czerwca 1996 r. na drogowym przejściu granicznym w K. udzielił

pomocy nieustalonemu sprawcy kradzieży samochody M. […] nr rej. […]

o wartości 7150 zł dokonanej między 6 a 25 maja 1996 r. w F. na szkodę A. Z.,

do jego zbycia poprzez próbę przewiezienia go z Polski do Białorusi

pod fałszywym numerem rejestracyjnym […], posługując się podczas odprawy

granicznej fałszywym dowodem rejestracyjnym tego pojazdu i własnoręcznie

sporządzoną umową kupna – sprzedaży, tj. czynu z art. 215 § 1 kk w zb. z art.

265 § 1 kk i skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności i 600 zł grzywny

z zamianą w razie nieuiszczenia jej w terminie na 60 dni zastępczej kary

pozbawienia

wolności

przyjmując

dzień

pozbawienia

wolności

za równoważny grzywnie w kwocie 10 zł. Na mocy art. 73 § 1 i 2 i 74 § 1 kk

wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił

oskarżonemu na okres próby 3 lat. Na mocy art. 83 § 3 kk na poczet orzeczonej

oskarżonemu kary grzywny zaliczył okres tymczasowego aresztowania

od 2 czerwca 1996 r. do 8 sierpnia 1996 r.

Powyższy wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył kasacją obrońca

skazanego, który zarzucając „naruszenie art. 388 pkt 9 kpk w zw. z art. 40 § 2

kpk z uwagi na nie zawiadomienie oskarżonego o terminie rozprawy

odwoławczej i nie stawieniu się jego obrońcy”

wniósł

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy temu Sądowi do

ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na kasację Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego

wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Odwoławczemu w B. do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna.

Jak wynika z akt sprawy wezwanie na rozprawę przed Sądem II instancji

wysłano oskarżonemu

na nieprawidłowy adres. W wezwaniu tym błędnie

oznaczono kod pocztowy miejscowości, w której przebywa oskarżony, w

związku z czym przesyłka nie została doręczona do właściwego miejsca

zamieszkania

oskarżonego.

Tym

samym

nie

został

on

prawidłowo

poinformowany o terminie rozprawy apelacyjnej, a o wydaniu wyroku przez

Sąd II instancji mógł się dowiedzieć dopiero z chwilą otrzymania postanowienia

o ustaleniu kosztów postępowania.

W konsekwencji należy uznać, że kasacja słusznie zarzuca obrazę

przepisu art. 400 § 2 kpk z 1969 r., a w jej następstwie także naruszenie prawa

oskarżonego do obrony, zagwarantowanego w art. 9 kpk z 1969 r.

Z uwagi na to, że obraza przepisu postępowania miała rażący charakter i

mogła mieć wpływ na treść prawomocnego wyroku, należało uwzględnić

wniosek autora kasacji i uchylić zaskarżony wyrok.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, orzekł jak w wyroku.

Przewodniczący: SSN (Piotr Hofmański)

Sędziowie: SN (Henryk Gradzik)

SN (Józef Musioł)

aw

f/es