Legislator Case Law & Legislation
III KK 630/18 AI generated

III KK 630/18 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 630/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt III KK 630/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie D. K. ‎skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 § 1 k.k.w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. ‎w dniu 11 grudnia 2018 r.,‎kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt V Ka […],‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

Legislator headnote

AI generated

art. 13 § 1 k.k, art. 282 § 1 k.k, art. 157 § 2 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 535 § 3 k.p.k; III KK 630/18 · Sąd Najwyższy: K..” Podnosząc tak sformułowane zarzuty, obrońca wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w G. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w G. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Nadto na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w G. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Dla porządku trzeba nadmienić, że jeszcze przed przedstawieniem akt sprawy Sądowi Najwyższemu obrońca cofnął kasację, później jednak – wobec niewyrażenia przez skazanego zgody na takie postąpienie – wniósł o nadanie skardze biegu.

Keywords

AI generated
associated action for damages repentance criminal offense record authorization for criminal prosecution application for prosecution attempted extortion

Cited Legislation

AI generated
art. 13 § 1 k.k
‎skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 282 § 1 k.k
z art. 282 § 1 k.k.w zb.
art. 157 § 2 k.k
poprzez kopnięcie w twarz, łydkę, kolana, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy, okolicy lędźwiowej, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 64 § 1 k.k
art. 535 § 3 k.p.k
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 191 § 2 k.k
o przestępstwo z art. 191 § 2 k.k.
art. 282 k.k
z art. 282 § 1 k.k.w zb.
AI generated
VI Ka 204/16
G. został oskarżony o to, że w dniu 09 maja 2015 r. w W. na ul. (...) grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, a następnie uderzając pięścią w twarz i kopiąc nogą w twarz K. P., usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 20 zł, na szkodę K. P., lecz zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na postawę w/w pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § k.k.
II K 371/20
Sygn. akt II K 371/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł w obecności Prokuratora -------- po rozpoznaniu w dniach: 03.02.2021 r., 10.03.2021 r., 28.04.2021 r., 09.08.2021 r., 01.09.2021 r. sprawy 1. K. M. ur. (...) w W. syna K. i E. z d. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. o czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2018r. poz. 1030 z późn. zm.) oraz sprawy 2. A. S. ur. (...) w G. syna D. i I. z d. I. oskarżonego o to, że: IV. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk tj. o czyn z art. 158§1 kk 1. Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów i za to: a). za czyn z pkt. I na podstawie art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 158§1 kk wymierza oskarżanemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności, b). za czyn z pkt. II na podstawie art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 157§1 kk wymierza oskarżanemu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, c). za czyn z pkt. III na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) skazuje go na karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. 2. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk w zw. z art. 4§1 kk orzeka wobec oskarżonego K. M. karę łączną 1 (jeden) roku i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na podstawie art. 63§1 kk zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniu 18 kwietnia 2020 roku w godzinach od 13.15 do 18.00. 3. Oskarżonego A. S. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IV i za to na podstawie art. 158§1 kk skazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 kk i art. 73§1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 ( dwa) i oddaje w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora oraz na podstawie art. 72§1 pkt. 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. 4. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje solidarnie oskarżonych K. M. i A. S. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego D. U. (1) kwoty 5000 ( pięć tysięcy) złotych. 5. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje oskarżonego K. M. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonej D. U. (2) kwoty 2000 ( dwa tysiące) złotych. 6. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżyciela posiłkowego D. U. (1) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 7. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej D. U. (2) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 8. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 371/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. M. I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (Dz. U z 2020r. poz. 2050) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S. - zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1). 2. Wskutek zachowania obu oskarżonych pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. 3. K. M. w/w czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne II. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże. 2. Wskutek zachowania K. M. pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7. 3. Oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. III. 1. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. - cześciowo wyjaśnienia K. M. wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania J. S. - zeznania K. A. zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok - karta karna - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania D. U. (1) - zeznania K. D. (1) - zeznania J. S. - zeznania K. A. -zeznania D. U. (3) - zeznania D. U. (4) - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - wyrok - karta karna - cześciowo wyjaśnienia K. M. - zeznania A. Ł. - zeznania W. C. - protokół przeszukania - protokół oględzin rzeczy - opinia k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 336v: 193-194, k. 268-268v, 2-3, 71-72, 168-169, 167 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171,167 k. 270- 270v, 21, 73-74, 172-173, 167 k. 320v: 24-25 k. 302v- 303 k. 303- 303v k.303v k. 166, 336v- 337 k. 41- 45 k. 69-70, 64 k. 300v-301, 35 k. 10-13 k. 17-18, 19-20 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k.268-268v, 2-3, 71-72, 168-169 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171 k. 270-270v, 21, 73-74, 172-173 k. 320v: 24-25 k. 302v-303 k. 303-303v k.303v k. 41-45 k. 300v-301, 55 k. 4, 5, 38 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 271, 110 k. 271, 122-123 k. 86-88 k. 136-137 k.144-150 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------ 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. II. 1. III. 1. I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1 II. 1 I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. I. 2 I. 3 II. 3. II. 2. III. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania -zeznania J. S. - zeznania K. A., zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok, karta karna - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - zeznania A. Ł., zeznania W. C. - protokół przeszukania, protokół oględzin rzeczy - opinia - w części, w jakiej przyznaje się do czynu zarzuconego mu w pkt. III aktu oskarżenia - zasługują na wiarę - nie miał powodów, by składać w tym zakresie obciążające siebie wyjaśniania, gdyby rzeczywiście nie posiadał przy sobie zakwestionowanych środków i substancji - wyjaśniania w tej części korespondują z zeznaniami A. Ł. i W. C. oraz protokełm przeszukania, protokołem oględzin rzeczy i opinią - w/w dowody są spójne, jasne, brak jest podstaw, by kwestionować ich wiarygodność - w części, w jakiej potwierdza, że brał udział w zdarzeniu z udziałem obojga pokrzywdzonych, że zadawał ciosy D. U. (1) i odepchnłą D. U. (2)- korespondują z ich zeznaniami - brak podstaw, by podważać tę okoliczność, a która była w sprawie niesporna, podobnie jak fakt pozostawania wówczas oskarżonego pod wpływem alkoholu - w części w jakiej przyznaje się do udziału w pobiciu D. U. (1) - potwierdzone o zeznania pokrzywdzonych i K. D. (1) - nie miał powodów, by składać obciążające siebie wyjaśnienia, gdyby faktycznie nie był sprawcą tego pobicia - w części w jakiej opisuje okoliczności pobicia D. U. (1) oraz okoliczności w jakich sama była ofiarą przestępczych działań K. M. zasługują na wiarę, albowiem korespondują z zeznaniami D. U. (1), K. D. (1) oraz wyjaśnieniami K. M., w których przyznał się do popchnięcia pokrzywdzonej i zadawania ciosów D. U. (1)- ocena dotyczy tej części zeznań, które ostatecznie podtrzymała pokrzywdzona - świadek w sposób przekonywujący podała przyczyny, z jakich w początkowej fazie postępowania złożyła relację odbiegającą od tej, jaką ostatecznie podtrzymała na rozprawie - zeznania korespondują z zapisami dokumenatcji medycznej i opinią biegłego - niesporne co do tego, że świadek w czasie zdarzenia znajdowała się pod wpływem alkoholu, przy czym z relacji M. S. (2), M. G., K. D. (1) nie wynika, że ze świadkiem był utrudniony kontakt z uwagi na jej stan nietrzeźwości, więcej- żadne dowody nie wskazują, że stan świadka powodował utrudniony z nią kontakt - zeznania od początku konsekwentne, spójne, logiczne - niesporny fakt pozostawania świadka w chwili zdarzenia pod wpłwem alkoholu, niemniej z zapisu monotoringu - wbrew przyjętej przez K. M. linii obrony- jednoznacznie wynika, że pokrzywdzony nie zataczał się, poruszał się pewnie - zeznania korespondują z zeznaniami D. U. (2) ( w części, w jakiej Sąd dał im wiarę), zeznanimi K. D. (2), J. S., informacjami zawartymi w dokumentacji medycznej, a które korespondowały z opinią biegłego - okocznością niesporną jest, że świadek w chwili zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, ale brak jest dowodów, by z tego powodu kontakt ze świadkiem był utrudniony - świadek w sposób szczegółowy opisał okoliczności obu zajść z udziałem m.in. oskarżonego, nie miał wątpliwości, że w czasie pierwszego z nich ciosy zadawały mu dwie osoby - od początku spójne, konsekwentne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych - brak powodów, by podważać ich wiarygodność - co istotne - zbieżne z zeznaniami J. S. - znajomego oskarżonych- co do tego, że pokrzywdzony był rownocześnie atakowany przez obu oskarżonych - nie widział od początku zajścia z udziałem D. U. (1), ale zdana przez niego relacja nie pozostawia wątpliwości, że pokrzywdzony ten był jednocześnie atakowany przez dwie osoby - korespondują z zeznanimi pokrzywdzonych i K. D. (1) - informacje o przebiegu zdrzeń z feralnej nocy mieli od pokrzywdzonych - zeznania zbieżne, spójne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - powierdza fakt, że w dniu zdarzenia pokrzywdzony poruszał się pewnie, nie zataczał się - brak podstaw, by podwać w/w dowód - oparty na wyjaśnieniach K. M., potwierdza, że oskarżony brał udział w zajściu dotyczacym każdego z pokrzywdzonych - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego, który rozpoznał sprawcę pobicia - brak podstaw, by podważać jej wiarygodność - biegły wypowiedział się w sposób przekonywujący z jakich powodów niemożliwe jest ustalenie, które z obrażeń stwierdzonych u D. U. (1) było wynikiem pobicia go przez obu sprawców, a które wynikiem drugiego zajścia - zważywszy na przebieg obu tych zdarzeń, ich intensywność, fakt, że za pierwszym razem pokrzywdzony był atakowany przez obu sprawców, uderzany pięściami w okolice twarzy i kopany po całym ciele- nie budzi wątpliwości, że pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wstąpienie skutków określonych w art. 157§1 kk i powyższego ustalenia nie zmienia fakt, że po pewnym czasie ponownie otrzymał cios w twarz - sporządzona przez uprawnioną osobę - niekwestionowana przez strony - brak podstaw, by kwestionować zawarte tam zapisy - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego - koresponduje z domuentacją medyczną, zeznaniami pokrzywdzonego, niekwestionowana przez strony - dokumenty niekwestionowane przez strony - sporządzone przez uprawnione organy - sporządzona przez specjalistę - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonej - oparta na niekwestionowanej dokumentacji medycznej - zasługuje na akceptację Sądu - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznanimi pokrzywdzonej - korespondują z wyjaśnieniami K. M., w jakich przyznaje się do posiadania zakwestionowanych środków i substancji - brak podstaw, by podważać w/w zeznania - dowody niekwestionowane przez strony - korespondują z w/w wyjaśnieniami i zeznaniami, uzupełniają ten materiał dowodowy - niekwestionowana przez strony - koresponduje z w/w dowodami - nie pozstawia wątpliwości co do rodzaju substancji i środków, jakie posiadał K. M. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I 1. II. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania E. M., - zeznania J. C., P. Z. - zeznania M. S. (2), M. G. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy - nie zasługują na wiarę i pozostają odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - sprzeczne nie tylko z zeznanimi pokrzywdzonych co do powodów, z jakich doszło do zdarzenia z udziałem D. U. (1) i D. U. (2), ale także z zeznaniami K. D. (1) i J. S. co do przebiegu obu tych zajść - sprzeczne z wyjaśnieniami A. S., które co prawda ograniczone zostały do przyznania się w/w do popełnienia czynu z art. 158§1 kk, to z tak zajętego przez tego oskarżonego stanowiska jednoznacznie wynika, że obaj oskarżeni brali udział w pobiciu pokrzywdzonego - zastanawia fakt, że K. M.- mimo, że czuł się pokrzywdzony zachowaniem D. U. (1), że według relacji oskarżonego, został przez niego zaatakowany w określony sposób, na skutek czego doznał obrażeń w postaci rozcięcia wargi i ukruszenia zęba - nie zgłosił tego funkcjonariuszom policji przybyłym na miejsce, a o ukruszonym zębie wspomniał dopiero przed Sądem - dziwi niewspółmierny stopień agresji oskarżonego wobec pokrzywdzonego, gdyby przyjąć, że - tak jak twierdzi oskarżony zadał ciosy pokrzywdzonemu w obronie własnej, przy czym raz twierdził, że zadał mu 2-3 ciosy w twarz i powalił na ziemię, a z dalszych jego wyjaśnień wynika, że to A. S. zadawał ciosy pokrzywdzonemu, wskutek czego ten upadł, w innej części wyjaśnień przyznaje, że kopnął w twarz pokrzywdzonego i ten wówczas upadł - już opisy przebiegu zdarzeń wynikajace z wyjaśnień samego oskarżonego są wewnętrznie niespójne i sprzeczne ze sobą - nie sposób jest podzielić wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że jego zachowanie wobec D. U. (2) było wynikiem obrony koniecznej przed tą pokrzywdzoną w sytuacji, gdy oskarżony jest postawnym, rosłym mężczyzną, a pokrzywdzona drobną kobietą, uwzględniając przy tym fakt, z jakich powodów D. U. (2) zbliżała się do oskarżonego, a wynikający z jej zeznań, jak również opisane przez samego oskarżonego jego wcześniejsze agresywne zachowanie wobec D. U. (1) - oskarżony musiał sobie zdawać sprawę, że będąc silnym postawnym meżczyną, popychając drobną kobietę spowoduje jej upadek, co w konsekwencji może spowodować u pokrzywdznej obrażenia ciała - analiza zeznań tego świadka nie pozostawia wątpliwości, że zdawana przez nią w kolejnych etapach postępowania relacja różniła się co do tego, jakich faktycznie zdarzeń była świadkiem - w/w w sposób przekonywujący wyjaśniła z jakich powodów składała określone relacje, wobec czego Sąd sceptycznie odniósł się do tej części jej zeznań, którym ostatecznie zaprzeczyła i w tym zakresie nie opierał swoich ustaleń na tym dowodzie - świadkowie posiadali informajce na temat przebiegu zdarzeń z feralnej nocy jedynie od oskarżonego K. M., a ten miał interes, aby przedstwiać wersję zdarzeń korzystną dla siebie, jak również w/w świadkowie - osoby najbliższe dla oskarzonego miały powód, by nie obciążać go w sprawie - analiza tych zeznań jednoznacznie wskazuje, że świadkowie z jakichś powodów pominęli, lub nie mieli wiedzy, bo nie przekazał jej im oskarżony, na temat jego agresywnego zachowania wobec przede wszystkim pokrzywdzonego, a które wynika z jego wyjaśnień składanych w toku całego postępowania, stąd też relacja tych świadków nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie - zważywszy na dość znaczny upływ czasu pomiędzy zdarzeniami a przesłuchaniem tych świadków - dziwi szczegółowa pamięć w/w co do okoliczności przebiegu przedmiotowych zdarzeń a świadczących na korzyść K. M., a z drugiej strony niepamięć tych świadków co do innych okoliczności mających tym zdarzeniom towarzyszyć - potwierdziły jedynie fakt zaistnienia zdarzenia z udziałem stron, przy czym nie byli w stanie wskazać szczegółów jego przebiegu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a 1b 1c K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1a.- art. 158§1 kk- K. M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S.- zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. Oskarżony z pełną świadomością i premedytacją, a więc umyślnie - stosował przemoc fizyczną, musiał zdawać sobie sprawę, że takie zachowanie wobec pokrzywdzonego spowoduje u niego obrażenia ciała, narazi na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutków określonych w art. 157§1 kk. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 158§1 kk dopuścił się go jednocześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 158§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. I czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1b.- art. 157§ 1 kk - oskarżony dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk. Oskarżony świadomie zachowując się wobec w/w musiał się liczyć z tym, że zastosowana przez niego - postawnego mężczyznę- siła wobec drobnej kobiety spowoduje jej upadek i w konsekwencji obrażenia ciała. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 157§1 kk dopuścił się go jedncześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 157§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. II czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1c- art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2020r. poz. 2050) - oskarżony posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. Oskarżony miał pełną świadomość w posiadania jakich środków się znajduje 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- 3.4. Umorzenie postępowania ---------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 1a 1b 1c. 2. 4. 5. I II. III. I, II, III I. II. -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, -przestępstwo, jakie popełnił oskarżony, zdaniem Sądu, charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, zwłaszcza, kiedy mamy do czynienia z występkiem, którego skutki dotyczyły zdrowia pokrzywdzonego - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą agresywną i nieobliczalną, sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, że działał z premedytacją, swoim zachowaniem dał dowód, iż poważnie zagraża bezpieczeństwu innych osób, -jego zachowanie wobec pokrzywdzonego mogło skutkować jeszcze bardziej poważnymi konsekwencjami dla zdrowia pokrzywdzonego - mając na uwadze okoliczności sprawy wydaje się, że sprawca czuł się zupełnie bezkarny, - brak okoliczności łagodzących - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy pozostawianie w chwili czynu pod wpływem alkoholu i uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że oskarżony pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm. - w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, - sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, iż jest osobą agresywaną i nieobliczalną - nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w chwili czynu był pod wpływem alkoholu - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy jego uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm - brak okoliczności łagodzących - oskarżony miał pełną świadomość w posiadaniu jakich środków znajduje się - a co wynika z jego wyjaśnień -przedmiotowe przestępstwo charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, -powszechnie wiadomym jest, jakie skutki wiążą się z zażywanie narkotyków, jak wielkie spustoszenie czynią one w organizmie. Pomimo szeregu akcji przeprowadzanych celem uświadomienia o szkodliwości działania narkotyków – ilość osób zażywających narkotyki i uzależnionych od nich wciąż jest pokaźna. To z kolei jest niejako motorem napędowym dla osób handlujących narkotykami, które niejednokrotnie z tej działalności czynią sobie źródło dochodu. Z tych też względów, w ocenie Sądu, jedynie zdecydowana polityka karania daje gwarancję skutecznego przeciwdziałania popełnieniu przestępstw „związanych” z narkotykami - okoliczność łagodząca- przyznanie się do winy - okoliczność obciążąjąca- dotychczasowa karalność - w myśl postanowień art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeczono przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. - ilość popełnionych przestępstw - umyślny charakter wszystkich tych czynów - mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonym, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej wcześniej. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynów, albowiem przepisy dotyczące kary łącznej były wówczas dla sparwców względniejsze, niż są w dacie orzekania. - zgodnie z art. 63§1 kk na poczet kary łącznej zaliczono okres zatrzymania oskarżonego w sprawie - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonego będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonego na skutek doznanych obrażeń - zważywszy, że obaj oskarżeni działali wspólnie w i porozumieniu dopuszczając się przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego - zobowiązano ich do solidarnego uiszczenia nawiązki na jego rzecz - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonej będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - wzięto pod uwagę utrzymujące się trudności w normalnym funkcjonowniu przez pokrzywdzoną na skutek doznanych obrażeń - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonej na skutek doznanych obrażen 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 6,7 8. - rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk. - z uwagi na sytuację majątkowa oskrżonego - bez majątku, utrzymuje się z niewielkich dochodów - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II K 498/23
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
XI Ka 578/13
zostali oskarżeni o to, że w dniu 22 października 2012 r.
II K 46/19
po rozpoznaniu w dniach: 19 listopada 2019 r.; 7, 8 i 27 stycznia 2020 r., 10 i 11 lutego 2020 r., 9 i 10 czerwca 2020 r., 14 lipca 2020 r., 6 października 2020 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 630/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie D. K. ‎skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 § 1 k.k.w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. ‎w dniu 11 grudnia 2018 r.,‎kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt V Ka […],‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądzić od skazanego D. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania kasacyjnego, w tym 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem nieuiszczonej opłaty od kasacji. UZASADNIENIED. K. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 3 sierpnia do 5 sierpnia 2015 r. w G., stosując przemoc wobec J. M. poprzez kopnięcie w twarz, łydkę, kolana, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy, okolicy lędźwiowej, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. i groźby bezprawne pozbawienia życia, usiłował zmusić go do zapłacenia pieniędzy w kwocie 20.000 zł w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w G. w dniu 29 października 2007 r. w sprawie o sygn.

II K […]/07, tj. o przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II K […], uznał D. K. za winnego tego, że w okresie od 3 do 5 sierpnia 2015 r. w G. wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na kopnięciu w twarz, łydkę i kolana, przewrócenie w wyniku ciosów na ziemię, co skutkowało obrażeniami ciała w postaci stłuczenia twarzy i okolicy lędźwiowej i spowodowało naruszenie czynności narządu jego ciała na okres poniżej siedmiu dni oraz groźbą zamachu na zdrowie, usiłował doprowadzić J.

M. do rozporządzenia jego mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zawiadomienie Policji przez pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 27 stycznia 2012 r. do 26 października 2012 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 października 2007 r. w sprawie II K […]/07, łączącym karę jednostkową za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 20 października 2005 r. w sprawie II K […]/05, tj. występku z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to przy zastosowaniu art. 14 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. na mocy art. 282 § 1 k.k. wymierzył D.

K. karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto orzekł o kosztach sądowych, obciążając nimi oskarżonego. Apelacje od tego wyroku złożyli oskarżony oraz jego obrońca. W osobistej apelacji D. K. zaskarżył wyrok w całości, podnosząc nieprawidłowe procedowanie sądu pierwszej instancji, który m.in.: -dopuścił dowód z płyty CD, gdzie na nagraniach nie ma głosu oskarżonego, a płyta nie pochodzi z oryginalnego źródła,-przesłuchał oskarżonego podczas jednej z rozpraw bez obecności obrońcy i wbrew jego woli, chociaż leczył się w przeszłości u psychologa i w poradni zdrowia psychicznego,-wykazał stronniczość i brał pod uwagę zeznania osób niewiarygodnych,-uwzględnił opinię biegłego sądowego mającą znamiona fałszu.

Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od zarzucanego czynu, ewentualnie o „cofnięcie sprawy celem rzetelnego rozpatrzenia”. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości, zarzucając: „1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający istotny wpływ na treść wyroku, a polegający na bezpodstawnym ustaleniu, przy braku dowodów na tę okoliczność, że oskarżony D. K. popełnił czyn przypisany mu w treści wyroku, podczas gdy prawidłowa, zgodna z zasadami procesu karnego analiza materiału dowodowego nie pozwala na poczynienie takiego ustalenia w niniejszej sprawie, 2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wyroku, tj. art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez wydanie wyroku skazującego wobec osoby, której nie udowodniono winy, art. 2 § 2 k.p.k. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na ustaleniach, których przy braku materiału dowodowego nie można uznać za prawdziwe, art. 4 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, tj. w szczególności zeznań J.

N. i T. B., art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie wszystkich wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 7 k.p.k. poprzez wykroczenie poza ramy swobodnej oceny dowodów wyrażające się w poczynieniu ustaleń co do sprawstwa oskarżonego przy braku dowodów na to, że oskarżony przypisany mu czyn popełnił, poprzez arbitralne pominięcie dowodów przemawiających na korzyść oskarżonego (w szczególności zeznań świadków J. N. i T. B.) oraz błędną i nieobiektywną analizę zeznań pokrzywdzonego J. M., poprzez bezpodstawne oparcie ustaleń faktycznych w sprawie m.in. na nagraniu rozmowy z telefonu pokrzywdzonego, które to nagranie nie może stanowić dowodu w sprawie, 3. naruszenie art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. poprzez bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków A.

T. (K.) oraz D. W., podczas gdy świadkowie ci mogli złożyć zeznania istotne dla sprawy, a zatem jest to naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wyroku”. W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie D. K. od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Prokurator Prokuratury Rejonowej w G. złożyła pisemną odpowiedź na apelację obrońcy oskarżonego, wnosząc o nieuwzględnienie podniesionych w niej zarzutów i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt V Ka […], utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Kosztami postępowania za drugą instancję obciążył Skarb Państwa, zwalniając oskarżonego z obowiązku ich ponoszenia. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości, wniósł obrońca obecnie skazanego D. K.. Zarzucił „rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: - naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wyroku, tj. art. 6 k.p.k. poprzez rażące naruszenie prawa do obrony polegające na przeprowadzeniu na rozprawie w dniu 9 maja 2017 r. czynności procesowych pomimo nieobecności obrońcy oskarżonego i pomimo niewyrażenia zgody przez oskarżonego na prowadzenie rozprawy pod nieobecność jego obrońcy, - naruszenie art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., 167 k.p.k., 193 § 1 k.p.k. poprzez bezpodstawne oparcie ustaleń faktycznych w sprawie m.in. na nagraniu rozmowy z telefonu pokrzywdzonego, które to nagranie nie może stanowić dowodu w sprawie oraz na bezpodstawnym przyjęciu, że jednym z rozmówców, których głosy utrwalono na nagraniu był oskarżony, podczas gdy Sąd nie dopuścił dowodu z opinii biegłego, z którego to dowodu wynikałoby, czy zarejestrowany głos jest głosem D.

K..” Podnosząc tak sformułowane zarzuty, obrońca wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w G. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w G. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Nadto na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w G. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Dla porządku trzeba nadmienić, że jeszcze przed przedstawieniem akt sprawy Sądowi Najwyższemu obrońca cofnął kasację, później jednak – wobec niewyrażenia przez skazanego zgody na takie postąpienie – wniósł o nadanie skardze biegu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący, chociaż ma status podmiotu fachowego, nie respektuje fundamentalnego dla postępowania kasacyjnego przepisu art. 523 § 1 k.p.k., który stanowi, że kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na treść orzeczenia. Chodzi przy tym o orzeczenie sądu odwoławczego (ono jest bowiem skarżone kasacją), a nie orzeczenie sądu pierwszej instancji.

Wobec treści zarzutów celowe będzie przypomnieć, iż do sądu drugiej instancji adresowane są m.in. przepisy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., które obligują ten sąd do rozważenia wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w środku odwoławczym i do podania w uzasadnieniu, czym kierował się wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji uznał za zasadne albo niezasadne. W świetle tego, co wyżej podano, niedopuszczalne jest bezpośrednie atakowanie w kasacji wniesionej przez inne podmioty, niż wymienione w art. 521 k.p.k., orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący w kasacji wprost odwołuje się do procedowania Sądu Rejonowego (w pierwszym zarzucie podał datę rozprawy, na której organ ten miał naruszyć prawo oskarżonego do obrony) oraz argumentów apelacji, nie zarzucając przy tym wprost Sądowi Okręgowemu naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Wypada zatem uznać, że obrońca kontynuuje polemikę z wyrokiem Sądu meriti, wskazując na uchybienia, które – jego zdaniem – zaistniały na etapie pierwszoinstancyjnego rozpoznania sprawy. Zarzut sformułowany w kasacji jako pierwszy jest, po dokonaniu zmian redakcyjnych, powtórzeniem zarzutu zawartego w osobistej apelacji D.

K.. Poczynione wyżej krytyczne uwagi co do kasacji, w przypadku tego zarzutu wypada nieco złagodzić, bowiem w uzasadnieniu skargi skarżący podjął też polemikę z Sądem odwoławczym, starając się wykazać, że w odniesieniu do wspomnianego zarzutu nie zajął prawidłowego stanowiska. Lektura części motywacyjnej zaskarżonego wyroku pozwala jednak uznać, że słusznie Sąd ad quem uznał, iż nie doszło do takiego naruszenia prawa oskarżonego do obrony, które nakazywałoby uchylenie wyroku wydanego w pierwszej instancji. Dostrzegł, że istotnie na rozprawę w dniu 9 maja 2017 r. nie stawił się obrońca oskarżonego, prawidłowo zawiadomiony o jej terminie oraz że Sąd mimo sprzeciwu oskarżonego przeprowadził czynność procesową polegającą na odtworzeniu nagrania.

Odnotował, że nie zachodziły przesłanki obrony obligatoryjnej oraz przyznał, iż nawet nieusprawiedliwione niestawiennictwo obrońcy nie powinno powodować negatywnych skutków dla oskarżonego. Zarazem jednak stwierdził, że podejmując procedowanie Sąd meriti zaznaczył, iż mająca być przeprowadzona czynność dowodowa ma charakter odtwórczy, polega na odtworzeniu nagrania, którego stenogram, a także protokół oględzin nośnika nagrania znajdują się w aktach, do których obrońca miał dostęp. Aprobując stanowisko Sądu odwoławczego należy stwierdzić, iż rzeczywiście dla oceny, czy postąpienie Sądu Rejonowego prowadziło do nieakceptowalnego naruszenia prawa oskarżonego do obrony, kluczowe znaczenie ma okoliczność, że na rozprawie w dniu 9 maja 2017 r. jedynie odsłuchano nagranie, którego treść była stronom znana z racji utrwalenia jej w dołączonym do akt sprawy stenogramie, przy czym nikt nie podnosił, że jego zapis może nie być rzetelny.

Sam oskarżony i jego obrońca najwyraźniej nie uznawali, że obecność obrońcy przy odtwarzaniu nagrania jest ważna, skoro na czterech kolejnych terminach rozprawy nie wnosili o powtórzenie czynności z 9 maja 2017 r. Należy też wspomnieć, że wbrew twierdzeniu apelacji oskarżonego, nie prowadzono wtedy jego wysłuchania, zaś D. K. poprzestał na oświadczeniu, że na nagraniu nie rozpoznaje swojego głosu. Trudno zakładać, że gdyby towarzyszył mu wtedy obrońca, oświadczenie to byłoby inne. Drugi zarzut wniesionej skargi również ma charakter typowo apelacyjny, a nie kasacyjny, skoro podnosi naruszenie przepisów postępowania, których Sąd odwoławczy nie stosował oraz wskazuje na bezpodstawne oparcie ustaleń faktycznych w sprawie m.in. na nagraniu z telefonu pokrzywdzonego, jak też za bezpodstawne uznaje przyjęcie, że jednym z rozmówców, którego głos został utrwalony, jest oskarżony.

Skarżący powinien nie tylko właściwie ocenić, które przepisy – przy uwzględnieniu realiów procesowych sprawy – mogą być ewentualnie wskazane jako naruszone przez Sąd odwoławczy, ale również dostrzec, że ustalenia faktyczne w sprawie, w tym odnośnie tego, czyj głos został nagrany przez pokrzywdzonego, poczynił Sąd I instancji. Trzeba wszakże odnotować, że Sąd Okręgowy dość obszernie i prawidłowo wytłumaczył, dlaczego było dopuszczalne wykorzystanie jako dowodu w procesie poczynionego przez pokrzywdzonego nagrania zdarzenia oraz uznanie tego nagrania, jako miarodajne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.

W tym względzie Sąd ad quem nie bez racji stwierdził, że „sąd orzekający dokonał wnikliwej i logicznej oceny wiarygodności przeprowadzonego dowodu, w sposób przekonujący wskazując na jego zbieżność z innymi dowodami a także brak oznak jakichkolwiek śladów ingerencji czy manipulacji, co zostało potwierdzone także opinią kryminalistyczną. Zatem prawidłowo sąd I instancji uznał przedstawione przez pokrzywdzonego nagranie rozmowy jako miarodajne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie”. Obrońca przywiązuje zresztą nadmierną wagę do tego nagrania, skoro było ono jednym z szeregu dowodów, na których opierało się skazanie oskarżonego.

Niewątpliwie wiodącym spośród nich były zeznania pokrzywdzonego J. M., których ocenę dokonaną przez Sąd I instancji zaaprobował Sąd odwoławczy, wskazując, iż zeznania te były „szczegółowe, a przy tym spójne i logiczne, także w toku postępowania konsekwentne”. Nie bez znaczenia była też okoliczność, że wersja pokrzywdzonego została wsparta zeznaniami innych osób. Gdy zaś chodzi o weryfikację nagrania pod kątem ustalenia, czy zarejestrowany na nim głos jest głosem D. K. można zauważyć, że skarżący nie twierdził, iż w tym zakresie złożył (względnie uczynił to oskarżony) wniosek dowodowy, który z naruszeniem prawa został przez któryś z sądów orzekających oddalony.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu, co zgodnie z art. 636 § 1 i art. 637a k.p.k. skutkowało obciążeniem skazanego kosztami postępowania kasacyjnego, w tym zasądzeniem nieuiszczonej opłaty od kasacji (art. 527 § 2 k.p.k.). Wydanie orzeczenia w trybie art. 535 § 3 k.p.k. czyniło bezprzedmiotowym wypowiadanie się co do wstrzymania wykonania orzeczenia.