III KKN 137/99 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KKN 137/99

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 maja 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN

Sędziowie:

Piotr Hofmański

SN Halina Gordon-Krakowska

SN

Henryk Gradzik (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2001 r.

sprawy W. P.

oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w B.

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B.

z dnia 22 grudnia 1998 r., sygn. VIII Ka (...)

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.

z dnia 19 sierpnia 1998 r., sygn. III K (...)

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o

zaliczeniu okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary

grzywny wymierzonej W. P. i przekazuje sprawę w tym zakresie

do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w B. w

postępowaniu odwoławczym

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 19.VIII.1998 r. sygn. III K (...)

uznał W. P. za winnego tego, że w dniu 15 lutego 1998 r. w B. wspólnie z

innymi osobami, usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do garażu, w którym

przechowywane były dwa samochody, w ten sposób, że usunął kłódkę przy

drzwiach, po czym wszedł do garażu stanowiącego własność Akademii

Medycznej w B., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie

przez pracownika ochrony, tj. za przestępstwo z art. 11 § 1 w zw. z art. 208 dkk

na kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 800 zł grzywny z

zamianą w razie nieuiszczenia na 40 dni zastępczej kary pozbawienia wolności,

przyjmując jeden dzień za równoważny grzywnie w kwocie 20 zł.

Na mocy art. 83 § 3 dkk na poczet grzywny sąd zaliczył oskarżonemu

okres tymczasowego aresztowania od 15 lutego do 26 marca 1998 r., przyjmując

jeden dzień aresztu za równoważny kwocie 20 zł.

Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego Sąd

Wojewódzki w B. wyrokiem z dnia 22 grudnia 1998 r. sygn. VIII Ka (...)

zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przypisany W. P. czyn

zakwalifikował z art. 13 § 1 w zw. z art. 279 § 1 kk, a nadto w miejsce grzywny

orzeczonej kwotowo, na mocy art. 33 § 1 i 2 kk wymierzył oskarżonemu

grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych, ustalając jedną stawkę dzienną za

równoważną kwocie 20 zł. Zaktualizował też podstawę prawną warunkowego

zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (art. 69 § 1 i 2 kk), a za

podstawę zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na poczet grzywny

przyjął art. 63 § 1 kk, przy czym ustalił, iż jeden dzień aresztu jest równoważny

jednej stawce dziennej grzywny w wysokości 20 zł.

Prokurator Okręgowy w B. wniósł kasację. Zaskarżył powyższy wyrok

Sądu Wojewódzkiego na korzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o

karze, w zakresie zaliczenia pozbawienia wolności na poczet kary grzywny.

Zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego – art. 63 § 1 kk, poprzez zmianę

przelicznika przy zaliczeniu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet

orzeczonej grzywny i zastosowanie nieprzewidzianego tymże przepisem

przelicznika, a mianowicie przez przyjęcie, że jeden dzień aresztu jest

równoważny jednej stawce dziennej grzywny w wysokości 20 zł, podczas gdy

ustawa przewiduje stały przelicznik według zasady, że jeden dzień

rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom

dziennym grzywny.

W konkluzji Prokurator Okręgowy wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w B.

Sąd Najwyższy zważył:

Zarzut skarżącego jest zasadny w stopniu oczywistym. Zważywszy, że kasacja

została wniesiona na korzyść oskarżonego, mogła ona być rozpoznana i

uwzględniona w całości na posiedzeniu bez udziału stron, w trybie art. 535 § 3

kpk.

Istotnie, w myśl art. 63 § 1 kk, na poczet orzeczonej kary zalicza się okres

rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, przy czym jeden dzień

rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom

grzywny. Orzeczenie zawarte w wyroku Sądu Wojewódzkiego, dotyczące

zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary grzywny

wymierzonej W. P. wydane zostało z obrazą tego przepisu, skoro przyjęto w

nim, że jeden dzień aresztu jest równoważny jednej stawce dziennej grzywny.

Naruszenie przepisu prawa materialnego, z niekorzyścią dla sytuacji prawnej

oskarżonego, uznać należało za rażące. Zasadny jest więc wniosek kasacji o

uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w B. (art. 537 § 3 kpk).

Podstawę prawną dla uchylenia wyroku tylko w zakresie rozstrzygnięcia o karze

stanowi przepis art. 442 § 1 w zw. z art. 518 kpk.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w zakresie wskazanym w części

dyspozytywnej wyroku, rzeczą Sądu Okręgowego będzie wydanie orzeczenia o

zaliczeniu tymczasowego aresztowania na poczet kary grzywny wymierzonej

W. P., uwzględniającego regulację ustawową zawartą w art. 63 § 1 kk.