Supreme Court allows partial reimbursement of defense costs for private prosecution appeal response preparation.

III KK 589/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie W. S. uniewinnionego z art. 216 § 1 k.k. i art. 212 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2025 r. wniosku obrońcy uniewinnionego o zasądzenie od oskarżyciela prywatnego kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. i art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. oraz § 11 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.) p o s t a n o w i ł :

1. zasądzić od oskarżyciela prywatnego B. K. na rzecz uniewinnionego W. S. kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z wyboru przed Sądem Najwyższym, tj. za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację;

2. nie uwzględnić wniosku w pozostałym zakresie

UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik oskarżyciela prywatnego wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 10 maja 2024 r., sygn. akt IV Ka 119/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 8 listopada 2023 r., sygn. akt II K 194/22 (k. 3-15 akt SN).Odpowiedź na ten nadzwyczajny środek zaskarżenia złożył obrońca uniewinnionego W. S. (k. 19-22 akt SN).Postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt III KK 589/24, Sąd Najwyższy oddalił powyższą kasację jako oczywiście bezzasadną, jednocześnie obciążając oskarżyciela prywatnego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego (k. 35 akt SN).W dniu 26 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo obrońcy uniewinnionego W.

S. , którym wniósł o zasądzenie na podstawie § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie od oskarżyciela prywatnego na rzecz uniewinnionego W. S. kwoty 1200 zł tytułem „obrony przed Sądem Najwyższym” (k. 40 akt SN).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek zasługiwał na uwzględnienie jedynie w części. W myśl art. 626 § 2 k.p.k. jeżeli w orzeczeniu kończącym postępowanie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu.

Ponieważ sprawa toczyła się w postępowaniu kasacyjnym, odpowiednie zastosowanie znajduje art. 637a k.p.k.O ile w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2025 r. o oddaleniu kasacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego jako oczywiście bezzasadnej rozstrzygnięto o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem (obciążono nimi oskarżyciela prywatnego, co znajduje umocowanie w przepisach art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 i 3 k.p.k.), o tyle orzeczenie to – z uwagi na brak stosownego wniosku – nie zawierało rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesionych przez oskarżonego wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru w postępowaniu kasacyjnym.

W. S. został w niniejszej sprawie uniewinniony, zatem zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 632 pkt 1 k.p.k. koszty procesu w sprawach z oskarżenia prywatnego sąd zasądza od oskarżyciela prywatnego (w przedmiotowej sprawie nie doszło do pojednania się stron).Nie ulega wątpliwości, że do kosztów procesu zgodnie z treścią art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika. Ich wysokość wynika z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j.

Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie). W przedmiotowej sprawie nie mógł mieć jednak zastosowania przywołany przez wnioskodawcę § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia, gdyż kasacja pełnomocnika oskarżyciela prywatnego została oddalona na posiedzeniu bez udziału stron. Tymczasem wskazany przepis przewiduje stawki minimalne za obronę przed Sądem Najwyższym, a zatem dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy sprawa została rozpoznana na rozprawie lub jawnym posiedzeniu, w których uczestniczył obrońca. Jednocześnie zauważyć należy, że w rozporządzeniu brak jest określenia stawki wynagrodzenia za sporządzenie „odpowiedzi na kasację”.

Dlatego też, respektując brzmienie § 20 rozporządzenia, który nakazuje wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustalać przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju uznano, że zastosowanie znajduje tu przepis § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, określający stawki minimalne przewidziane dla czynności m.in. sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 26 czerwca 2019 r. IV KK 372/18; postanowienie SN z dnia 29 września 2020 r., IV KK 603/19; postanowienie SN z dnia 22 marca 2021 r., IV KK 574/20).Reasumując, w ocenie Sądu Najwyższego właściwą kwotą, którą należało zasądzić od oskarżyciela prywatnego B.

K. na rzecz uniewinnionego W. S. tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z wyboru przed Sądem Najwyższym, tj. za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację, była zgodnie z § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia kwota 720 zł. Stanowisko to implikowało wydanie rozstrzygnięcia o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy uniewinnionego W. S. w pozostałym zakresie.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy postanowił jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.][a.ł] ‎