III KK 627/23 · Sąd Najwyższy

III KK 627/23 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie B. W.skazanego z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie 19 lipca 2023 r. sygn. akt IV Ka 629/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Łobzie z 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 7/22, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z 19 lipca 2023 r. sygn. akt zmienił zaskarżony apelacjami obrońców i pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych wyrok Sądu Rejonowego w Łobzie z 19 stycznia 2023 r. sygn. II K 7/22, którym oskarżony B. W. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2k.k. i za to na podstawie art. 163 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono mu karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności. Ponadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k., sąd I instancji zasądził od oskarżonych (B.

W. i innego wskazanego w wyroku oskarżonego) solidarnie na rzecz E. i A. małżonków W. obowiązek częściowego naprawienia szkody w kwocie 311 240,52 (trzystu jedenastu tysięcy dwustu czterdziestu 52/100) złotych, a także orzekł solidarnie od oskarżonych B. W. i innego wskazanego w wyroku oskarżonego zadośćuczynienie: - w kwocie 100 000 (sto tysięcy) złotych na rzecz E. W. (pkt VI wyroku), ‎- w kwocie 100 000 (sto tysięcy) złotych na rzecz A. W. (pkt ‎VII wyroku), - w kwocie 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych na rzecz B.

W. (pkt VIII wyroku),- w kwocie 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych na rzecz K. W. (pkt IX wyroku). Zmieniając powyższy wyrok, sąd II instancji obniżył kwotę obowiązku częściowego naprawienia szkody, określoną w pkt V orzeczenia do 235 954,00 (dwustu trzydziestu pięciu tysięcy dziewięciuset pięćdziesięciu czterech) zł (pkt ‎I wyroku) w pozostałym zaś zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt ‎II wyroku). Kasacje od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie wywiedli obrońcy skazanego B.W. Adw. D. B. zarzucił zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz naruszenie art. 6 k.p.k. w zw. z art. 169 § 2 k.p.k. i art. 170 § 3 k.p.k.

Wobec powyższych zarzutów obrońca adw. D. B. wniósł ‎o: uchylenie zaskarżonego oraz wyroku go poprzedzającego i uniewinnienie skazanego B. W., a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia. Natomiast adw. P. J. w wywiedzionej przez siebie kasacji zarzucił:‎- rażące naruszenie art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. oraz szereg innych naruszeń, a mianowicie: ‎- art. 5 § 2 k.p.k. oraz - art. 7 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 6 k.p.k. Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca adw.

P. J. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie skazanego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylnie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedziach prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia wobec skazanego okazał się bezzasadny. Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy ma możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, ‎jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji.

Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje jednak przesłanek, ‎od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając na uwadze zasadę wynikającą z art. 9 k.k.w. niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, nie ulega wątpliwości, ‎iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności ‎o charakterze absolutnie wyjątkowym. W zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, w którego świetle:

„wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. akt V KK 130/22; podobnie postanowienia SN: z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt III KK 5/20; z 18 listopada 2003 r. sygn. akt IV KK 347/03]. Następstwo tego rodzaju mogłoby mieć miejsce w sytuacji, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia, czego natomiast autor wniosku w niniejszej sprawie nie wykazał.

Sąd Najwyższy zauważa także,iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., czynią wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwym, dopiero gdy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna. Analiza materiałów postępowania oraz wniosku obrońcy - adw. D.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ‎- nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionych kasacji - w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [J.J.] [ał]