III KK 77/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 77/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2021 r. sprawy A. K. skazanego za czyn z art. 258§1 k.k. i inne z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 23 czerwca 2020r., sygn. akt II AKa (...), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 grudnia 2019r., sygn. akt IV K (...) p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. N. – Kancelaria Adwokacka w L. – kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu za sporządzenie i wniesienie kasacji, 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Odnosząc się do dwóch pierwszych zarzutów kasacji, w których wskazano na naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 91 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt b) Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, polegające na sporządzeniu przez Sąd II instancji uzasadnienia wyroku na formularzu należy wskazać, że w (przywołanym zresztą w uzasadnieniu kasacji) wyroku z dnia 11 sierpnia 2020r., sygn. akt I KA 1/20, Sąd Najwyższy stwierdził, że na Sądzie Odwoławczym każdorazowo ciąży obowiązek rozważenia, czy w sprawie istnieje możliwość sporządzenia uzasadnienia wyroku na formularzu bez naruszenia prawa strony do rzetelnego procesu odwoławczego, czyli czy istnieje możliwość rzetelnego ustosunkowania się w ramach formularza do każdego istotnego argumentu zawartego w apelacji strony i zaprezentowania w nim wszelkich stosownych rozważań.Sporządzenie uzasadnienia na formularzu przez sąd II instancji jest prawnie dozwolone o ile sąd ten nie dojdzie do przekonania, że konstrukcja zarzutów i wniosków środka odwoławczego nie pozwala mu na sporządzenie tego dokumentu w tej uproszczonej formie bez naruszenia prawa strony do rzetelnego procesu, które to prawo ma absolutny prymat przed uprawnieniem sądu do stosowania tych „pomocnych” rozwiązań o charakterze biurowo – technicznym.Sporządzenie uzasadnienia w tej formie nie zwalnia sądu także z obowiązków wynikających z treści art. 433 § 1 k.p.k.

Naruszenie prawa procesowego w tym zakresie stanowiłaby sytuacja, gdyby sąd, sporządzając uzasadnienie w sposób przewidziany w art. 99a k.p.k., nie odniósł się do któregokolwiek z zarzutów podniesionych w środku odwoławczym lub rozpoznał go w sposób niejasny, czy też lakoniczny.Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w przedmiotowej sprawie. Lektura uzasadnienia wyroku Sądu II instancji prowadzi do wniosku, że rozważył on oba zarzuty apelacji w sposób pozbawiony błędów.Oceniając prawidłowość przeprowadzenia kontroli instancyjnej należy mieć na względzie, że sposób wykonania obowiązku z art. 457 § 3 k.p.k. w odniesieniu do zarzutów i wniosków apelacji (art. 433 § 2 k.p.k.) jest pochodną, z jednej strony, jakości i kompletności wywodu zawartego w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, a z drugiej strony, treści zarzutów apelacji oraz argumentacji, która ma wspierać te zarzuty.

Jeżeli Sąd I instancji w swoim uzasadnieniu dokona wszechstronnej i kompleksowej oceny wszystkich istotnych okoliczności, tak w zakresie ustaleń faktycznych, będących konsekwencją szczegółowo wykazanej oceny materiału dowodowego, jak i w sposób pełny przedstawi argumentację prawną, to oparcie zarzutów apelacji na tych elementach, które były już wszechstronnie i kompleksowo rozważone przez Sąd I instancji, co wynika z uzasadnienia wyroku, uprawnia Sąd Odwoławczy do ograniczenia swojego uzasadnienia w znacznym zakresie do odesłania do tej argumentacji (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2018r., sygn. akt V KK 384/17).

Lektura uzasadnienia Sądu Odwoławczego pozwala przyjąć, że Sąd ten w pełni podzielił argumentację Sądu I instancji co do okoliczności istotnych dla wymiaru kary, a zatem oszczędność jego uzasadnienia nie wynika z braku rzetelności, ale ze zgodności jego stanowiska z wyrokiem Sądu I instancji i motywami jego rozstrzygnięcia. Sąd II instancji wskazał, że wymierzając karę Sąd Okręgowy miał w polu widzenia zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające, właściwie je wyważył oraz prawidłowo ukształtował wymiar kary łącznej.

Na stronie 4 uzasadniania Sąd Odwoławczy omówił także przyczyny, dla których uznał wniosek o złagodzenie kary wobec skazanego za niezasadny (w szczególności wziął pod uwagę rozmiar przestępczej działalności skazanego, wysokość wyrządzonej szkody oraz uprzednią karalność A. K.).Z tych też względów za niezasadny należało uznać także zarzut sformułowany w pkt 3 kasacji, wskazujący na uchybienie przez Sąd Odwoławczy art. 433§2 k.p.k. i art. 457§3 k.p.k.Podsumowując, autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakiegokolwiek uchybienia o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, a obrońcy wyznaczonemu z urzędu przyznano wynagrodzenie według norm przypisanych.