III KK 663/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 663/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018r., sprawy K. W. K., skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 16 kwietnia 2018r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.z dnia 25 września 2017r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W., wyrokiem z 25 września 2017r., skazał K. W. K. za szereg przestępstw z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k., z art. 157 § 2 k.k., z art. 190 § 1 k.k. i art. 190a § 1 k.k. na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i wymierzył mu środki karne z art. 41a § 1 k.k.Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z 16 kwietnia 2018r., zmienił zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego, obniżając karę łączną pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy.Kasację od powyższego orzeczenia złożył obrońca, postulując uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, podniósł rażące naruszenie przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była oczywiście bezzasadna.Drobiazgowa analiza wyroku Sądu Okręgowego dała podstawy do stwierdzenia, że w oparciu o zeznania pokrzywdzonej i świadka D.N. oraz opinię biegłego Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne prowadzące do wniosku, że K.

K. dopuścił się wszystkich zarzucanych mu czynów. Dokonując kontroli apelacyjnej, Sąd Okręgowy uznał, że przeprowadzone oceny dowodów nie budzą zastrzeżeń z punktu widzenia art. 7 k.p.k. Odnosząc się do podniesionej w kasacji kwestii prawidłowości przeprowadzonej kontroli odwoławczej z uwzględnieniem treści art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k., stwierdzić należało, że Sąd II instancji nie uchybił wskazanym przepisom. Z uzasadnienia zaskarżonego kasacją wyroku wynikało, że Sąd ten odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji, zaś wnioski z dokonanej kontroli przedstawił w sposób wyczerpujący.

Procedujący w ramach kontroli apelacyjnej Sąd zasadnie wskazał, dlaczego podzielił stanowisko Sądu Rejonowego zarówno co do oceny poszczególnych dowodów, jak i poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych prowadzących do stwierdzenia winy K.K.. Analiza pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia przeprowadzona przez Sąd Najwyższy pozwoliła na ustalenie, że Sąd Okręgowy postąpił zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k. Jednocześnie stwierdzić należało, że skarżący, podnosząc zarzuty kasacyjne, w rzeczywistości po raz kolejny przedstawił własną ocenę dowodów, co w gruncie rzeczy stanowiło polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego i nie mogło doprowadzić do wyeliminowania z obrotu prawnego wyroków Sądów I i II instancji.Z tych też względów Sąd Najwyższy oddalił na posiedzeniu kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną (art. 535 § 3 k.p.k.), zaś na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 637a k.p.k. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył skazanego.aw