III KK 512/19 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 31 października 2018r., sygn. akt II K (…), uznał A. Ł. za winnego popełnienia czynu określonego w art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 k.k. w zw. z ar. 11 § 2 k.k. i skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata. Ponadto na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 1500 zł tytułem nawiązki. Na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i obrońcy, Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy ww. wyrok Sąd I instancji.
Legislator headnote
AI generatedart. 190 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 531 § 1 k.p.k, art. 530 § 2 k.p.k, art. 46 § 2 k.k, art. 7 k.p.k; III KK 512/19 · Sąd Najwyższy: Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 31 października 2018r., sygn. akt II K (…), uznał A. Ł. za winnego popełnienia czynu określonego w art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 k.k. w zw. z ar. 11 § 2 k.k. i skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata. Ponadto na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 1500 zł tytułem nawiązki. Na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i obrońcy, Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy ww. wyrok Sąd I instancji.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 512/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie A. Ł.skazanego z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2020 r., kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w L.,z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…),utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L.,z dnia 31 października 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 a contrariok.p.k. p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 31 października 2018r., sygn. akt II K (…), uznał A. Ł. za winnego popełnienia czynu określonego w art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 k.k. w zw. z ar. 11 § 2 k.k. i skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata. Ponadto na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 1500 zł tytułem nawiązki. Na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i obrońcy, Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy ww. wyrok Sąd I instancji.
W kasacji obrońca, zaskarżając wyżej wymienione orzeczenie Sądu Okręgowego w L. w całości na korzyść skazanego zarzucił:„1.rażącą obrazę prawa materialnego, mającą istotny wpływ na treść wyroku, tj. błędną wykładnię art. l90a § 1 k.k. polegającą na wyrażeniu poglądu, że zachowanie oskarżonego dało obiektywnie istniejące podstawy mierzone miarą przeciętnego człowieka do przyjęcia, iż mogło wywołać u pokrzywdzonych poczucie zagrożenia,2.rażące naruszenie art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. polegające na dokonaniu dowolnej oceny dowodów przez Sąd odwoławczy oraz przeprowadzeniu kontroli odwoławczej w oderwaniu od zarzutów apelacyjnych,3.pobieżną i mało wnikliwą ocenę zeznań świadków G.
Ł., M. W., A. K. oraz M. M. i uznanie tychże osobowych środków dowodowych za nieprzydatne dla niniejszego postępowania, gdy treść zeznań świadków podważa treść zeznań świadków oskarżenia;4.pobieżną i mało wnikliwą ocenę opinii biegłej z zakresu psychologii poprzez brak skonfrontowania wyników opinii ze złożonymi przez pokrzywdzonego zeznaniami5.błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na wynik sprawy i uznanie, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanych mu czynów”.W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia Sądu Okręgowego oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu I instancji i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynówW pisemnej odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o pozostawienie przyjętej kasacji bez rozpoznania ewentualnie o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy tylko kasacji wywiedzionej z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w L. skazał A. Ł. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w związku z art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Orzeczenie to uprawomocniło się w postępowaniu odwoławczym.W kasacji obrońca skazanego nie wskazał na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., zatem kasacja w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Z tego powodu Sąd Najwyższy, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. przedmiotową kasację pozostawił bez rozpoznania, obciążając skazanego, na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k., kosztami postępowania kasacyjnego.