III KK 644/24 · Sąd Najwyższy

III KK 644/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie wniosku obrońcy skazanego M.B. i R.P.o wyłączenie SSN A.D. od rozpoznania wniosku o wyłączenie SSN A.R. od udziału w sprawie prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 644/24 – kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 28 lutego 2024r. w sprawie o sygn. akt II AKa 85/23 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2026r. na podstawie art. 41§1 k.p.k. i art. 42§1 k.p.k. postanowił: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego A.D. od udziału w rozpoznaniu wniosku o wyłączenie SSN A.R. od udziału w sprawie rozpoznania kasacji wniesionych na korzyść M.B. i R.P., a prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 644/24.

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2026r. do Sądu Najwyższego wpłynął kolejny wniosek obrońcy skazanych M.B. i R.P. o wyłączenie, obecnie dotyczy on sędziego A.D., od orzekania w kwestii wniosku o wyłączenie SSN A.R. od udziału w niniejszej sprawie.Uzasadniając wniosek obrońca odwołał się przede wszystkim do okoliczności związanych z powołaniem wskazanego Sędziego w następstwie rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3), w sytuacji, gdy analogiczny zarzut jest stawiany sędziemu rozpoznającemu sprawę w instancji odwoławczej.

Do rozpoznania analogicznego wniosku już wcześniej wylosowano SSN A.D. i postanowieniem z dnia 25 marca 2025r. została on już wyłączona od udziału w rozpoznaniu wniosku o wyłączenie s. S. S..Sąd Najwyższy zważył co następuje:Złożony przez obrońcę wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu wniosku sędziego A.D. jest zasadny w stopniu oczywistym.W kasacji podniesiono zarzut zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439§1 pkt 2 k.p.k., poprzez wydanie orzeczenia przez Sąd Apelacyjny, w którego składzie orzekającym zasiadały osoby powołane na stanowisko sędziów na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, której skład został ukształtowany na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018r., poz. 3).W sytuacji, gdy A.D. została powołana na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek tak samo ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa, jest oczywiste, że biorąc udział w rozpoznaniu niniejszego wniosku incydentalnego złożonego w sprawie wypowiadałaby się na temat własnego statusu jako sędziego Sądu Najwyższego. Z tej przyczyny, jeszcze przed wydaniem orzeczenia, strony postępowania mogłyby pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że zarzuty podnoszące zaistnienie uchybienia określonego w art. 439§1 pkt 2 k.p.k. nie zostaną rozpoznane bezstronnie.

Nawiązać należy tu do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22, której teza 6, na gruncie analogicznej sytuacji, daje wyraz zasadzie nemo iudex in causa sua.Co zaś istotniejsze, należy również mieć w polu widzenia i to, że zgodnie z pkt 1 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3)”.Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021r., sygn. akt I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).Przede wszystkim jednak zauważyć należy, że jest to kolejny wniosek, dotyczący w tej samej sprawie tego samego sędziego – a poprzedni był skuteczny.

Nie sposób stwierdzić, że okoliczności, które uprzednio legły u podstaw wyłączenia tego Sędziego uległy jakiejkolwiek zmianie. Ponowne zatem losowanie tego samego sędziego do rozpoznania kolejnego wniosku o wyłączenie innego sędziego nie ma żadnych cech obiektywizmu i w istocie pogłębia tylko przewlekłość postępowania, które toczy się już od 30 grudnia 2024r. – ciągle na etapie ustalania składu sądu mającego sprawę rozpoznać. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎